เมื่อก่อนเราเป็นคนชอบออกไปหาอะไรทำตลอดนะ
ต้องมีแพลน มีร้านใหม่ มีที่ใหม่ให้ไป
แต่พอโตขึ้นกลับรู้สึกว่า
การได้อยู่บ้านเงียบ ๆ
กินของที่ชอบ
ดูอะไรเรื่อย ๆ
หรือแค่ไม่ต้องเจอคนเยอะ
กลายเป็นความสุขไปแล้ว
บางทีเห็นคนอื่นเที่ยวเยอะ ใช้ชีวิตเยอะ
ก็แอบคิดว่าตัวเองแปลกไหม
หรือจริง ๆ คนจำนวนมากก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน
ไม่ได้เศร้านะ
แค่รู้สึกว่า “ความสุข” มันเปลี่ยนไป
เลยอยากถามคนอื่นว่า
พอโตขึ้น อะไรที่เปลี่ยนไปจากตัวเองตอนเด็กที่สุดคะ
พอโตขึ้น มีใครรู้สึกว่าเริ่มไม่ค่อยอยากออกไปไหนเหมือนเมื่อก่อนบ้างไหม
ต้องมีแพลน มีร้านใหม่ มีที่ใหม่ให้ไป
แต่พอโตขึ้นกลับรู้สึกว่า
การได้อยู่บ้านเงียบ ๆ
กินของที่ชอบ
ดูอะไรเรื่อย ๆ
หรือแค่ไม่ต้องเจอคนเยอะ
กลายเป็นความสุขไปแล้ว
บางทีเห็นคนอื่นเที่ยวเยอะ ใช้ชีวิตเยอะ
ก็แอบคิดว่าตัวเองแปลกไหม
หรือจริง ๆ คนจำนวนมากก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน
ไม่ได้เศร้านะ
แค่รู้สึกว่า “ความสุข” มันเปลี่ยนไป
เลยอยากถามคนอื่นว่า
พอโตขึ้น อะไรที่เปลี่ยนไปจากตัวเองตอนเด็กที่สุดคะ