ฝันเห็นเงาดำตามคุกคามซ้ำๆ

เรื่องผ่านไป5ปีได้แล้ว แต่ก็ยังสงสัยจนถึงทุกวันนี้มีพี่ๆคนไหนพอจะบอกได้มั้ยคะว่าสิ่งที่เราเจอมันคืออะไร ตอนนั้นอายุ15 เป็นช่วงที่เราพุดคุยกับแม่ว่าจบแล้วจะย้ายไปเรียนไปอยู่กับแม่ บ้านที่เราอยู่ตอนนั้นเป็นบ้านของยายค่ะ เรื่องมันเริ่มช่วงเทอมสองที่ใกล้จะจบค่ะ คือเราฝันคล้ายๆผีอำขยับตัวไม่ได้ลืมตาไม่ได้ ในฝันคือเราอยู่ในบ้านยายกำลังวิ่งหนีเงาดำซึ่งไม่มีหน้าตาเลยค่ะเป็นเงาดำสูงใหญ่คล้ายเปรตมือใหญ่เท้าใหญ่ แต่เรารู้สึกว่าเหมือนผู้ชาย เรารู้ตัวว่ากำลังฝันแต่ขยับไม่ได้เลยปล่อยเลยตามเลยแล้วซักพักเราก็ขยับได้ค่ะลืมตาตื่นขึ้นมาตอนนั้นตี5 แล้วผ่านไปอีกสองอาทิตย์ก็ฝันใหม่ค่ะ ทั้งๆที่เราไม่ได้คิดถึงเงาดำนั้นเลย ไม่ได้วิตกกังวลหรือเครียด ซึ่งฝันรอบนี้ก็เหมือนกับรอบแรกเลยค่ะ แต่แค่เปลี่ยนมุมที่หนีภายในบ้านยาย แล้วก็ลืมตาตื่นตอนนั้นตี5ค่ะ ผ่านไปอีกประมาณเดือนกว่าๆเราก็ฝันถึงเงานี้อีก แต่รอบนี้เรายืนอยู่หน้าประตูบ้านยืนข้างในนะคะ เงาดำยืนข้างนอกมันมองเราเหมือนโกรธมากทั้งๆที่ไม่มีหน้าแต่เรารับรู้ได้ว่ามันเป็นอารมณ์ด้านลบ แล้วมันก็จับแขนเรา มือมันใหญ่น่ากลัวมากมันพยายามจะดึงเราออกนอกบ้านค่ะ ในฝันเราขัดขืนสุดแรงมาก แล้วหัวใจก็เต้นรัวๆเราพยายามขยับตัวแต่ทำไม่ได้ลืมตาไม่ได้ เราไม่ได้เจ็บแขนที่มันดึงนะคะ ความรู้สึกมันเหมือนกำลังจะถูกดูดเข้าไปในหลุมดำเพราะแรงโน้มถ่วงอะไรประมาณนี้เลยค่ะมันเหมือนจริงมาก จนกระทั่งรู้สึกว่าตัวเราเหมือนหมดแรงจะขัดขืนแล้วอยู่ๆก็ลืมตาตื่นได้ค่ะ ลืมตามาคือเอามือจับหน้าเจอน้ำตาไหลเองค่ะ หัวใจเต้นเร็วมากเหมือนคนหอบ เราเปิดดูนาฬิกาคือ6โมงเช้า วันนั้นเลยไปใส่บาตรแล้วก็สวดมนตร์ ผ่านไปอีกประมาณ1เดือนเราก็ฝันอีกค่ะ แต่รอบนี้เหมือนจริงที่สุดเพราะเราไม่ได้วิ่งหนีมันแล้ว แต่มันมายืนดูเราหลับที่ข้างเตียงเลยค่ะ ในฝันเรานอนตามองเพดาน เจอมันยืนมองเรา อารมณ์เหมือนผู้ป่วยติดเตียงที่นอนมองโคมไฟอ่ะค่ะ ซึ่งห้องมันมืดและเงามันก็บดบังเพดานหมดเลยค่ะ มันยกเท้ามาเหยียบหน้าอกเราค่ะ ตอนนั้นเรารู้สึกแน่นหน้าอกมากเจ็บเหมือนไม่ใช่ความฝัน พยายามจะขยับตัวแต่ทำไม่ได้ตอนนั้นน้ำตาไหลซึ่งเรารู้ตัวว่าน้ำตาไหลนะคะมันสมจริงแบบเหมือนไม่ใช่ความฝันเลย แล้วมันก็เคลื่อนเท้ามาเหยียบหน้าเราต่อค่ะ เราทำได้แค่นอนน้ำตาไหลเฉยๆให้มันเหยียบ หัวใจเต้นแรงมากจนได้ยินเสียงเลยค่ะ เราจึงตัดสินใจหลับตาในฝันค่ะเพราะมันเหยียบขึ้นมาจนจะถึงลูกตาแล้ว ซักพักก็ลืมตาได้ค่ะเรานอนหอบไปพักนึงเลยมันรู้สึกโล่งเหมือนมันยกเท้าออกจากเราไปแล้ว ไปดูนาฬิกาตอนนั้น6โมงเช้าค่ะ  หลังจากตอนนั้นก็สวดมนตร์ทุกคือก่อนนอน เล่าให้แม่ฟัง เราไม่ได้กลัวนะคะถึงแม้ตัวเราในฝันจะกลัวและวิ่งหนี เราออกแนวสงสัย+โกรธมากกว่าเพราะเราไม่เคยไปทำอะไรให้ใครทำไมต้องมาคุกคาม แต่พอย้ายออกจากบ้านยายเราไม่ฝันอีกเลยค่ะ  ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังคาใจ ปกติเราฝันแล้วมักจะลืมค่ะแต่ไอ้เงาดำนี่เรากลับจำได้ทุกรายละเอียด ตอนนั้นเราไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไรหรือใคร เพราะไม่เคยไปทำอะไรให้ใครเลยค่ะ