คือตอนนี้เรามีแฟนคนนึงเป็นผญ.แรกคบกันดีมากใส่ใจทุกอย่างแล้วเค้าจริงจังกับเรามาก ปล.เราอายุ14
แต่พอคบกันไปเรื่อยๆเค้าก้ยังทำอะไรเหมือนเดิมใส่ใจเหมือนเดิม แต่เรารู้สึกว่าอิสระเรามันน้อยลงเรื่อยๆ
ตอนปิดเทอมเราโทรเขาแทบทั้งวัน ขนาดขอไปเข้าห้องน้ำต้องเอาเขาไปด้วย
ตอนปิดเทอมไม่ได้เล่นเกมกับเพื่อนได้เล่นกับพี่น้องอย่างเดียวเพราะเขาไม่ค่อยชอบ
พอเรามีธุระที่ต้องไปข้างนอกเขาก้จะเศร้าและนอยมากๆ
พอถึงวันที่ซ้อมดนตรี ซีงมันเหนื่อยมากๆและเค้าก้ซ้อมกับเรา
แต่เขายังอยากโทรกับเรา เราขอไปอล้วว่าวันนี้ของีบได้มิย
เค้าบอกได้แต่พอเราตื่นขึ้นเห้นสตรเส้าๆกับข้อความที่บอกว่ารอเรายุและคำพูดอื่นๆที่ทำให้เราดูผิด
เรารู้สึกผิดมากๆเพราะงั้นทุกวันเราต้องโทรกับเขา
เรารู้เหนื่อยและอยสกร้องไห้ในทุกๆวัน
แต่เราไม่สามารถร้องได้เพระาเขาชอบโทษตัวเอง( ปล.แฟน้ราอ่อนไหวง่ายและมีอาการแพนิคเราเลยไม่อยากทำให้เขาเสียใจ)
เราเหนื่อยมากเพราะเราต้องจัดการอะไรหลายๆอย่างแต่เรารักเขาและเราก้เหนื่อยมากเหมือนกัน
เราต้องทำไงดีตอนนี้เครียดมากๆ ขอโทษที่พิมยาวไปหน่อยนะคะพอดีไม่รุ้จะระบายกับใคร🥲🥲
แฟนรักเราจนไม่ให้อิสระ
แต่พอคบกันไปเรื่อยๆเค้าก้ยังทำอะไรเหมือนเดิมใส่ใจเหมือนเดิม แต่เรารู้สึกว่าอิสระเรามันน้อยลงเรื่อยๆ
ตอนปิดเทอมเราโทรเขาแทบทั้งวัน ขนาดขอไปเข้าห้องน้ำต้องเอาเขาไปด้วย
ตอนปิดเทอมไม่ได้เล่นเกมกับเพื่อนได้เล่นกับพี่น้องอย่างเดียวเพราะเขาไม่ค่อยชอบ
พอเรามีธุระที่ต้องไปข้างนอกเขาก้จะเศร้าและนอยมากๆ
พอถึงวันที่ซ้อมดนตรี ซีงมันเหนื่อยมากๆและเค้าก้ซ้อมกับเรา
แต่เขายังอยากโทรกับเรา เราขอไปอล้วว่าวันนี้ของีบได้มิย
เค้าบอกได้แต่พอเราตื่นขึ้นเห้นสตรเส้าๆกับข้อความที่บอกว่ารอเรายุและคำพูดอื่นๆที่ทำให้เราดูผิด
เรารู้สึกผิดมากๆเพราะงั้นทุกวันเราต้องโทรกับเขา
เรารู้เหนื่อยและอยสกร้องไห้ในทุกๆวัน
แต่เราไม่สามารถร้องได้เพระาเขาชอบโทษตัวเอง( ปล.แฟน้ราอ่อนไหวง่ายและมีอาการแพนิคเราเลยไม่อยากทำให้เขาเสียใจ)
เราเหนื่อยมากเพราะเราต้องจัดการอะไรหลายๆอย่างแต่เรารักเขาและเราก้เหนื่อยมากเหมือนกัน
เราต้องทำไงดีตอนนี้เครียดมากๆ ขอโทษที่พิมยาวไปหน่อยนะคะพอดีไม่รุ้จะระบายกับใคร🥲🥲