การติดขัดในสภาวะธรรมและความพิศดารของตัวรู้

คนปฏิบัติหลายๆท่าน ต้องมีอาการ“ติดขัดสภาวะธรรม” กันทุกคน
ติดไม่ใช่ติดใจ แต่คือไปต่อไม่ได้
แรกๆใหม่ๆรู้อะไรขึ้นมาเมื่อไร จิตก็จะว่าง เบา โล่งไปหมด เหมือนไม่มีเหตุผลที่มา  มันดูเหมือนจะบังเอิญเกิดด้วยซ้ำ
แต่พอจะมีเจตนาดูตามวิถีสติปัฏฐาน ความว่าง เบา โล่ง  สงบ กลับหายไปหมด
ยื่งตั้งใจปฏิบัติ กลับมีความตึง เครียด  เข้ามาแทน

Q:เป็นเพราะอะไร