มีปัญหากับพ่อค่ะ ไม่อยากอยู่กับความรู้สึกนี้

อยากปรึกษาค่ะ อาจจะพิมพ์หรือพิมพ์วกไปวนมาอย่าถือสากันนะคะ หนูอยากได้คำปรึกษา คือเมื่อวานทะเลาะกับพ่อค่ะเมื่อเช้า หนูพึ่งกินข้าวเสร็จเก็บจานอยู่ เขาพูดขึ้นมาว่า ไปเอาเสื้อที่หามาเมื่อวานมาให้หน่อย ทั้งที่เขาอยู่ใกล้ๆตู้เสื้อผ้า และไม่ได้ทำอะไรอยู่เลย หนูทำงานอยู่เลยบอกเขาว่า หนูทำงานอยู่อะไรหยิบเองได้ก็หยิบเองบ้างไม่ใช่ใช้แต่หนู เขาก็นิ่ง จนแม่จะไปหยิบเสื้อให้ เขาบอกไม่ต้องให้หนูไปหยิบ หนูเลยไปหยิบให้พอถึง เขาตบหน้าหนู ละโมโหใส่ พูดไปเรื่อย บอกหัวหน้าครอบไม่สบายใจจะอยู่ยังไง แค่นี้ยังทำไม่ได้ ไม่สนใจความรู้สึกของเขา หนูก็บอก แล้วเขาสนใจความรู้สึกหนูบ้างมั้ย หนูแค่บอกให้หยิบเสื้อเองหนูทำงานอยู่ เขาบอกให้เงียบละโมโหอยู่อย่างนั้น ท้าเลิกกับแม่ บอกไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ละเตะพัดลมไปสองตัว พังไปหนึ่งตัว เขามาบอกว่าเลิกเป็นพ่อลูกกันไปเลย หนูเลยตอบตกลง บอกไปเลยหลังจากนี้ไม่ต้องมาใช้หรือมาเรียกหนูว่าลูกอีก ก่อนออกจากบ้านไป หนูจะเล่าก่อนนะคะว่า เขาใช้หนูวันนึงไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง กินข้าวหนูต้องเตรียมให้ถึงหนูจะไม่ได้กินด้วย กินเสร็จต้องเตรียมน้ำให้ เก็บจาน ไม้จิ้มฟันอยู่ใกล้ๆหนูต้องไปหยิบให้ พัดลมยังใช้ให้หนูหันไปหาเขาเวลานอนจะให้หยิบเสื้อให้ ใช้ให้ห่มผ้าให้ ของอะไรก็ใช้หนูหยิบ บางครั้งหนูอยู่หลังบ้าน เขาอยู่หน้าบ้านของอยู่ใกล้ๆเขาแท้ๆ เขายังใช้หนู กินส้มตำพริกเยอะไปให้หนูไปนั่งเขี่ยออก เหยีบนวดทายาให้ทุกวัน บางครั้งก็คิดนี้เป็นคนใช้หรือเป็นลูกกันแน่ งานบ้านหนูก็ต้องช่วยแม่ทำ เขาไม่เคยทำสักอย่าง หนูอยากถามว่าหนูควรทำยังไงกับคนแบบนี้ หนูทนมาตลอดสิบหกปีแล้ว เขาอายุห้าสิบกว่าๆ บางอย่างบางมุมเขาก็ดี แต่มันไม่อาจลบเลือนความทรงจำนี้ได้ ไม่ใช่แค่ว่าที่หนูอคติกับเขาแค่คนเดียว แม่กับพี่ชายของหนูก็ไม่ชอบ วันนี่พี่ชายไม่อยู่บ้านค่ะ อยู่แค่แม่ หนูไม่ตัองการคนแบบนี้อยู่ในชีวิตของหนู ทำยังไงดีคะ