คนรอบข้างสามารถทำให้เรา นิสัยเราเปลี่ยนไปได้จริงๆใช่ไหม

เราทำงานกลางคืน งานหลักๆของเราคือการเดินเข้าลูกค้าหาดื่ม จากต่างชาตินะคะ ก่อนหน้านี้คือไม่ได้รู้จักใครเป็นพิเศษมาคนเดียวมาสมัครเป็นคนใหม่ ทำมาได้ตั้งแต่มกรา  โดยปกติเราเป็นคนที่ชอบเล่นกับลูกค้าคือเราชอบเอนเตอร์เทนอยู่แล้วนะคะชอบเต้น เรารู้สึกว่ามันเป็นงานที่เหมาะกับตัวตนเรามาก
แต่ในระยะนี้เราได้รู้จักพี่คนนึงคือรู้จักผ่านผ่านนะคะเค้าเป็นพี่เราประมาณห้าปีอายุ 27 คือพี่แกเป็นคนที่นิ่งนิ่งนิ่งมากถ้าเราไม่ถามก็ไม่ตอบและหน้าออกเศร้าเศร้าตาปรือถ้าคนปกติมองหน้าพี่แกคือจะเหมือนคนอมทุกข์อะค่ะ รู้จักกันมาก็ห้าเดือนแต่เพิ่งจะได้มานั่งด้วยกันทุกวันเมื่อตอนต้นเดือนเมษาค่ะคือเราไปทำงานรู้จักกันมาก็ห้าเดือนแต่เพิ่งจะได้มานั่งด้วยกันทุกวันเมื่อตอนต้นเดือนเมษาค่ะคือเราไปทำงานเราจะได้นั่งข้างข้างพี่คนนี้ทุกวันเลย และบุคลิกของพี่แกคือน่าเศร้าไม่ยิ้มนิ่งนั่งกอดอกเราเคยชวนพี่เค้าไปเดินหาดื่มไปเข้าลูกค้านะคะแต่เค้าก็จะไปปฏิเสธว่าไม่ และพอเหมือนเราเริ่มนั่งด้วยกันทุกวันนะคะก็มีมีการพูดคุยกันบ้างอะไรบ้างแต่เค้าไม่เคยเล่าปัญหาชีวิตเค้ามาให้เราฟังนะคะแต่ว่าเรารู้สึกพึ่งมารู้สึกในวันนี้ก็คือรู้สึกเหมือนเอ็นนะจี้เหมือนเราไม่อยากทำงานและพอเหมือนเราเริ่มนั่งด้วยกันทุกวันนะคะก็มีมีการพูดคุยกันบ้างอะไรบ้างแต่เค้าไม่เคยเล่าปัญหาชีวิตเค้ามาให้เราฟังนะคะแต่ว่าเรารู้สึกพึ่งมารู้สึกในวันนี้ก็คือรู้สึกเหมือนเอ็นนะจี้ดอกเหมือนเราไม่อยากทำงานเราไม่อยากเข้าลูกค้าเราไม่อยากเต้นเราเริ่มนิสัยเหมือนเขาคือนั่งซึมซึมนั่งเศร้าเศร้าเราอยากถามพี่พี่ว่า บุคลิกและนิสัยกันแบบนี้มันสามารถติดได้ไหมคะ