คือจะเล่าละเอียดเลยนะแบบรู้ทุกอย่างในชีวิตเราเลย
เราและแฟนคบกันตั้งแต่เรียน แฟนช.อยู่ม.3 เราญ.อยู่ม.4 แต่เราเกิดปีเดียวกันจึงอายุเท่ากัน ปัจจุบันนี้ก็คบกันมาตลอดจนอายุ27-28ปี
เริ่มที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ 6 ขวบ ต่างก็มีครอบครัวใหม่ พ่อเรามีธุรกิจเป็นของตัวเองตอนอายุ30เข้า40 ปี มีลูกกับเมียน้อย 1ญ.คนอายุห่างจากเรา1ปี มีเรา 1ญ. คนก็เราได้1ขวบพ่อก็มีเมียน้อยที่ท้องแก่(สาเหตุที่แม่หย่าคือเมียน้อยคนที่2) ส่วนแม่ทำสวนทำไร่และแต่งงานใหม่มีน้องชายห่างจากเรา10ปี (แถวบ้านเป็นกันมั้ยคนแก่แถวบ้านชอบพูดว่าเราเป็นหมาหัวเน่าแม่มีน้องใหม่จะไม่รัก ตอนรู้ว่าแม่ท้องเราโกดแม่มากแต่พอแม่คลอดน้องชายออกมาฉันรักน้องมากกกแบบน้องฉันไม่ให้ใครทั้งนั้นอะเลี้ยงมาเองกับมือ555) เท่ากับเราเป็นพี่สาวคนโตที่มีทั้งน้องฝั่งพ่อ1 คน ฝั่งแม่1คน เราโตมากับแม่ที่แต่งงานใหม่ แม่เราทำทุกอย่างเพื่อส่งเราเรียนและ โรงเรียนที่เรียนก็วัยรุ่นก็มีแฟน บอกแม่ตลอดนะพาไปเจอด้วย เจอกันแม่เราก็บอกว่าเลิกกันเถอะเดี่ยวแม่หาผู้ชายดีๆให้(จะให้คบตำรวจฉันอายุ15นะแม่) แต่ๆต่อหน้าแฟนเราแม่จะชวนกินของกินพูดคุยดี แต่รับหลังแม่จะแนะนำคนอื่นให้เฉยเลย แต่การคบกันของเรากับแฟนก็เป็นปัญหาขึ้นมาเพราะโรงเรียนไม่ให้นักเรียนคบกัน สั่งให้คนใดคนนึงต้องย้ายโรงเรียน และค่ะคนนั้นคือแฟนเราที่จะจบม.3 เค้าย้ายไป กทม.เป็นรักทางไกลเลยแต่ก็ไม่เป็นปัญหา
กลับมาที่พ่อเรา ทุกครั้งที่ปิดเทอมเราจะไปหาพ่อ พ่อกับแม่อยู่คนละจังหวัดกัน เมื่อถึงเวลาปิดเทอมพ่อจะมารับที่บ้านยายไม่เข้าไปบ้านแม่กับพ่อเลี้ยง(เราเรียกพ่อเลี้ยงว่าเพาะที่เสียงจะไปทางพ่อเป็นเพาะแทนไม่ได้เรียกพ่อตรงๆตัว) และพ่อก็รู้ว่าเรามีแฟนแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ตอนม.5 เราไม่ไปหาพ่อตอนปิดเทอมแต่เราไปหาแฟนที่กรุงเทพ แม่รู้ พ่อจับได้ทีหลัง ม.6ก็ไปหาแฟน
จนมาช่วงๆสอบ9วิชาสามัญของชั้นม.6 ที่จังหวัดเราไม่มีเปิดต้องไปสอบที่จังหวัดที่พ่ออยู่ ห้องเรียนเรามีกันอยู่ 5คนก็พ่อเป็นคนมารับที่โรงเรียนเองเลย ที่เล่าตรงนี้เพราะพ่อบ่นในรถตอนที่เพื่อนๆไม่อยู่ว่า พ่อไม่โอเคไม่ชอบที่เราทำตามใจที่ไปหาแฟนที่กทม.แต่พ่อก็รู้สึกว่ามันก็ดีที่ลูกๆอยู่ไกลกันมากๆแต่ก็ยังคบกันจน3 ปี
พ่อจะรอดูว่ายังคบกันนานมั้ย
ต่อมาเราจบม.6เข้ามหาลัย
สาวคนนี้ที่ก็น่าตาก็ประมาณนึง ค่ะแฟนหวงหนักมากตามมาทำงานใกล้ๆเราเพราะเข้ามหาลัยกลัวมีคนมาจีบ 555 สวย
-และตอนนี้เริ่มมีปัญหากับพ่อ เริ่มจากแม่เราเค้าจะให้หน้าที่การส่งเราเรียนต่อให้กับพ่อที่เริ่มมีงานมีเงินดูแลเราต่อ แต่การควบคุมก็เข้ามา คณะสาขาวิชาที่พ่อเลือกที่เราไม่เข้าใจเลยเพราะงานของพ่อมันคือสาขาวิชานี้ต้องการให้ลูกเรียนรู้เพื่อมาทำงานกับพ่อ(ฉันเคยขอเรียนสาขาวิชาที่ชอบที่ว่าเราทำได้ไปได้แต่พ่อบอกว่าถ้าอยากเรียนพ่อจะไม่ส่งแต่จะส่งที่มองว่าลูกทำสิ่งนี้จะตอบโจทย์กับเค้า) และใช่ค่ะฉันเรียนไม่รู้เรื่องเลย โรงเรียนมัธยมที่เคยเรียนเป็นโรงเรียนวัดที่วิชาก็ไม่ได้เจาะลึกมาก พอมาเรียนแค่คาบแรกก็ทำอะไรไม่ได้เลยเค้าให้ทำแบบฝึกหัดก่อนเรียนที่ไม่เคยเห็นไม่เคยทำมาก่อนและมันจะไม่รู้จักใครในห้องเรียนใหม่ อาทิตย์เดี่ยวอาจารย์ประจำสาขาก็พูดกับเราว่าเธอมาผิดที่ทำมันไม่ได้เลย เรากดดันมาก แล้วเทอมแรกเราได้Fทุกวิชาเพื่อนที่พอจะช่วยได้กับเราทำเต็มที่แล้วละมหาลัยส่งใบไปที่บ้านพ่อและฉันกับพ่อก็ทะเลาะกัน จนฉันหนีเรียนไปอยู่กับแฟน 1ปี เริ่มกับมาโทรคุยกับพ่อและอา เราก็เลยตัดสินใจกลับมาทำงานกับพ่อค่ะ มันไปไม่สุด มันไปไม่รอดค่ะก็เลยกลับมาหาพ่อ เราเอาแฟนมาทำงานกับพ่อด้วย เราทำงานเป็นเสมียนเป็นแอดมิล ส่วนแฟนเป็นพนักงานออกหน้างาน และการทำงานกับพ่อที่เคยควบคุมเราก็กลับมาหนักกว่าเดิม และแฟนเราด้วย จนเราว่าเราโคตรจะคิดผิดที่กลับมาหาพ่ออีกครั้ง พูดให้เราเลิกกับแฟน พูดว่าสุดท้ายแฟนแกก็จะทิ้งแกเลิกกับแก ไม่มีใครทนแกได้ ถ้าแกป่วยนอนติดเตียงแฟนแกก็คงทิ้งแกแล้วให้พ่อมานั่งเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้แก แล้วฉันก็คบกับแฟนเพราะคำของพ่อจนตอนนี้รักกับแฟนดีคน12-13ปีที่คบแฟนมารักกันมาก แต่เกลียดพ่อแทน ฉันทะเลาะกับพ่อได้ทุกเรื่อง ร้องไห้ทุกทั้งโทรไประบายกับแม่ ร้องไห้จนฉันตัดสินใจลาออกจากพ่อแต่แฟนเรายังคงทำกับพ่ออยู่ และน้องสาวฉันก็มาทำงานกับพ่อ (นางก็มีแฟนและนางก็หนีตามแฟน 1ปีแล้วกลับมาหาพ่อเหมือนกับฉัน)และนางก็มีปัญหากับพ่อเหมือนกัน พ่อชอบควบคุมคนอื่น แต่ทำดีกับคนข้างนอกเอาเรื่องลูกและคนในครอบครัวไปพูดและตัวเองสูงส่งให้คนอื่นเอาเป็นแบบอย่าง พ่อมักพูดกับเราและน้องว่าไม่เคยเอาเรื่องในบ้านหรือเรื่องคนอื่นไปพูด แต่พ่อรู้เรื่องของทุกคนและชอบพูด แล้วเวลาที่พ่อด่าคนในครอบครัวคือ ไอ้สัสไอ้เหียไอ้เวรกู ขนาดนั่งกินข้าวยังพูดว่านั่งรอความตายห้ะ งง กินข้าว คือเอาง่ายๆนะงานของพ่อ พ่อต้องการให้คนในครอบครัวทำมันร่วมกันแต่พ่อทำให้ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้พ่อเลย
จนตอนนี้ปัญหามันเกิดจนไม่อยากจะมองหน้ากันแต่บ้านที่อยู่คือที่เดียวกับที่ทำงานพ่อ บ้านที่ฉันอยู่คือบ้านที่สร้างขึ้นตอนฉันเกิดและบางส่วนพ่อทำให้มันเป็นที่ทำงาน ฉันจะทำอย่างไรกับปัญหาของพ่อเพราะบ้างครั้งก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกัน หรือต้องย้ายออกดี
อึดอัดกับความสัมพันธ์แบบนี้ทำไงดี
เราและแฟนคบกันตั้งแต่เรียน แฟนช.อยู่ม.3 เราญ.อยู่ม.4 แต่เราเกิดปีเดียวกันจึงอายุเท่ากัน ปัจจุบันนี้ก็คบกันมาตลอดจนอายุ27-28ปี
เริ่มที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ 6 ขวบ ต่างก็มีครอบครัวใหม่ พ่อเรามีธุรกิจเป็นของตัวเองตอนอายุ30เข้า40 ปี มีลูกกับเมียน้อย 1ญ.คนอายุห่างจากเรา1ปี มีเรา 1ญ. คนก็เราได้1ขวบพ่อก็มีเมียน้อยที่ท้องแก่(สาเหตุที่แม่หย่าคือเมียน้อยคนที่2) ส่วนแม่ทำสวนทำไร่และแต่งงานใหม่มีน้องชายห่างจากเรา10ปี (แถวบ้านเป็นกันมั้ยคนแก่แถวบ้านชอบพูดว่าเราเป็นหมาหัวเน่าแม่มีน้องใหม่จะไม่รัก ตอนรู้ว่าแม่ท้องเราโกดแม่มากแต่พอแม่คลอดน้องชายออกมาฉันรักน้องมากกกแบบน้องฉันไม่ให้ใครทั้งนั้นอะเลี้ยงมาเองกับมือ555) เท่ากับเราเป็นพี่สาวคนโตที่มีทั้งน้องฝั่งพ่อ1 คน ฝั่งแม่1คน เราโตมากับแม่ที่แต่งงานใหม่ แม่เราทำทุกอย่างเพื่อส่งเราเรียนและ โรงเรียนที่เรียนก็วัยรุ่นก็มีแฟน บอกแม่ตลอดนะพาไปเจอด้วย เจอกันแม่เราก็บอกว่าเลิกกันเถอะเดี่ยวแม่หาผู้ชายดีๆให้(จะให้คบตำรวจฉันอายุ15นะแม่) แต่ๆต่อหน้าแฟนเราแม่จะชวนกินของกินพูดคุยดี แต่รับหลังแม่จะแนะนำคนอื่นให้เฉยเลย แต่การคบกันของเรากับแฟนก็เป็นปัญหาขึ้นมาเพราะโรงเรียนไม่ให้นักเรียนคบกัน สั่งให้คนใดคนนึงต้องย้ายโรงเรียน และค่ะคนนั้นคือแฟนเราที่จะจบม.3 เค้าย้ายไป กทม.เป็นรักทางไกลเลยแต่ก็ไม่เป็นปัญหา
กลับมาที่พ่อเรา ทุกครั้งที่ปิดเทอมเราจะไปหาพ่อ พ่อกับแม่อยู่คนละจังหวัดกัน เมื่อถึงเวลาปิดเทอมพ่อจะมารับที่บ้านยายไม่เข้าไปบ้านแม่กับพ่อเลี้ยง(เราเรียกพ่อเลี้ยงว่าเพาะที่เสียงจะไปทางพ่อเป็นเพาะแทนไม่ได้เรียกพ่อตรงๆตัว) และพ่อก็รู้ว่าเรามีแฟนแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ตอนม.5 เราไม่ไปหาพ่อตอนปิดเทอมแต่เราไปหาแฟนที่กรุงเทพ แม่รู้ พ่อจับได้ทีหลัง ม.6ก็ไปหาแฟน
จนมาช่วงๆสอบ9วิชาสามัญของชั้นม.6 ที่จังหวัดเราไม่มีเปิดต้องไปสอบที่จังหวัดที่พ่ออยู่ ห้องเรียนเรามีกันอยู่ 5คนก็พ่อเป็นคนมารับที่โรงเรียนเองเลย ที่เล่าตรงนี้เพราะพ่อบ่นในรถตอนที่เพื่อนๆไม่อยู่ว่า พ่อไม่โอเคไม่ชอบที่เราทำตามใจที่ไปหาแฟนที่กทม.แต่พ่อก็รู้สึกว่ามันก็ดีที่ลูกๆอยู่ไกลกันมากๆแต่ก็ยังคบกันจน3 ปี
พ่อจะรอดูว่ายังคบกันนานมั้ย
ต่อมาเราจบม.6เข้ามหาลัย
สาวคนนี้ที่ก็น่าตาก็ประมาณนึง ค่ะแฟนหวงหนักมากตามมาทำงานใกล้ๆเราเพราะเข้ามหาลัยกลัวมีคนมาจีบ 555 สวย
-และตอนนี้เริ่มมีปัญหากับพ่อ เริ่มจากแม่เราเค้าจะให้หน้าที่การส่งเราเรียนต่อให้กับพ่อที่เริ่มมีงานมีเงินดูแลเราต่อ แต่การควบคุมก็เข้ามา คณะสาขาวิชาที่พ่อเลือกที่เราไม่เข้าใจเลยเพราะงานของพ่อมันคือสาขาวิชานี้ต้องการให้ลูกเรียนรู้เพื่อมาทำงานกับพ่อ(ฉันเคยขอเรียนสาขาวิชาที่ชอบที่ว่าเราทำได้ไปได้แต่พ่อบอกว่าถ้าอยากเรียนพ่อจะไม่ส่งแต่จะส่งที่มองว่าลูกทำสิ่งนี้จะตอบโจทย์กับเค้า) และใช่ค่ะฉันเรียนไม่รู้เรื่องเลย โรงเรียนมัธยมที่เคยเรียนเป็นโรงเรียนวัดที่วิชาก็ไม่ได้เจาะลึกมาก พอมาเรียนแค่คาบแรกก็ทำอะไรไม่ได้เลยเค้าให้ทำแบบฝึกหัดก่อนเรียนที่ไม่เคยเห็นไม่เคยทำมาก่อนและมันจะไม่รู้จักใครในห้องเรียนใหม่ อาทิตย์เดี่ยวอาจารย์ประจำสาขาก็พูดกับเราว่าเธอมาผิดที่ทำมันไม่ได้เลย เรากดดันมาก แล้วเทอมแรกเราได้Fทุกวิชาเพื่อนที่พอจะช่วยได้กับเราทำเต็มที่แล้วละมหาลัยส่งใบไปที่บ้านพ่อและฉันกับพ่อก็ทะเลาะกัน จนฉันหนีเรียนไปอยู่กับแฟน 1ปี เริ่มกับมาโทรคุยกับพ่อและอา เราก็เลยตัดสินใจกลับมาทำงานกับพ่อค่ะ มันไปไม่สุด มันไปไม่รอดค่ะก็เลยกลับมาหาพ่อ เราเอาแฟนมาทำงานกับพ่อด้วย เราทำงานเป็นเสมียนเป็นแอดมิล ส่วนแฟนเป็นพนักงานออกหน้างาน และการทำงานกับพ่อที่เคยควบคุมเราก็กลับมาหนักกว่าเดิม และแฟนเราด้วย จนเราว่าเราโคตรจะคิดผิดที่กลับมาหาพ่ออีกครั้ง พูดให้เราเลิกกับแฟน พูดว่าสุดท้ายแฟนแกก็จะทิ้งแกเลิกกับแก ไม่มีใครทนแกได้ ถ้าแกป่วยนอนติดเตียงแฟนแกก็คงทิ้งแกแล้วให้พ่อมานั่งเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้แก แล้วฉันก็คบกับแฟนเพราะคำของพ่อจนตอนนี้รักกับแฟนดีคน12-13ปีที่คบแฟนมารักกันมาก แต่เกลียดพ่อแทน ฉันทะเลาะกับพ่อได้ทุกเรื่อง ร้องไห้ทุกทั้งโทรไประบายกับแม่ ร้องไห้จนฉันตัดสินใจลาออกจากพ่อแต่แฟนเรายังคงทำกับพ่ออยู่ และน้องสาวฉันก็มาทำงานกับพ่อ (นางก็มีแฟนและนางก็หนีตามแฟน 1ปีแล้วกลับมาหาพ่อเหมือนกับฉัน)และนางก็มีปัญหากับพ่อเหมือนกัน พ่อชอบควบคุมคนอื่น แต่ทำดีกับคนข้างนอกเอาเรื่องลูกและคนในครอบครัวไปพูดและตัวเองสูงส่งให้คนอื่นเอาเป็นแบบอย่าง พ่อมักพูดกับเราและน้องว่าไม่เคยเอาเรื่องในบ้านหรือเรื่องคนอื่นไปพูด แต่พ่อรู้เรื่องของทุกคนและชอบพูด แล้วเวลาที่พ่อด่าคนในครอบครัวคือ ไอ้สัสไอ้เหียไอ้เวรกู ขนาดนั่งกินข้าวยังพูดว่านั่งรอความตายห้ะ งง กินข้าว คือเอาง่ายๆนะงานของพ่อ พ่อต้องการให้คนในครอบครัวทำมันร่วมกันแต่พ่อทำให้ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้พ่อเลย
จนตอนนี้ปัญหามันเกิดจนไม่อยากจะมองหน้ากันแต่บ้านที่อยู่คือที่เดียวกับที่ทำงานพ่อ บ้านที่ฉันอยู่คือบ้านที่สร้างขึ้นตอนฉันเกิดและบางส่วนพ่อทำให้มันเป็นที่ทำงาน ฉันจะทำอย่างไรกับปัญหาของพ่อเพราะบ้างครั้งก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกัน หรือต้องย้ายออกดี