เรางี่เง่าไปมั้ย

คือก่อนอื่นเลย เเฟนเรามีรุ่นน้องสนิทคนนึง สนิทถึงขั้นไปส่งที่บ้านกันสองต่อสอง ไปนั่งกินข้าวกันสองต่อสอง เเต่พอเเฟนเราเริ่มจริงจังกับเรา เราก็ขอให้เขาห่างๆกันหน่อย เเฟนเราก็ทำให้นะคะ เเต่เขายังเติมไฟใน ตต กันอยู่ เเฟนเราเติมไฟเเค่กับเรา เพื่อนสนิทเขาคนนึง เเล้วก็น้อง ผญ ต้นเรื่อง แค่นั้นเลยค่ะ
เราเคยพยายามขอให้เขาเลิกเติม เเต่ดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนเรื่องคุยกับเรา เราเลยปล่อยผ่านไปทุกรอบ เเต่น้อง ผญ คนนั้น ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเราตลอด วันนี้เราเลยตัดสินใจถามเเฟนไปตรงๆ ว่าปล่อยให้ไฟดับไปได้มั้ย ขอเเค่นี้เลย เพราะอยากจะสบายใจ ไม่อยากให้มันค้างอยู่ในใจแบบนี้เเล้ว เขาตอบมาแบบมั่นใจมาก ว่าไม่ได้ เติมมานานเเล้ว เราเลยบอกว่า เเต่เราไม่โอเคนะ เเต่เขาก็ยังยืนยันคำเดิม ต่อให้เราบอกเลิกเขา เขาก็ยังยืนยันคำเดิม ว่าจะเติมไฟกับน้องคนนั้นต่อ

ประเด็นหลักของเรื่องนี้ที่เราคิดเลยคือ : เขาไม่เลือกความสบายใจของเราก่อนเลยหรอ เขาเลือกที่จะเลือกสิ่งที่ทำให้เราไม่สบายใจ ทั้งที่สิ่งที่เราขอ มันง่ายนิดเดียว
หรือจริงๆเเล้ว ถ้ามองในมุมมองคนอื่น ทุกคนคิดว่า เราบ้ามั้ยคะ รับฟังค่ะ 😭