เเม่เเฟนมีนิสัยขี้เเซะ

เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับลูกชายคนนึง นิสัยเขาดีมาก เบสิกพื้นฐานความรักดีมาก พ่อก็ชิวๆไม่ได้อะไรเเต่เเม่เขานี่สิ..เข้าเรื่ิองเลยละกันนะ ที่มาของเราคือเราเป็นผญชอบเเต่งตัว เเต่งหน้า เเต่บ้านเเฟนเป็นคนชิวๆ เเม่เเฟนไม่เเต่งหน้าเลย เเล้วมีวันนึงเเม่เเฟนชวนเราไปกินร้านสเต็กเเห่งนึงเเล้วเราก็ไปเเล้วออกมาช้านิดนึงเพราะคอนโดเราอ่ะมันเป็นเเบบต้องใช้สเเกนหน้าอย่างเดียวเเล้วเพื่อนเรามาขออาศัยอยู่เลยบอกให้ตุนอาหารไว้เพราะถ้าไม่มีเราเเล้วจะลงลิฟไม่ได้เพราะเราต้องไปเจอพ่อเเม่เเฟน เลยเสียเวลาพาเพื่อนไปซื้อของก่อนเดี๋ยวเพื่อนไม่มีอะไรกินตอนเราไม่อยู่…เเล้วเเฟนเราก็อยู่กับเราด้วยนะเห็นเเพลนกับเเม่ว่าจะไปร้านไหนเเฟนเป็นคนเลือกเลยคิดว่าโอเคเราไม่ต้องยุ่งรึจัดการละ ตอนเเรก้เม่เเฟนบอดเดี๋ยวไปรับถึงที่สักพักเปลี่ยนบอกให้มากันเองเสร็จ้เล้วเเล้วพี่เราก็เรียกเเกร็ปให้ไปลงเตาปูนเพราะเเม่เขาบอกให้นั่งรถไปลงเตาปูนสักพักโทรมาบอกกับลูก้ขาตอนขึ้นรถละว่าเออไปถึงร้านเลยนะจะได้ไม่เสียเวลาเเต่คือเราหมุดเเกร๊ปมาเตาปูนเเล้วมันเลื่อนหมุดไม่ได้เเม่เขาเลยบอกโอเคไปเตาปูนเดะไปรับ(พูดเเบบอารมณ์้สียวีนๆใส่นิดๆ)ระหว่างนั่งรถไปดูเเมพสรุปร้านสเต็กที่จะไปใกล้กว่าเตาปูน10กม.เลยยอมให้เเกร็ปชาร์จค่าที่มันโดนหัก60บาทกับค่ารถร้อยกว่าบาท เเล้วเราก็พูดกับเเฟนว่าทำไมไม่เเพลนให้ชัดเจนเเม่คุณอ่ะอะไรก็ไม่รู้เปลี่ยนไปมาอยู่นั่น เราไปถึงก่อนพ่อเเม่เเฟนเกือบ10นาทีก็สั่งอาหารรอ พอเขามาถึงเขาก็มาเเบบอารมณ์ตึงๆใส่เเล้วก็ถามเลยว่าทำไมเราออกช้า เราตอบไม่ทันเเล้วเเฟนเราก็ตอบเเทนว่าเราเเต่งหน้าเลยออกช้า(**ตอนนั้นเราอึ้งกับคำตอบเพราะเราอ่ะพาเพื่อนไปซื้อของกินกลัวเพื่อนอดลงคอนโดไม่ได้เพราะมันต้องสเเกนหน้าทั้งขึ้นลิฟเเละลงลิฟท์ต้ิงมีเรามันถึงจะขึ้นลงได้เเต้รานึกไม่ถึงเลยไม่ได้พูดกับเเม่เขา*)เเล้วเเม่เขาก็พูดว่าไม่ต้องอยากสวยนักหรอกพูดย้ำ3รอบก็รู้ว่าเป็นลูกเพื่อนเเฟนลูกเเต่ตอนนั้นเราไม่ได้เเต่งจัดนะเราเเต่งปกติไม่เยอะเกินส่วนชุดก็กางเกงขาสั้นกับเสื้อโปโลรองเท้าผ้าใบ เเล้วก็เรื่องที่เรียนเราได้เเล้วได้หอเเล้ว เเล้วเขาก็เเซะลูกเขาด้วยว่าเออนี่เเหละผลของคนได้มอไว้เเล้วเเฟนเราก็เงียบไม่สู้ส่วนเราก็อึ้งเข้าใจมั้ยว่าเรามารีเเลคกันพูดเรื่องดีๆกันเเต่สิ่งที่เราได้ยินคืออะไรก็ไม่รู้พ่อเขาก็เงียบ เเล้วเรื่องเเต่งตัวเราอ่ะเราก็ไม่ได้เยอะนะเเต่เราคิดว่าการที่เราเเต่งตัวดูดีมันก็เหมือนให้เกียรติเเฟนเราเเละผู้ใหญ่ด้วยเเต่พอเขาบอกเเบบนี้เราก็อึ้งพอตัวเเล้วเราก็ไปเล่าให้เเฟนฟัง…เเฟนก็อยากให้เราคุยกับเเม่เขาตั้งเเต่วันนั้นมาเขาก็ไม่ค่อยคุยกับเราเลยส่วนเเฟนเราก็บอกว่าช่วยอ่อนโยนกับเเม่เขาทีนะ ตอนนี้เราคิดหนักเเต่ไม่รู้จะไปต่อกับเเฟนดีมั้ยเขาดีนะเเต่เรารุ้สึกจะเข้ากับเเม่เขาไม่ได้ช่วยออกความเห็นบทความยาวๆนี้ทีค่ะ เป็นที่เเม่เขาหรือเป็นที่หนูคะ😀


ปล.เเล้วเรื่องเเินทางก็ว่าเราเหมือนกันเเต่คนสื่อสารคือเขาเองนะลูกเขาก็ผิดที่ไม่ชัดเจนไม่ต่าง