ทำไงดีคะ เบื่อกับคำว่าสงสารของแม่;_;

เรื่องก็คือบ้านเรามีแมวตอนนี้ 3 ตัวค่ะ แล้วตอนนี้มี 1 ตัวท้องเพราะไปทำหมันมันไม่ทัน ใกล้คลอดแล้วค่ะ เราเลยแนะนำไปว่าเลี้ยงให้มันหย่านมก่อน แล้วค่อยเอาไปให้คนอื่นเลี้ยงต่อดีไหม แบบคัดบ้านด้วยอ่ะค่ะ เพราะตอนนี้ 3 ตัวค่าอาหารก้จุกอยู่ แม่ก่บอกสงสารมันแยกแม่แยกลูกมันบาป อันนี้เราก้พอเข้าใจแกบ้างค่ะ แต่บ้านเองก่เลี้ยงจะไม่ไหวแล้ว แล้วจากนั้นเมื่อวันก่อน มีคนมาเสนอให้แมวมา 2 ตัวค่ะ บอกไม่มีคนเลี้ยง สงสารมัน แม่ก่บอกสงสารจังเลยแล้วก็รับมา สรุปตอนนี้จะมีเกือบ 10 ตัวเลยค่ะ ( คาดคะเนจากที่จะคลอดด้วย ) แต่ 3 ตัวจ่ายค่าอาหารทีก้บ่นแล้วบ่นอีก แล้วนี่ 10 ตัว บอกให้คนที่เขามีงบเลี้ยงไม่ดีกว่าหรอ แม่บอกสงสารมัน บาปปปป แต่เศรษฐกิจแบบนี้ของก่ขายไม่ค่อยดี เงินก่ไม่ค่อยพอด้วย ตอนนี้ค่อนข้างเครียดกับคำว่าบาปและสงสารของแม่เลยค่ะ แถมแมวที่เขาให้มาเป็นแมวพันธุ์ แล้วบ้านเราไม่ได้เลี้ยงปิด ไม่ได้เปิดแอร์ให้นอน เราคิดว่ายังไงแมวพันธุ์ก้ไม่น่ารอด แต่แม่ก็ยังรับมาเลี้ยง เวลาดูแลก็ไม่ค่อยจะมี มีเวลาแค่กลับมาให้อาหารมันระหว่างวัน 5-10 นาทีเองค่ะ บางทีแมวข้างบ้านมา มันก้กัดกับแมวเราก้ไม่มีใครห้ามไม่มีใครอยู่ เราพยายามบอกไปยังไงก่ได้แค่คำว่าสงสาามัน แต่ตอนนี้เราสงสารตัวเองมากกว่าค่ะ😢😭 บางมื้อแทบจะกินกล้วยลูกเดียวไม่ก็ไข่ต้ม ปวดเฮด