มีแม่แมวจรมาคลอดลูกตรงระเบียงห้องของคอนโดข้างๆบ้าน
พอโตมาก็ออกมาเล่นบนหลังคา
ก็เลยให้อาหาร ตลอดเวลา 3 ปีเต็ม (มีนาเมษา2566-30เมษา2569)
รู้สึกผูกพัน จับตัวได้ลูบหัวได้ แต่ผ่านช่องรั้วของหมู่บ้าน ตั้งใจจะไปจับมาเลี้ยง กลับกระโดดหนี ไม่ยอมให้เข้าใกล้ เป็นเวลาปีๆ เลยถอดใจ เลี้ยงแบบนี้ก็ได้)
ชีวิตประจำวัน
ตื่นเช้ามาเปิดประตู ก็เห็นเค้านั่งรอ ไปไหนมาไหนขับรถจอดหน้าบ้าน มองไปที่หลังคา ก็เห็นเค้ามารอ เค้าจำรถได้
ใครชวนไปไหนข้ามวัน ปฏิเสธทันที เพราะกลัวเค้าหิว
ไปธุระตอนเช้า ต้องรีบกลับก่อน5โมงเย็น
ถ้าไปตอนเย็น ต้องรอให้เค้าได้กินข้าวก่อน ถึงจะไปแบบสบายใจ
แต่ช่วงหลังๆ 20เมษา69 เริ่มกินอาหารได้น้อย แมวเลียที่ชอบๆก็กินน้อย จนหลังๆ ดมๆไม่กินเลย แต่ยังเห็นเดินและกระโดดได้ปกติ
30เมษา69 ไม่กินข้าว เดินช้าๆ ผมเอะใจ ตัดสินใจลองไปจับเค้าอีกที (หลังจากที่ก่อนหน้านี้พยายามจับ ก็ไม่สำเร็จ)
ครั้งนี้ จับได้ง่ายมาก เพราะเค้าไม่มีแรงเลย สัมผัสแรกคือจับโดนซี่โครง น้ำตาซึม
พาไปหาหมอ ภาวนาขอให้หายๆๆๆๆ หายแล้วมาอยู่ด้วยกันในบ้าน ไม่ต้องเร่ร่อน ไม่ต้องนอนปูนคลุกดินแล้ว ไม่ต้องหลบฝนเวลาฝนตกหนักๆ
แต่ไม่เป็นผล หมอให้น้ำเกลือ กำลังจะตรวจโรค แมวช็อค ตัวเกร็ง แล้วก็หมดลมหายใจเลย
เศร้ามา6วันแล้ว ยังตัดใจไม่ได้สักที ตื่นเช้ามาก็คิดถึงเค้า มองไปหลังคาก็คิดถึง ทำอะไรก็คิดถึง
คิดถึงพฤติกรรมต่างของเค้า
ขอวิธีทำใจเมื่อแมวที่เลี้ยงตายหน่อยครับ
พอโตมาก็ออกมาเล่นบนหลังคา
ก็เลยให้อาหาร ตลอดเวลา 3 ปีเต็ม (มีนาเมษา2566-30เมษา2569)
รู้สึกผูกพัน จับตัวได้ลูบหัวได้ แต่ผ่านช่องรั้วของหมู่บ้าน ตั้งใจจะไปจับมาเลี้ยง กลับกระโดดหนี ไม่ยอมให้เข้าใกล้ เป็นเวลาปีๆ เลยถอดใจ เลี้ยงแบบนี้ก็ได้)
ชีวิตประจำวัน
ตื่นเช้ามาเปิดประตู ก็เห็นเค้านั่งรอ ไปไหนมาไหนขับรถจอดหน้าบ้าน มองไปที่หลังคา ก็เห็นเค้ามารอ เค้าจำรถได้
ใครชวนไปไหนข้ามวัน ปฏิเสธทันที เพราะกลัวเค้าหิว
ไปธุระตอนเช้า ต้องรีบกลับก่อน5โมงเย็น
ถ้าไปตอนเย็น ต้องรอให้เค้าได้กินข้าวก่อน ถึงจะไปแบบสบายใจ
แต่ช่วงหลังๆ 20เมษา69 เริ่มกินอาหารได้น้อย แมวเลียที่ชอบๆก็กินน้อย จนหลังๆ ดมๆไม่กินเลย แต่ยังเห็นเดินและกระโดดได้ปกติ
30เมษา69 ไม่กินข้าว เดินช้าๆ ผมเอะใจ ตัดสินใจลองไปจับเค้าอีกที (หลังจากที่ก่อนหน้านี้พยายามจับ ก็ไม่สำเร็จ)
ครั้งนี้ จับได้ง่ายมาก เพราะเค้าไม่มีแรงเลย สัมผัสแรกคือจับโดนซี่โครง น้ำตาซึม
พาไปหาหมอ ภาวนาขอให้หายๆๆๆๆ หายแล้วมาอยู่ด้วยกันในบ้าน ไม่ต้องเร่ร่อน ไม่ต้องนอนปูนคลุกดินแล้ว ไม่ต้องหลบฝนเวลาฝนตกหนักๆ
แต่ไม่เป็นผล หมอให้น้ำเกลือ กำลังจะตรวจโรค แมวช็อค ตัวเกร็ง แล้วก็หมดลมหายใจเลย
เศร้ามา6วันแล้ว ยังตัดใจไม่ได้สักที ตื่นเช้ามาก็คิดถึงเค้า มองไปหลังคาก็คิดถึง ทำอะไรก็คิดถึง
คิดถึงพฤติกรรมต่างของเค้า