เมื่อวาน ตอนดึก ๆ ซึ่งผมกำลังเดินทางกลับบ้าน ด้วยรถเมล์ครับ

เสียงสนทนาก็ดังขึ้นมา พอให้ได้ยิน

"ยาย มานั่งไหม?"
"..." (ได้ยินไม่ชัดว่า "ยาย" ตอบอะไร)
"ยาย ลงไหนอะ"
"กกก" (บอกป้ายที่ลงไป - ซึ่งคือ ถัดจากป้ายที่ผมจะลง ไปอีกสามป้าย)
"โอ๊ย ถ้างั้น ยายมานั่งเถอะค่ะ มาเถอะ"
"แล้วคุณลงไหนล่ะ?" เสียงยายถาม
"หนูจะลงไหนก็ช่างเถอะ แต่ยายยังอีกนานเลย มานั่งเถอะ นะ ๆ"

เหตุการณ์ต่อมา ซึ่งผมหันไปดูนิดเดียว พอที่จะได้เห็นว่า ยายได้เดินจากตรงที่แกยืนอยู่แถวด้านหน้ารถ คือ ถัดจากประตูหน้าของรถมาที่นั่งเดียว เดินแหวกผู้โดยสายที่ยืนกันเต็มตลอดทางมาที่ที่นั่งของน้องผู้หญิงซึ่งเป็นที่นั่งตัวที่อยู่ก่อนประตูกลาง (ประตูหลังในทางปฏิบัติ เพราะรถเมล์ปรับอากาศรุ่นนี้มีแค่สองประตู อยู่หน้ารถกับช่วงกลางรถ) รวมระยะทางก็คือสามช่วงเก้าอี้ (บนรถเมล์)
ผมหันหน้ากลับ ไม่ได้สนใจอะไรอีก แต่แล้ว ก็มีเสียงลอยมา (คำพูดที่เขียนข้างล่างนี้ ไม่เป๊ะนะครับ ผมไม่ตั้งใจจะฟังแบบเก็บทุกดอกตั้งแต่แรก)

"คุณมาจับตัวฉัน ไม่ถูกต้องนะ ไม่เคยเรียนมาเหรอ ไม่ควรจับต้องเนื้อตัวคนอื่น"
"..."
"เป็นผู้หญิงด้วยกันก็ไม่ได้ เนี่ย มือมันมีเชื้อโรค ใครจะรู้ว่าอาจจะทำให้ติดโรคกันได้ ถึงตายเลยนะ"
"..."
" ฯลฯ " (เสียงบ่น ด้วยน้ำเสียงแบบ "ผู้ใหญ่สั่งสอนอบรมเด็ก" ดังมาเป็นระยะ
"ขอโทษค่ะ ยาย หนูเห็นยายจะล้ม เลยช่วยประคอง แค่นั้นเอง"
แต่เสียง "สั่งสอน" ของยายที่ได้นั่งแล้ว ก็ยังคงดังมาไม่หยุด และเริ่มโยงเรื่องนั้นเรื่องนี้มั่วซั่วแล้ว ผมงงมาก ที่มีคำแบบ "ใคร ๆ ก็ผัวเดียวเมียเดียว" อยู่ในคำบ่นพวกนั้นด้วย และมีอีกหลายคำ หลายประโยคที่ผมก็จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกี่ยวกับสถานการณ์ตอนนี้ยังไง

"ขอโทษค่ะยาย หนูขอโทษ ไม่รู้ว่าจับตัวยายแล้วยายไม่ชอบขนาดนี้ หนูขอโทษจริง ๆ นะคะ"
แล้วน้องผู้หญิง ก็เดินหนีไป ยังไม่ได้ลงรถหรอกครับ แค่หนีไปด้านหน้าของรถ แต่ยายก็ยังคงบ่นกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเหมือนบ่นกระปอดกระแปดกับตัวเองไป (คือ ก็ไม่ได้ตะโกนตามรังควานน้องผู้หญิงคนนั้นนะ)

ตอนที่ผมลงป้าย น้องผู้หญิงคนนั้นก็ยังอยู่บนรถ ส่วนเสียงของยายนั้นเงียบไปแล้ว แปลว่า จริง ๆ แล้วน้องเขาลุกให้ยายนั่งทั้งที่ตัวเอง น่าจะลงทีหลังยายเลยด้วยซ้ำ

ก็เท่านี้ครับ อดไม่ได้ที่จะต้องเอามาเล่า ใครจะคิดยังไง ก็คงแล้วแต่ประสบการณ์ที่แต่ละท่านได้เคยพบเจอผู้คนมานะครับ ผมไม่มีข้อสรุปครับ