"ปลาตัวใหญ่ในทะเลสาบ" หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร นิมิตเห็นปลาตัวใหญ่ เมื่อไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาใหม่ ๆ ที่แคนาดา
เจ้าประคุณ สมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) เมตตาบันทึกเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ “อัตชีวประวัติพระเทพเจติยาจารย์ (วิริยังค์ สิรินฺธโร)” ดังนี้
เมื่อตอนที่หลวงพ่อไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาในประเทศแคนาดาใหม่ ๆ วันหนึ่งหลวงพ่อนิมิตฝันไปว่า ยืนอยู่ที่ทะเลสาบสแลพ (Slap Lake) ซึ่งเป็นที่อยู่ของอินเดียนแดง ในทะเลสาบสแลพนั้นมีปลาตัวใหญ่ ซึ่งมันตัวใหญ่จริง ๆ แล้วหลวงพ่อก็เข้าไปยืนอยู่บนหินในน้ำ น้ำลึกเพียงแค่หัวเข่า แล้วปลาตัวนั้นก็กระโดดโถมเข้ามา หลวงพ่อก็เลยว่าไอ้ปลาตัวนี้ตัวมันใหญ่จริง ๆ แต่ทำไมปากมันเล็กและก็แหลมด้วย
ทันใดนั้นก็มีคนบอกว่า “เฮ้ย เฮ้ย หนีเร็วซิ ปลานี่มันกัดตายนะ”
เราก็ว่า จะหนียังไง ก็อยู่ในน้ำนี่ เราก็บอกว่า จะกัดก็กัด เราไม่กลัว เสร็จแล้วอีกสักครู่หนึ่งมันก็ว่ายวิ่งรี่เข้ามาหา พอวิ่งรี่เข้ามาหาหลวงพ่อก็บอกว่า “เฮ้ย ไอ้ปลา แกมาหาเราทำไม”
ปลามันก็บอกว่า “โอ้ ก็ฉันไม่เคยเห็นคนที่ใส่ผ้าเหลือง ๆ แบบนี้”
“เอ๊ะ แกพูดได้ด้วยเหรอ” หลวงพ่อเลยบอกกับปลาว่า “ดีแล้ว มาตบหัวสักที”
หลวงพ่อก็เลยเอามือไปตบหัว พอเอามือไปตบหัวมัน มันก็ว่ายน้ำวิ่งวนหลวงพ่อรอบหนึ่ง สองรอบ สามรอบ พอสามรอบแล้วมันตั้งตัวตรง เอ๊ะ มันตั้งตัวตรงอย่างงี้ได้ยังไง มองเห็นท้องของมันมีแต่ไข่
“โฮ้ นี่แกทำไมไข่เยอะจัง”
“อ้าว ก็ฉันเป็นตัวเมียนี่”
“เอ เป็นตัวเมีย แล้วแกจะมาอยู่ใกล้เราได้ยังไง”
คุยกับปลาเป็นเรื่องเป็นราว ไม่รู้เป็นไปได้ยังไง แล้วปลามันบอกว่า “เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน ไหน ๆ ท่านก็มาอยู่แคนาดาแล้ว ฉันจะพาพรรคพวกปลามาอยู่กับท่าน”
“เฮ้ย แกจะพาพวกปลามาอยู่กับเราแล้วจะคุยกันรู้เรื่องเหรอ”
“เดี๋ยวฉันจะไปสอนเค้าเอง” ปลาใหญ่พูด
เอ๊ะ มันยังไงกับปลาตัวนี้ เสร็จแล้วครู่หนึ่งมันก็พาหลวงพ่อไปอีกที่หนึ่ง ซึ่งมันก็จะให้หลวงพ่อขี่หลังมันไป “เฮ้ย แกตัวเมีย ขึ้นไม่ได้”
มันบอกว่า “มีตัวผู้ก็มี” มันก็เลยเอาตัวผู้ว่ายน้ำมา ก็ให้หลวงพ่อขี่ พอหลวงพ่อขี่เสร็จแล้วก็ได้ถามว่า “แกจะพาเราไปไหน”
“เถอะน่า" ปลาใหญ่พูด
“เฮ้ย แกอย่าว่ายน้ำเร็วนัก เดี๋ยวก็ตกน้ำ” พอปลาตัวนั้นมันว่ายน้ำไป ปลาใหญ่ตัวนี้มันก็ว่ายตาม พอว่ายตามไปแล้ว หลวงพ่อก็ถามอีกว่า “เฮ้ย แกจะพาเราไปไหน”
“เถอะน่า” ปลาใหญ่พูด เอ๊ะ ไอ้ปลาใหญ่นี่มันพูดไทยได้นี่ ปลาฝรั่งมันพูดไทย พอว่ายไป ทีนี้มันก็เข้าถ้ำ ในถ้ำมันก็มีหินย้อย พอว่ายเข้าไปอีกทีหนึ่งมันกลายเป็นทองคำ เลยบอกว่า “เฮ้ย นี่มันอะไร”
มันก็บอกว่า “ไอ้นี่แหละกรุสมบัติ คนโบราณเขาเอามาไว้”
“ทั้งหมดนี่ถวายท่าน” ปลาใหญ่พูด
“เฮ้ย ทำไมมันเยอะนัก แล้วเราจะเอาไปทำไม”
“อ้าว ก็ไหนว่าจะมาสอนสมาธิไง”
“เอ๊ะ ไอ้ปลา แกรู้ได้ไงว่าฉันจะมาสอนสมาธิ”
เสร็จแล้วน้ำหายหมด พวกปลาใหญ่เล็กกลายเป็นคน นั่งล้อมหลวงพ่อเป็นแถวเลย แล้วเขาก็พูดว่า “นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ท่านไม่ต้องเดือดร้อน พวกผมเป็นบริวารของท่านตั้งแต่อดีตชาติ”
คัดลอกจากหนังสือ “อัตชีวประวัติพระเทพเจติยาจารย์ (วิริยังค์ สิรินฺธโร)” พ.ศ. ๒๕๔๓ (หน้า ๓๐๖-๓๐๗) ถ่ายทอดต่อโดย มนต์ชัย เทียนทอง (ภาพจำลองจากจินตนาการ
#สร้างด้วย Ai )
เข้ามาอ่าน หลวงพ่อ วิริยัง นิมิตรเห็น ปลาตัวใหญ่
เจ้าประคุณ สมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) เมตตาบันทึกเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ “อัตชีวประวัติพระเทพเจติยาจารย์ (วิริยังค์ สิรินฺธโร)” ดังนี้
เมื่อตอนที่หลวงพ่อไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาในประเทศแคนาดาใหม่ ๆ วันหนึ่งหลวงพ่อนิมิตฝันไปว่า ยืนอยู่ที่ทะเลสาบสแลพ (Slap Lake) ซึ่งเป็นที่อยู่ของอินเดียนแดง ในทะเลสาบสแลพนั้นมีปลาตัวใหญ่ ซึ่งมันตัวใหญ่จริง ๆ แล้วหลวงพ่อก็เข้าไปยืนอยู่บนหินในน้ำ น้ำลึกเพียงแค่หัวเข่า แล้วปลาตัวนั้นก็กระโดดโถมเข้ามา หลวงพ่อก็เลยว่าไอ้ปลาตัวนี้ตัวมันใหญ่จริง ๆ แต่ทำไมปากมันเล็กและก็แหลมด้วย
ทันใดนั้นก็มีคนบอกว่า “เฮ้ย เฮ้ย หนีเร็วซิ ปลานี่มันกัดตายนะ”
เราก็ว่า จะหนียังไง ก็อยู่ในน้ำนี่ เราก็บอกว่า จะกัดก็กัด เราไม่กลัว เสร็จแล้วอีกสักครู่หนึ่งมันก็ว่ายวิ่งรี่เข้ามาหา พอวิ่งรี่เข้ามาหาหลวงพ่อก็บอกว่า “เฮ้ย ไอ้ปลา แกมาหาเราทำไม”
ปลามันก็บอกว่า “โอ้ ก็ฉันไม่เคยเห็นคนที่ใส่ผ้าเหลือง ๆ แบบนี้”
“เอ๊ะ แกพูดได้ด้วยเหรอ” หลวงพ่อเลยบอกกับปลาว่า “ดีแล้ว มาตบหัวสักที”
หลวงพ่อก็เลยเอามือไปตบหัว พอเอามือไปตบหัวมัน มันก็ว่ายน้ำวิ่งวนหลวงพ่อรอบหนึ่ง สองรอบ สามรอบ พอสามรอบแล้วมันตั้งตัวตรง เอ๊ะ มันตั้งตัวตรงอย่างงี้ได้ยังไง มองเห็นท้องของมันมีแต่ไข่
“โฮ้ นี่แกทำไมไข่เยอะจัง”
“อ้าว ก็ฉันเป็นตัวเมียนี่”
“เอ เป็นตัวเมีย แล้วแกจะมาอยู่ใกล้เราได้ยังไง”
คุยกับปลาเป็นเรื่องเป็นราว ไม่รู้เป็นไปได้ยังไง แล้วปลามันบอกว่า “เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน ไหน ๆ ท่านก็มาอยู่แคนาดาแล้ว ฉันจะพาพรรคพวกปลามาอยู่กับท่าน”
“เฮ้ย แกจะพาพวกปลามาอยู่กับเราแล้วจะคุยกันรู้เรื่องเหรอ”
“เดี๋ยวฉันจะไปสอนเค้าเอง” ปลาใหญ่พูด
เอ๊ะ มันยังไงกับปลาตัวนี้ เสร็จแล้วครู่หนึ่งมันก็พาหลวงพ่อไปอีกที่หนึ่ง ซึ่งมันก็จะให้หลวงพ่อขี่หลังมันไป “เฮ้ย แกตัวเมีย ขึ้นไม่ได้”
มันบอกว่า “มีตัวผู้ก็มี” มันก็เลยเอาตัวผู้ว่ายน้ำมา ก็ให้หลวงพ่อขี่ พอหลวงพ่อขี่เสร็จแล้วก็ได้ถามว่า “แกจะพาเราไปไหน”
“เถอะน่า" ปลาใหญ่พูด
“เฮ้ย แกอย่าว่ายน้ำเร็วนัก เดี๋ยวก็ตกน้ำ” พอปลาตัวนั้นมันว่ายน้ำไป ปลาใหญ่ตัวนี้มันก็ว่ายตาม พอว่ายตามไปแล้ว หลวงพ่อก็ถามอีกว่า “เฮ้ย แกจะพาเราไปไหน”
“เถอะน่า” ปลาใหญ่พูด เอ๊ะ ไอ้ปลาใหญ่นี่มันพูดไทยได้นี่ ปลาฝรั่งมันพูดไทย พอว่ายไป ทีนี้มันก็เข้าถ้ำ ในถ้ำมันก็มีหินย้อย พอว่ายเข้าไปอีกทีหนึ่งมันกลายเป็นทองคำ เลยบอกว่า “เฮ้ย นี่มันอะไร”
มันก็บอกว่า “ไอ้นี่แหละกรุสมบัติ คนโบราณเขาเอามาไว้”
“ทั้งหมดนี่ถวายท่าน” ปลาใหญ่พูด
“เฮ้ย ทำไมมันเยอะนัก แล้วเราจะเอาไปทำไม”
“อ้าว ก็ไหนว่าจะมาสอนสมาธิไง”
“เอ๊ะ ไอ้ปลา แกรู้ได้ไงว่าฉันจะมาสอนสมาธิ”
เสร็จแล้วน้ำหายหมด พวกปลาใหญ่เล็กกลายเป็นคน นั่งล้อมหลวงพ่อเป็นแถวเลย แล้วเขาก็พูดว่า “นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ท่านไม่ต้องเดือดร้อน พวกผมเป็นบริวารของท่านตั้งแต่อดีตชาติ”
คัดลอกจากหนังสือ “อัตชีวประวัติพระเทพเจติยาจารย์ (วิริยังค์ สิรินฺธโร)” พ.ศ. ๒๕๔๓ (หน้า ๓๐๖-๓๐๗) ถ่ายทอดต่อโดย มนต์ชัย เทียนทอง (ภาพจำลองจากจินตนาการ
#สร้างด้วย Ai )