บางช่วงของชีวิต มันเหมือนเรากำลังใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ โดยไม่มีอะไรให้ยึดจริงๆ

สวัสดีครับ ผมขอมาเขียนอะไรยาวๆ ระบายความรู้สึกหน่อยนะครับ ช่วงนี้มันมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นกับตัวเอง คือทุกอย่างในชีวิตก็ดูเหมือนจะโอเคนะครับ มีงานทำ มีรายได้พอเลี้ยงตัวเองได้ กำลังเรียนเอาวุฒิปริญญาตรีอีก 1 ใบ ในสายที่ชอบครับ ไม่ได้ลำบากอะไร แต่พออยู่คนเดียวเงียบๆ กลับรู้สึกเหมือนชีวิตมันเบาๆ โล่งๆ จนบางทีก็เหมือนจะลอยๆ ไม่มีอะไรให้ยึดจริงๆ

แต่ก่อนเคยคิดว่าถ้าโตขึ้น มีงาน มีเงิน ชีวิตน่าจะมั่นคงและชัดเจนขึ้น แต่พอมาถึงจุดนี้จริงๆ กลับกลายเป็นว่าความชัดเจนมันไม่ได้มาพร้อมกันอย่างที่คิด หลายอย่างมันเหมือนกำลังดำเนินไปตามทางของมันเอง ส่วนตัวเราก็แค่เดินตามไปแบบไม่ได้รู้สึกอินเท่าไหร่ เหมือนขาดอะไรบางอย่างที่บอกไม่ถูก

บางวันก็ใช้ชีวิตปกติ ทำงาน กลับบ้าน พักผ่อน วนไปแบบเดิมๆ จนเริ่มรู้สึกว่ามันซ้ำๆ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับแย่ แค่เหมือนมันไม่มี “แรง” อะไรบางอย่างที่ทำให้รู้สึกอยากตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกมีไฟจริงๆ เหมือนช่วงก่อนๆ ที่เคยมีเป้าหมายหรือความอยากบางอย่างชัดเจน

ผมก็ไม่ได้คิดลบกับชีวิตนะครับ ยังใช้ชีวิต ทำหน้าที่ของตัวเองเต็มที่เหมือนเดิม แค่ช่วงนี้มันเหมือนกำลังอยู่ในจังหวะที่นิ่งเกินไป จนนึกไม่ออกว่าจริงๆ
แล้วตัวเองอยากไปทางไหนต่อ หรือควรจะรู้สึกยังไงกับชีวิตในตอนนี้
เลยแค่อยากมาเขียนเก็บไว้เป็นช่วงหนึ่งของความรู้สึกตัวเอง เผื่ออีกสักพักกลับมาอ่าน จะได้รู้ว่าเคยผ่านช่วงแบบนี้มาเหมือนกันครับ