อยากมาระบาย ขอคำเเนะนำ มาขอคำอวยพรจากทุกคน🙏🏻🙏🏻

คือตอนนี้หนูก็อายุ19เเล้ว จากที่ผ่านๆมาหนูพยายามทำงาน หลายทางทั้งเรียน ทั้งทำงาน ไม่มีวันหยุด ด้วยคำว่าทำเพื่ออนาคตตัวเอง หาเงินจ่ายค่าเทอมเอง ใช้เองมาระยะ1ปีเต็มๆ จนถึงตอนนี้ หนูติดมหาวิทยาลัยหนึ่งที่คิดว่าถ้าสอบติดก็จะเรียนต่อ ถ้าไม่ติดก็ไม่เป็นไร พอวันทางมหาวิทยาลัยประกาศผลว่าหนูติด หนูดีใจมากเลย ดีใจเเบบเห้ยทำได้ไงว่ะ เก่งว่ะทั้งที่ก็กุมขมับใส่อาจารย์ตอนสัมภาษณ์ด้วย เกรดดีเเต่กำลังเงินไม่พอ คิดเเล้วคิดอีกว่าควรเลือกทางนี้ไหม ไม่กล้าบอกครอบครัวเพราะครอบครัวไม่สนับสนุนไปเรียนต่างจังหวัดเลย พ่อได้เเค่บอกว่าพ่อไม่มีเงินนะ คำนี้จุกเลยค่ะ ภาระหนี้สินพ่อเยอะหนูก็เเยกมาหาเงินด้วยตัวเอง เก็บไว้นิดๆหน่อยๆ จนมาจ่ายค่าเทอมมหาวิทยาลัยเองได้จ่ายค่าชุดได้เอง เเล้ววันนี้ได้บอกพ่อว่า พ่อหนูจ่ายค่าเทอมกับชุดเเล้วนะ หวังว่าพ่อจะชมสักคำ เเต่ เขาเเค่พูดออกมาว่า พ่อบอกเเล้วนะ เเล้วเเต่ รั้นจะไปเรียนเอง จ่ายเองนะ (ในใจตอนนั้น รู้เต็มอก ที่ทำงานทั้งเช้าเเละเย็นควบกัน ตั้งเเต่8โมงถึงตี2 งานสองที่) พ่อเอาเเต่พูดซ้ำๆว่าเก็บเงินได้เเล้วเหรอ คณะนี้ต้องใช้เงินเยอะนะ เเต่ไม่เคยออกหรือช่วยอะไรเลย (อยากเรียนคณะนี้เพราะอยากให้พ่อสบาย อยากสอบข้าราชการให้พ่อไม่ลำบากตอนอายุเยอะ) นี่คือสิ่งในหัวที่หนูคิดว่าไม่ชอบสายข้าราชการเลย เเต่ในบ้านไม่มีใครเป็นเลยหนูก็อยากจะเป็น เริ่มท้อกับคำพูดของพ่อพูด หนูควรเดินทางกับฝันหนูต่อเเบบนี้จริงๆใช่ไหมค่ะ...