สวัสดีนะ ภูมิ นายคงจะโตมาได้มากแล้วอีกซักปีสองปีสินะ แล้วมาอ่านข้อความนี้ ตอนนี้
สวัสดีนะ ตอนนี้ คงอายุเท่าไหร่แล้วนะ
1.แด่ครอบครัว
ครอบครัวผมน่ะ แต่เดิมไม่ไดดีหรอกนะ มันช่างโหดร้ายเสียเหลือเกิน พ่อแม่ก็แทบไม่ค่อยได้ใสใจเรื่องข้าวปลาอาหารซักเท่าไหร่ แทบต้องหาข้าวกินเองตลอดๆ แม้แต่ตอนที่อยู่ร่ำฝักไข้ ก็ยาก็ไม่มีหรอก ผมน่ะ โตมาด้วย กลิ่นบุหรี่ ควัน กลิ่นน้ำมันเครื่องตัดไม้ กลิ่นเน่าเหม็น ในบ้านมาตลอด มันช่างน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนักเวลาพูดถึง ตอนผมเด็กๆก็พ่อกับแม่ผม เอามีดไลกวดเป็นธรรมดา ได้แผลเป็นธรรมดา ตอนเด็กคงคิดว่า เป็นเรื่องปกติของครอบครัวทุกคนไปแล้ว แต่ตอนหลัง ก็รู้แล้วล่ะ ว่ามันไม่ใช้ มันช่างหนาวเย็นจังนะ
2.แก่เพื่อนที่รักผม
มันน่าสะอิดสะเอียนใช้ได้เลยแหละ ที่จะเรียกว่า "เพื่อน" ได้เต็มปาก ผมน่ะ แต่แรก เป็นคนที่โหยหาความรัก ความรู้สึกอยากไกล้ชิดตลอด ตอนนั้น เราก็ขึ้น ม.1 จำได้ดีเลยแหละ ว่าตอนนั้น คงสนุกกันมาก เป็นช่วงเวลาที่สนุกที่สุดในชีวิตเลยแหละ แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ได้พังไปเพราะผมเอง ผมน่ะ ตอนนั้น ก็ได้เป็นพวกหื่นกาม ชวนชัXว่Xวกับพวกผู้ชาย ใจคิดว่าพวกนั้นคงจะยอม แต่ไม่สินะ สุดท้าย ก็ได้เสียเพื่อนไปหลายคนสินะ เป็นความผิดของผมเอง
3.แก่พี่ชายของผม
สุขสันต์วันเกิดนะครับ พี่ชายของผม ผมน่ะ รักพี่มากเลยนะครับ ถึงแม้จะไม่เคยได้อยู่ด้วยกัน ไม่เคยได้รู้จักกันมาก่อน ถึงแม่ว่าพี่จะตายไปก่อนที่ผมจะเกิด แต่พี่นะ เป็นพี่ เป็นพี่ที่ดีที่สุดในโลกเลยนะ ผมน่ะ รักพี่นะครับ
พี่คงไม่ให้อภัยผมแน่ๆ เลย ที่น้องชายของพี่ มักจะกอดผ้าห่ม จินตนาการว่าได้กอดพี่ แล้วน้องชายคนนั้น ก็ร้องไห้ หวังแค่ได้กอดพี่แค่อยากทำตัวงี่เง่าใส่พี่บ้าง อ้อนพี่บ้าง งอนพี่บ้าง หอมแก้มพี่บ้าง ขี่คอพี่บ้างแท้ๆ แต่กลับได้เพียงแค่จินตนาการน่ะ พี่อย่าโกรธผมล่ะ
4.แด่ครูบาอาจาร์ยและญาติมิตร
ในรั้วน้ำเงินขาวที่ผมได้อยู่มาตลอด ผมน่ะ ขอโทษนะ ที่ผมเป็นคนคอยรบกวนห้องคอมตลอด จนห้อง Coding จะกลายเป็นห้องประจำผมไปเสียซะแล้วสิ
5.แก่"ตะวัน"
ตะวัน เป็นเพื่อนคนแรกๆสินะ ที่ไม่หักหลังผม ไม่สนว่าผมจะเป็นใคร อย่างไร ร้ายขนาดไหนมาก่อน ทำให้ผมได้มีโอกาศได้รู้ว่าเพื่อนจริงๆนั้นมันเป็นเช่นไร ขอบคุณนะตะวัน ขอบคุณที่ไม่เกลียดกัน ขอบคุณที่ไม่มองผมเป็นไอ่หื่นกามนะ เอาจริงๆก็อยากขอโทษมาตลอดเหมือนกัน ขอโทษนะที่เอาแต่ใจมาตลอด แต่เอ๊งก็ไม่เคยขัดผม ผมน่ะ อื่ม คิดไงไม่รู้สินะ คงจะอยากไม่ให้นาย ดูแย่ในสายตาคนอื่นที่เป็นเพื่อนกับผม คงจะออกห่างกันซักหน่อย ขอบคุณนะ ตะวัน(:
แด่ตัวผมเองที่ช่างแสนน่ารังเกียจ
สวัสดีนะ ตอนนี้ คงอายุเท่าไหร่แล้วนะ
1.แด่ครอบครัว
ครอบครัวผมน่ะ แต่เดิมไม่ไดดีหรอกนะ มันช่างโหดร้ายเสียเหลือเกิน พ่อแม่ก็แทบไม่ค่อยได้ใสใจเรื่องข้าวปลาอาหารซักเท่าไหร่ แทบต้องหาข้าวกินเองตลอดๆ แม้แต่ตอนที่อยู่ร่ำฝักไข้ ก็ยาก็ไม่มีหรอก ผมน่ะ โตมาด้วย กลิ่นบุหรี่ ควัน กลิ่นน้ำมันเครื่องตัดไม้ กลิ่นเน่าเหม็น ในบ้านมาตลอด มันช่างน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนักเวลาพูดถึง ตอนผมเด็กๆก็พ่อกับแม่ผม เอามีดไลกวดเป็นธรรมดา ได้แผลเป็นธรรมดา ตอนเด็กคงคิดว่า เป็นเรื่องปกติของครอบครัวทุกคนไปแล้ว แต่ตอนหลัง ก็รู้แล้วล่ะ ว่ามันไม่ใช้ มันช่างหนาวเย็นจังนะ
2.แก่เพื่อนที่รักผม
มันน่าสะอิดสะเอียนใช้ได้เลยแหละ ที่จะเรียกว่า "เพื่อน" ได้เต็มปาก ผมน่ะ แต่แรก เป็นคนที่โหยหาความรัก ความรู้สึกอยากไกล้ชิดตลอด ตอนนั้น เราก็ขึ้น ม.1 จำได้ดีเลยแหละ ว่าตอนนั้น คงสนุกกันมาก เป็นช่วงเวลาที่สนุกที่สุดในชีวิตเลยแหละ แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ได้พังไปเพราะผมเอง ผมน่ะ ตอนนั้น ก็ได้เป็นพวกหื่นกาม ชวนชัXว่Xวกับพวกผู้ชาย ใจคิดว่าพวกนั้นคงจะยอม แต่ไม่สินะ สุดท้าย ก็ได้เสียเพื่อนไปหลายคนสินะ เป็นความผิดของผมเอง
3.แก่พี่ชายของผม
สุขสันต์วันเกิดนะครับ พี่ชายของผม ผมน่ะ รักพี่มากเลยนะครับ ถึงแม้จะไม่เคยได้อยู่ด้วยกัน ไม่เคยได้รู้จักกันมาก่อน ถึงแม่ว่าพี่จะตายไปก่อนที่ผมจะเกิด แต่พี่นะ เป็นพี่ เป็นพี่ที่ดีที่สุดในโลกเลยนะ ผมน่ะ รักพี่นะครับ
พี่คงไม่ให้อภัยผมแน่ๆ เลย ที่น้องชายของพี่ มักจะกอดผ้าห่ม จินตนาการว่าได้กอดพี่ แล้วน้องชายคนนั้น ก็ร้องไห้ หวังแค่ได้กอดพี่แค่อยากทำตัวงี่เง่าใส่พี่บ้าง อ้อนพี่บ้าง งอนพี่บ้าง หอมแก้มพี่บ้าง ขี่คอพี่บ้างแท้ๆ แต่กลับได้เพียงแค่จินตนาการน่ะ พี่อย่าโกรธผมล่ะ
4.แด่ครูบาอาจาร์ยและญาติมิตร
ในรั้วน้ำเงินขาวที่ผมได้อยู่มาตลอด ผมน่ะ ขอโทษนะ ที่ผมเป็นคนคอยรบกวนห้องคอมตลอด จนห้อง Coding จะกลายเป็นห้องประจำผมไปเสียซะแล้วสิ
5.แก่"ตะวัน"
ตะวัน เป็นเพื่อนคนแรกๆสินะ ที่ไม่หักหลังผม ไม่สนว่าผมจะเป็นใคร อย่างไร ร้ายขนาดไหนมาก่อน ทำให้ผมได้มีโอกาศได้รู้ว่าเพื่อนจริงๆนั้นมันเป็นเช่นไร ขอบคุณนะตะวัน ขอบคุณที่ไม่เกลียดกัน ขอบคุณที่ไม่มองผมเป็นไอ่หื่นกามนะ เอาจริงๆก็อยากขอโทษมาตลอดเหมือนกัน ขอโทษนะที่เอาแต่ใจมาตลอด แต่เอ๊งก็ไม่เคยขัดผม ผมน่ะ อื่ม คิดไงไม่รู้สินะ คงจะอยากไม่ให้นาย ดูแย่ในสายตาคนอื่นที่เป็นเพื่อนกับผม คงจะออกห่างกันซักหน่อย ขอบคุณนะ ตะวัน(: