รักเติมเต็ม บทเบาๆ แต่ประเด็นไม่เบา

มีโอกาสรับชมครั้งแรก
รักเติมเต็ม เป็นเรื่องราวตะมุตะมิ ของคนรัก ที่บางที ผิดใจกัน แต่คนนอกไม่รู้
เรื่องเล็กน้อย ที่เป็นเรื่องใหญ่ระหว่างสองคน
เมื่อมีความรัก ตัวตนครึ่งหนึ่ง ถูกฝากไว้กับอีกคน
ความผูกพันที่ลึก+พิเศษ ทำให้เราคาดหวังจากคนรัก
ให้เข้าใจและแคร๋เรา มากกว่าคนอื่น

ยกตัวอย่าง ซีรีส์ญี่ปุ่นที่นำเสนอปัญหาจุกจิกระหว่างคนรัก
เช่น Love Generation เป็นซีรีย์เก่า แต่
เพลงที่ดังขึ้นมาทีไร จะ build อารมณ์ -- ทำดนตรีประกอบได้ดี
เวลาตัวละครวิ่ง คือ วิ่งกันสามสี่กิโล กว่าจะตามกันเจอ เพื่อง้อแฟน
คนดูก็ลุ้นว่าจะตามกันเจอมั้ย หรือ แทบจะหอบแฮกๆ แทนนักแสดง
ท่ามกลางแสงสลัว ถนนที่การจราจรวุ่นวาย
และการบอกเล่าความรู้สึกไม่ fulfill จนกว่าจะได้ง้อ
ไม่เกี่ยวว่าเพศใด แต่อารมณ์เรื่องพาเราให้
อยู่ระหว่างหัวใจของคนสองคน
ทั้งที่เป็นปัญหาธรรมดาๆ ระหว่างคนรัก
แต่มันขับเคลื่อนความหวาดกลัวที่จะสูญเสียให้กับคนดู

รักเติมเต็ม ใช้นักแสดงที่มีความพร้อมสำหรับบทที่ดี
แต่พวกเขาถูกขายรูปลักษณ์มากเกินไป บทไม่ส่งให้เขาได้แสดงความสามารถ
ความเชื่อที่ว่า ผู้หญิงสวยสองคน มาเล่น love scene น่าจะไม่เพียงพอ
ที่สำคัญคือ เมื่อบทไม่ลึกมากนัก ทำให้เคมีไม่ถูกปล่อย
พวกเขาไม่ควรจะต้องรับบทเพราะหน้าที่
และนักแสดงบางคน เบ่งบาน เมื่อรายล้อมด้วยเพศตรงข้ามมากกว่า
ซึ่งถ้าเล่าภูมิหลังให้ชัดขึ้นว่า เหตุใดไออุ่น สามารถพิชิตใจสาวที่น่าจะมีหนุ่มๆเข้าคิวขายขนมจีบ
เรื่องจะปูกระบวนการตัดสินใจอันละเอียดอ่อน
ได้มองเห็นที่มาที่ไปของความรัก และทำให้รักนี้มีน้ำหนักเมื่อต้องสูญเสีย
เช่น ปมตัวละครฝังใจ ความรุนแรง/เย็นชา ของพ่อในครอบครัว ทำให้แสวงหาความรัก
จากคนที่มั่นใจได้มากกว่า

พล็อตไม่ได้เบา
ยกตัวอย่าง ตอนแม่ล้ม ถ้าทำให้เป็นภาพช้า + เสียงกระแทกของแข็ง  
และให้เห็นความบาดเจ็บที่น่าตกใจของแม่
ก็จะทำให้ซีนดุคนรัก make sense เพราะเป็นความเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย

เพื่อนบ้านเม้าท์มอย แต่งตัวโดดไปนิด ไม่จำเป็นต้องระบายสีตัวละครขนาดนั้น
ทำให้เกิดความลักลั่น ระหว่างความละมุนแกมโรแมนติกคอมเมดี้ กับ ตลกโปกฮา

บทคุณแม่เจ้าของที่นา ยังเอื้อให้นักแสดงได้แสดงความสามารถได้มากมาย
เช่น ความยิ่งใหญ่ในการสั่งงานคนในท้องทุ่ง สายตาคนอื่นที่มองคนทำนาเมื่อเข้ากรุง
แต่ก็ไม่มีซีนเหล่านี้ ทำให้สีสันของตัวละครแม่ ขาดบริบทรองรับว่า ผู้หญิงฉลาดแบบชนบท
เป็นอย่างไร และการที่อยู่ดีๆ คนชนบทจะมาเยี่ยมลูกแบบไม่นัดไม่บอกก่อนเลย ปกติมาก
เพราะเขาอยู่ในอาชีพที่ไม่ต้องจัดตารางชีวิตละเอียด แบบงานออฟฟิศ

ซีนที่ชอบ คือ ซีนพี่ท็อป discover มุมเก้าอี้ ชอบการแสดงทางใบหน้าของบทแม่
ประเด็นเชิงปรัชญาที่อธิบายแบบเรียบง่าย ได้กลิ่นไอญี่ปุ่น ในเรื่องนี้น่าชื่นชมอยู่
หากคุมโทน ว่าจะเอาแนวเรียบง่ายแต่คมคาย จะเป็นการกำหนดกลยุทธิ์ที่ชัดเจน

นอกจากนี้ คือ สร้างตัวละครให้ทรงพลัง เขาอาจมีอาชีพธรรมดาเหมือนกับคนทั่วไป
แต่หากตัวละครมีความเป็นตัวเองอย่างโดดเด่น แก่นความเชื่อส่วนตัวก็ชัด ความรักก็จริงจัง
จะยิ่งทำให้ความขัดแย้ง ยากจะเคลียร์ และเรื่องราวยิ่งมีความหมาย เมื่อเคลียร์กันได้
จุดยืนที่แข็งแรง อาจมีในตัวละครที่อ่อนแอก็ได้ เช่น ตัวละครที่ไม่เคยเถียงใครเลย
นั่นเป็นเพราะเขามีทัศนะบางอย่างแข็งแรง จึงมีรูปแบบพฤติกรรมอย่างที่เขาเป็น

ฝากทุกคนไปดูกัน มีความคิดเห็นอย่างไร กันบ้าง ?
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่