ทำมาทั้งชีวิตสุดท้ายคนอื่นก็ได้ไปแบบฟรีๆ

กระทู้คำถาม
อยากได้ความคิดเห็นจากเพื่อนๆ ทุกคน เราเคยใช้เวลาประมาณ 10 กว่าปีเพื่อผ่อนบ้านผ่อนรถให้กับคนคนหนึ่งแต่ตอนนั้นที่เราสร้างเราคิดว่าคือการสร้างครอบครัวจึงไม่ได้ใช้เป็นชื่อตัวเองเพราะถึงเวลาผ่อนบ้านหมดช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตกันมาเรื่องราวมากมายทั้งดีและไม่ดีทั้งปรับแล้วปรับอีก สุดท้ายแล้วก็ยังวนกลับไปอยู่ที่เดิมมันไม่สามารถปรับจูนกันได้จริงๆจนถึงเวลาที่ต้องแตกหักแยกทางเราก็ใช้เงินเงินก้อนสุดท้ายที่เรามีจ่ายค่างวดบ้านงวดสุดท้ายให้เขาแล้วก็ขายรถยนต์ที่ผ่อนมาเพื่อเอาเงินไปเป็นค่าโอนที่บ้านให้กับเขา แล้วเค้าก็เหลือเงินกลับมายื่นให้เราประมาณ 6000 บาทเราก็ยื่นกลับไปให้เขาอีก 2300 บาทเพื่อไปส่งไฟแนนซ์มอเตอร์ไซค์สองคันและหลังจากนั้นบ้านก็เป็นชื่อของเค้าโฉนด ก็เป็นชื่อของเค้าแล้วเค้าก็ใช้ประโยคที่ว่าทำไมไม่ย้ายออกจากบ้านของเค้าทั้งที่เราเลิกกันแล้ว ด้วยความที่เราอยากเห็นคนที่เราใช้ชีวิตร่วมด้วยกันมาไม่มีหนี้สินติดตัวเราจึงย้ายออกมาแล้วก็รับหน้าที่ส่งไปมอเตอร์ไซค์อีกสองคันจนถึงปัจจุบันก็ยังส่งอยู่และด้วยความที่ออกตัวเปล่าเปล่าตอนนั้นอยู่ในช่วงลาออกออกจากงานด้วยไม่มีเงินแต่ยังต้องหมุนจ่ายหนี้ทุกอย่างและระหว่างนี้ก็มีหนี้เพิ่มขึ้นมาจนตอนนี้นี่มันเริ่มบานปลายเราได้ไปขอความช่วยเหลือจากเขาว่าถ้าขอเอาโฉนดใบนี้ได้ไหมเพื่อเป็นการช่วยเหลือเราได้บ้างเราจะได้รวมหนี้ให้เป็นก้อนเดียวแล้วยังส่งบ้านให้เขาแล้วหลังจากนี้เราก็จะได้ไม่รู้สึกติดค้างกับสิ่งที่เราส่งให้เค้ามาในช่วงที่ผ่านมา หาข้าวให้เรากินแต่เราส่งบ้านค่าไฟค่าน้ำ หาข้าวให้เรากินแต่เราส่งบ้านค่าไฟค่าน้ำรถเก๋งรถมอเตอร์ไซต์สองคันค่ากินอยู่ของคนในบ้าน เค้ามีหลานสี่คนแล้วก็แม่เค้าอีกหนึ่งคนเราคอยเลี้ยงดูเด็กเด็กทุกคนเพราะว่าพ่อแม่เค้าทิ้งไปดูแลทุกอย่างตัวเองอดบ้างมีกินบ้างวันไหนเรื่องงานกลับบ้านดึกก็ต้องขับรถกลับบ้านเองคนเดียวตากฝนกลับบ้านโดยที่ไม่มีใครถามไทยว่าเรากลับได้ไหมทางมืดหรือเปล่าแม้กระทั่งข้าวก็ไม่มีใครเหลือให้เรากิน เราได้แต่กลับฟันสู้แล้วก็ฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อให้คนในบ้านอยู่กันอย่างมีความสุขแต่ยกเว้นเรามันถึงวันนี้นี่ทุกอย่างรทำให้เพื่อให้คนในบ้านอยู่กันอย่างมีความสุขแต่ยกเว้นเรามันถึงวันนี้นี่ทุกอย่างรทำให้หาทางออกแทบไม่เจอรายจ่ายมันเยอะมากงานก็เพิ่งจะเริ่มทำได้แค่ไม่ถึงหนึ่งเดือนเงินก็น้อยในลูกชายก็จะเตรียมขึ้น ป. 4 อีกฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันไม่ไหว แล้ว
เราไม่มีที่พึ่งใดเลยจะหันไปยืมใครก็ไม่รู้จักไม่สนิทกับใครส่วนญาติพี่น้องก็ไม่ได้สนิทกันตั้งแต่เด็กเด็กส่วนแม่ก็มีน้องที่ต้องคอยส่งเงินให้ตอนนี้ฉันรู้สึกถึงทางตันจริงๆอยากทำเราไม่มีที่พึ่งใดเลยจะหันไปยืมใครก็ไม่รู้จักไม่สนิทกับใครส่วนญาติพี่น้องก็ไม่ได้สนิทกันตั้งแต่เด็กเด็กส่วนแม่ก็มีน้องที่ต้องคอยส่งเงินให้ตอนนี้ฉันรู้สึกถึงทางตันจริงๆอยากถามความคิดเห็นจากเพื่อนเพื่อนถ้าเพื่อนเพื่อนเจอเหตุการณ์แบบนี้หรือว่าเพื่อนเพื่อนมีไอเดียหรือเพื่อนเพื่อนมีคำแนะนำแบบไหนช่วยแนะนำฉันหน่อยนะฉันกำลังรู้สึกว่าฉันเดินไปข้างหน้าไม่ไหวแล้ว
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่