ช่วยหาเรื่องนี้ให้หน่อยครับ จำไม่ได้ว่าอยู่ในส่วนไหนของพระไตรปิฎกหรือตำราเล่มไหน

เป็นเรื่องของพระอรหันต์ผู้หญิงคนหนึ่งที่เล่า อดีตชาติของตัวเองให้ว่า..

ชาติหนึ่งท่านเป็นผู้หญิงมีสามีเป็นพ่อค้า วันหนึ่งสามีออกไปทำการค้าที่เมืองอื่น ในระหว่างนั้นนางตั้งท้องขึ้นมา แม่สามีเข้าใจว่านางไปนอนกับชายอื่นเลยไล่นางออกจากบ้าน (ที่จริงก็เป็นลูกของสามีนางนั้นแหละ) ระหว่างนางได้ไปพักที่ศาลาเอาลูกวางไว้และตัวเองก็ลงไปที่แม่น้ำ มีขบวนพ่อค้าผ่านมาเจอเด็กทารกลูกนางเข้าก็ไม่เห็นนาง เลยเอาเด็กไปเลี้ยงแทน ต่อมานางก็ได้ไปมีสามีใหม่เป็นหัวหน้าโจรมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน วันหนึ่งนางก็ได้ทะเลาะกับสามี ด้วยความโกรธเลยโยนลูกของตัวเองไปหัวกระแทกจนเป็นแผลที่หัว และนางก็ได้เลิกกับโจรไป ผ่านไปก็น่าจะนานหลายสิบปี นางก็ได้มีสามีใหม่ที่เด็กกว่า อยู่มาต่อมา สามีนางก็ได้เอาผู้หญิงอีกคนมาเป็นภรรยาเพิ่ม ต่อมาวันหนึ่งนางก็ได้หวีผมหรืออะไรสักอย่างกับหัวของภรรยาน้อย และก็ได้พบว่าที่ศรีษะของภรรยาน้อยมีแผนอยู่ เมื่อเห็นนางก็จำได้ว่านี่คือลูกสาวของตัวเอง.. และสามีปัจจุบันของนางก็คือ ลูกชายของนางที่หายไปนั้นเอง

เคยอ่านหรือดูเรื่องนี้เจอ แต่ก็ลืมไปแล้วว่าอยู่ใน พระไตรปิฎกหรือชาดก หรือตำรา เล่มไหน ใครรู้ช่วยบอกหน่อยครับ