นี้เป็นกระทู้แรกของผม ผมมีปัญหากับชีวิตและผมขอพื้นที่นี้ในการระบายปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวเกี่ยวกับตัวผม ยาวหน่อยนะครับ
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า พ่อผมเป็นคนขี้โมโห ชอบใช้ความรุนแรง
คือผมชอบโดนพ่อด่าประจำทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดและบางสิ่งผมก็ไม่รู้เพราะเขาไม่ได้แจ้งให้ผมทราบ แม่เลี้ยงก็ชอบมาผสมโรงไปด้วยให้ผมโดนด่าเพิ่มมากขึ้น ตั้งแต่เกิดจนโตเขาไม่เคยสอนอะไรให้ผม ผมต้องเรียนรู้และค้นคว้าเองตลอดเพื่อให้ไม่ผมโดนด่าหรือเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดขึ้น
ผมจะโดนด่าในเรื่องทั่วไปทั้งตอนอยู่บ้านและไปช่วยงานเขา เช่น ทำไมไม่ทำแบบนี้ มึ-ไม่เห็นหรือไง ไอควา-ไอเหี้-เอ้ย(ผมทำตลอด) ตอนผมกำลังเขียนบิลก็โดนพูดว่า ทำไมมึ-ไม่เขียนตัวหนังสือให้มันใหญ่ๆ(มันใหญ่มากพอจนเต็มบรรทัดอยู่แล้ว) มึ-เขียนถูกหรือเปล่า(ผมเขียนถูกมาตลอด) คือ พ่อผมทำงานส่งน้ำดื่มเป็นงานเสริม ผมก็ตั้งใจไปช่วยเขาเองโดยที่เขาไม่ได้ขอ ผมเสนอหน้าไปเอง เพราะ อยากแบ่งเบาภาระพ่อ
เขาชอบมาบงการให้ผมทำอะไรมนสิ่งที่ผมไม่ชอบและอึดอัด เขาชอบให้ผมไปผมที่ทรงตามใจเขา ทั้งๆที่มันไม่ได้เข้ากับโครงหน้าผม พอตัดทรงตามใจที่ผมชอบเขาก็เอามาเป็นประเด็นในการทะเลาะกับผม เขาหาว่าทรงผมของผมขวางหูขวางตาเขา
บางทีผมก็โดนพ่อใส่ร้าย เช่น มึ-ได้เอาเงินguที่รถหรือเปล่าแล้วมันจะหายไปได้ไงทั้งๆที่ผมไม่เคยเอาไปหรือขโมยของเลย และ ผมมักจะโดนพ่อด่าว่า ชอบสั่งข้าวมากินบ่อยๆโดยใช้คำหยาบ ทั้งๆที่ผมไม่เคยสั่งมากินเลยกินแต่ข้าวบ้านตลอดทำเองตลอด เขาชอบหาว่าผมนอนดึกเพราะเล่นแต่เกม ทั้งๆที่ผมไม่ได้เล่นเกมสาเหตุที่นอนดึกคือ ผมลงโพสต์ขายของในShopee (ผมตั้งใจสั่งของมาจากญี่ปุ่นเพื่อเอามาขายหารายได้เสริม)
บางทีเขาก็ขอให้ผมช่วยอะไรหลายๆอย่าง พอทำไม่ถูกใจก็จะมาว่าผมต่างๆนาๆ เขาชอบเอาผมไปเปรียบเทียบกับลูกญาติๆ ไม่เคยเห็นความพยายามผม อะไรที่ผมไม่ดีเขาเล่าให้คนอื่นหมดแต่ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ดีๆ เขาชอบตำหนิและด่าผมขึ้นเสียงตะโกนใส่ต่อหน้าคนเยอะๆ เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองผิด เขาไม่เคยขอโทษใคร อาทิตย์นึงเขาพูดดีแค่1-2วันมากสุด
อะไรหลายๆอย่างที่เขาด่าผม โดยใช้คำพูดที่หยาบคายแบบสุดๆ จนคนที่ได้ยินต้องโมโหแน่นอน แต่ผมไม่เคยโมโหหรือตอบโต้อะไรเขา ผมใจเย็นและใช้สติในการพูดคุยดีๆ แต่ก็ไม่ช่วยให้เขาดีขึ้นเลย
มีเหตุการ์ณหลายๆอย่างที่ผมยังจำได้ไม่ลืม
ตอนนั้นผมจำได้ว่าอายุยัง14ตอนนั้นพ่อมาขอเงินผม300เพื่อที่จะเอาไปเล่นพนันออนไลน์(แม้เขาจะไม่ได้บอกว่าเอาไปเล่นแต่ผมก็รู้) ตอนนั้นผมมีเงินติดตัวแค่ 150บาท และ ขอให้เขาไปหาเองอีก150 เขากลับมาด่าผมและไม่พอใจว่าผมเอาเงินไปทำอะไร แล้วเงินในกระเป๋าผมหายไป500 ผมรู้ว่าพ่อเอาไปผมสาบานได้ ผมเลยถามเขาดีๆ เขากลับตบหน้าผมและไม่ฟังอะไรผมเลย
อีกเหตุการ์ณคือ ตอนที่ผมอายุ19เขามาขอยืมแหวนทองผมไปที่ได้จากการทำงาน (ผมทำงานPart-Timeตั้งแต่อายุ13-20 ตั้งแต่นั้นผมจ่ายค่าเทอมและค่าข้าวตอนไปโรงเรียนตลอดโดยไม่ขอเงินเขา) เขาจะเอาไปจำนำ ตอนเขาขอเขาใช้คำพูดที่แย่ๆ ไม่ได้สำนึงหรือเสียใจที่กำลังทำอะไร สายตาเขาดูไม่สนใจอะไรนอกจากเงิน ซึ่งตอนนี้ผมก็คืดว่าคงจะไม่ได้คืนแล้ว แม้มูลค่ามันจะแค่1-2หมื่นแต่มันเยอะมากสำหรับผม เพราะ ผมจะใช้ตั้งตัวในการเริ่มต้นใหม่
เหตุการ์ณสุดท้ายคือ นานมาแล้ววันนั้นผมซ้อนท้ายรถจยย.เขาขากลับบ้านตอนค่ำๆเขาแวะดื่มเหล้า(ผมบอกเขาแล้วว่าอย่าดื่ม) แต่ขากลับพอถึงเนินรถเกิดเสียหลักล้ม เขาขับเร็วพอสมควรแต่ไม่มากทั้งที่ผมขอให้เขาขับช้าๆไม่รีบ เขากลับมาด่าผมว่าทำไมไม่บอกว่ามีเนิน ไอ้เหี้- อะไรสารพัด ตอนนั้นผมกำลังมองข้างทางอยู่ ผมและพอเจ็บหนักพอสมควร หน้าผมบวม แผลเต็มตัว
(ตอนผมยังทำงานPart-timeเขาไม่ค่อยมาวุ่นวายกับชีวิตผมมาก พอผมลาออกเพื่อมาเรียนต่อป.ตรีได้1ปี ไม่ได้ทำงาน เขาทั้งสองก็กลับมาเริ่มค่อยๆว่าผมทีละนิดจนหาว่าผมเป็นภาระทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ทั้งๆที่ผม ไม่เคยขอเงินเขาสักบาท ทั้งค่าเทอมค่าอะไร ณ ปัจจุบันผมใช่เงินเก็บจ่ายเองหมดควบคู่ไปกับการหาของมาขายออนไลน์เพื่อส่งตัวเอง)
ทุกเหตุการ์ณที่เล่ามายังมีอีกเยอะกว่านี้เล่าไปก็คงไม่หมด ผมทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจเขาทั้งสอง เขาจะพูดดีด้วยก็ต่อเมื่อคุยเรื่องเงิน หรือ เรื่องที่มีประโยชน์ต่อตัวเขาทั้งพ่อและแม่เลี้ยง เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกผม เขาสนใจแค่ตัวเอง กลัวตัวเองลำบาก คือ พ่อกับแม่เลี้ยงทะเลาะกันเกือบทุกวัน บางทีเขาทะเลาะกับพ่อก็มาพูดดีกับผม พอเขาดีกับพ่อแม่เลี้ยงก็กลับมานินทาผม
*ผมเป็นลูกคนโต อายุ21 น้องสาวคนละแม่ อายุ8ขวบ ผมเรียนเกี่ยวกับ วิทยาการคอมพิวเตอร์ ฐานะครอบครัวค่อนไปทางจนไม่ได้รวย*
ผมตั้งใจจะรีบออกไปจากครอบครัวนี้ภายในเดือนนี้ เพื่อออกไปใช้ชีวิตที่ตัวเองต้องการ ดิ้นรน ฝึกภาษาเพื่อจะหาช่องทางในการไปทำงานหรือเรียนต่อที่ต่างประเทศ(ผมตั้งใจไปเยอรมันเพราะสายงานนี้ถือว่าเหมาะกับประเทศนี้ที่สุดที่ผมจะหาได้)เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น แล้วจะไม่กลับมาอีกเลย แบบนี้ผมจะดูเนรคุณและจะบาปตกนรกไหมครับ
ผมแถบจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับครอบครัวนี้แล้วสักอย่าง ทั้งความผูกพัน ความรัก อื่นๆ จนบางทีผมเผลอคิดไปว่าตัวเองอาจจะกลาบเป็นซึมเศร้าไปแล้ว แค่ไม่ได้แสดงอาการ และ ไม่ได้อยากหลอกตัวเอง ผมให้เกียรติและช่วยเหลือเขามาตลอด แต่ก็เหมือนไม่เคยมีความหมาย
ขอบคุณมากนะครับที่ยอมเสียเวลาอ่านเรื่องราวคนๆนึงที่ไม่ได้มีสาระอะไรเลย
แสดงความคิดเห็นได้ครับผมอ่านอยู่ตลอด จะด่าผมจะอะไรก็ตาม เต็มที่ได้เลยครับ
ผิดที่ผมหรือผมไม่เคยมีอะไรดี? (กระทู้ระบายเกี่ยวกับปัญหาครอบครัว)
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า พ่อผมเป็นคนขี้โมโห ชอบใช้ความรุนแรง
คือผมชอบโดนพ่อด่าประจำทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดและบางสิ่งผมก็ไม่รู้เพราะเขาไม่ได้แจ้งให้ผมทราบ แม่เลี้ยงก็ชอบมาผสมโรงไปด้วยให้ผมโดนด่าเพิ่มมากขึ้น ตั้งแต่เกิดจนโตเขาไม่เคยสอนอะไรให้ผม ผมต้องเรียนรู้และค้นคว้าเองตลอดเพื่อให้ไม่ผมโดนด่าหรือเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดขึ้น
ผมจะโดนด่าในเรื่องทั่วไปทั้งตอนอยู่บ้านและไปช่วยงานเขา เช่น ทำไมไม่ทำแบบนี้ มึ-ไม่เห็นหรือไง ไอควา-ไอเหี้-เอ้ย(ผมทำตลอด) ตอนผมกำลังเขียนบิลก็โดนพูดว่า ทำไมมึ-ไม่เขียนตัวหนังสือให้มันใหญ่ๆ(มันใหญ่มากพอจนเต็มบรรทัดอยู่แล้ว) มึ-เขียนถูกหรือเปล่า(ผมเขียนถูกมาตลอด) คือ พ่อผมทำงานส่งน้ำดื่มเป็นงานเสริม ผมก็ตั้งใจไปช่วยเขาเองโดยที่เขาไม่ได้ขอ ผมเสนอหน้าไปเอง เพราะ อยากแบ่งเบาภาระพ่อ
เขาชอบมาบงการให้ผมทำอะไรมนสิ่งที่ผมไม่ชอบและอึดอัด เขาชอบให้ผมไปผมที่ทรงตามใจเขา ทั้งๆที่มันไม่ได้เข้ากับโครงหน้าผม พอตัดทรงตามใจที่ผมชอบเขาก็เอามาเป็นประเด็นในการทะเลาะกับผม เขาหาว่าทรงผมของผมขวางหูขวางตาเขา
บางทีผมก็โดนพ่อใส่ร้าย เช่น มึ-ได้เอาเงินguที่รถหรือเปล่าแล้วมันจะหายไปได้ไงทั้งๆที่ผมไม่เคยเอาไปหรือขโมยของเลย และ ผมมักจะโดนพ่อด่าว่า ชอบสั่งข้าวมากินบ่อยๆโดยใช้คำหยาบ ทั้งๆที่ผมไม่เคยสั่งมากินเลยกินแต่ข้าวบ้านตลอดทำเองตลอด เขาชอบหาว่าผมนอนดึกเพราะเล่นแต่เกม ทั้งๆที่ผมไม่ได้เล่นเกมสาเหตุที่นอนดึกคือ ผมลงโพสต์ขายของในShopee (ผมตั้งใจสั่งของมาจากญี่ปุ่นเพื่อเอามาขายหารายได้เสริม)
บางทีเขาก็ขอให้ผมช่วยอะไรหลายๆอย่าง พอทำไม่ถูกใจก็จะมาว่าผมต่างๆนาๆ เขาชอบเอาผมไปเปรียบเทียบกับลูกญาติๆ ไม่เคยเห็นความพยายามผม อะไรที่ผมไม่ดีเขาเล่าให้คนอื่นหมดแต่ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ดีๆ เขาชอบตำหนิและด่าผมขึ้นเสียงตะโกนใส่ต่อหน้าคนเยอะๆ เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองผิด เขาไม่เคยขอโทษใคร อาทิตย์นึงเขาพูดดีแค่1-2วันมากสุด
อะไรหลายๆอย่างที่เขาด่าผม โดยใช้คำพูดที่หยาบคายแบบสุดๆ จนคนที่ได้ยินต้องโมโหแน่นอน แต่ผมไม่เคยโมโหหรือตอบโต้อะไรเขา ผมใจเย็นและใช้สติในการพูดคุยดีๆ แต่ก็ไม่ช่วยให้เขาดีขึ้นเลย
มีเหตุการ์ณหลายๆอย่างที่ผมยังจำได้ไม่ลืม
ตอนนั้นผมจำได้ว่าอายุยัง14ตอนนั้นพ่อมาขอเงินผม300เพื่อที่จะเอาไปเล่นพนันออนไลน์(แม้เขาจะไม่ได้บอกว่าเอาไปเล่นแต่ผมก็รู้) ตอนนั้นผมมีเงินติดตัวแค่ 150บาท และ ขอให้เขาไปหาเองอีก150 เขากลับมาด่าผมและไม่พอใจว่าผมเอาเงินไปทำอะไร แล้วเงินในกระเป๋าผมหายไป500 ผมรู้ว่าพ่อเอาไปผมสาบานได้ ผมเลยถามเขาดีๆ เขากลับตบหน้าผมและไม่ฟังอะไรผมเลย
อีกเหตุการ์ณคือ ตอนที่ผมอายุ19เขามาขอยืมแหวนทองผมไปที่ได้จากการทำงาน (ผมทำงานPart-Timeตั้งแต่อายุ13-20 ตั้งแต่นั้นผมจ่ายค่าเทอมและค่าข้าวตอนไปโรงเรียนตลอดโดยไม่ขอเงินเขา) เขาจะเอาไปจำนำ ตอนเขาขอเขาใช้คำพูดที่แย่ๆ ไม่ได้สำนึงหรือเสียใจที่กำลังทำอะไร สายตาเขาดูไม่สนใจอะไรนอกจากเงิน ซึ่งตอนนี้ผมก็คืดว่าคงจะไม่ได้คืนแล้ว แม้มูลค่ามันจะแค่1-2หมื่นแต่มันเยอะมากสำหรับผม เพราะ ผมจะใช้ตั้งตัวในการเริ่มต้นใหม่
เหตุการ์ณสุดท้ายคือ นานมาแล้ววันนั้นผมซ้อนท้ายรถจยย.เขาขากลับบ้านตอนค่ำๆเขาแวะดื่มเหล้า(ผมบอกเขาแล้วว่าอย่าดื่ม) แต่ขากลับพอถึงเนินรถเกิดเสียหลักล้ม เขาขับเร็วพอสมควรแต่ไม่มากทั้งที่ผมขอให้เขาขับช้าๆไม่รีบ เขากลับมาด่าผมว่าทำไมไม่บอกว่ามีเนิน ไอ้เหี้- อะไรสารพัด ตอนนั้นผมกำลังมองข้างทางอยู่ ผมและพอเจ็บหนักพอสมควร หน้าผมบวม แผลเต็มตัว
(ตอนผมยังทำงานPart-timeเขาไม่ค่อยมาวุ่นวายกับชีวิตผมมาก พอผมลาออกเพื่อมาเรียนต่อป.ตรีได้1ปี ไม่ได้ทำงาน เขาทั้งสองก็กลับมาเริ่มค่อยๆว่าผมทีละนิดจนหาว่าผมเป็นภาระทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ทั้งๆที่ผม ไม่เคยขอเงินเขาสักบาท ทั้งค่าเทอมค่าอะไร ณ ปัจจุบันผมใช่เงินเก็บจ่ายเองหมดควบคู่ไปกับการหาของมาขายออนไลน์เพื่อส่งตัวเอง)
ทุกเหตุการ์ณที่เล่ามายังมีอีกเยอะกว่านี้เล่าไปก็คงไม่หมด ผมทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจเขาทั้งสอง เขาจะพูดดีด้วยก็ต่อเมื่อคุยเรื่องเงิน หรือ เรื่องที่มีประโยชน์ต่อตัวเขาทั้งพ่อและแม่เลี้ยง เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกผม เขาสนใจแค่ตัวเอง กลัวตัวเองลำบาก คือ พ่อกับแม่เลี้ยงทะเลาะกันเกือบทุกวัน บางทีเขาทะเลาะกับพ่อก็มาพูดดีกับผม พอเขาดีกับพ่อแม่เลี้ยงก็กลับมานินทาผม
*ผมเป็นลูกคนโต อายุ21 น้องสาวคนละแม่ อายุ8ขวบ ผมเรียนเกี่ยวกับ วิทยาการคอมพิวเตอร์ ฐานะครอบครัวค่อนไปทางจนไม่ได้รวย*
ผมตั้งใจจะรีบออกไปจากครอบครัวนี้ภายในเดือนนี้ เพื่อออกไปใช้ชีวิตที่ตัวเองต้องการ ดิ้นรน ฝึกภาษาเพื่อจะหาช่องทางในการไปทำงานหรือเรียนต่อที่ต่างประเทศ(ผมตั้งใจไปเยอรมันเพราะสายงานนี้ถือว่าเหมาะกับประเทศนี้ที่สุดที่ผมจะหาได้)เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น แล้วจะไม่กลับมาอีกเลย แบบนี้ผมจะดูเนรคุณและจะบาปตกนรกไหมครับ
ผมแถบจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับครอบครัวนี้แล้วสักอย่าง ทั้งความผูกพัน ความรัก อื่นๆ จนบางทีผมเผลอคิดไปว่าตัวเองอาจจะกลาบเป็นซึมเศร้าไปแล้ว แค่ไม่ได้แสดงอาการ และ ไม่ได้อยากหลอกตัวเอง ผมให้เกียรติและช่วยเหลือเขามาตลอด แต่ก็เหมือนไม่เคยมีความหมาย
ขอบคุณมากนะครับที่ยอมเสียเวลาอ่านเรื่องราวคนๆนึงที่ไม่ได้มีสาระอะไรเลย
แสดงความคิดเห็นได้ครับผมอ่านอยู่ตลอด จะด่าผมจะอะไรก็ตาม เต็มที่ได้เลยครับ