ช่วงหลังมานี้เราตกตะกอนกับความคิดหลังจากเริ่มตัดสินใจเฟดตัวและห่างเหินกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง ในชั้นปี1 ค่ะ เรารู้สึกเราคาดหวังว่าเพื่อนจะเป็นแบบเราที่ปฏิบัติต่อเพื่อนค่ะ ทำให้ทะเลาะกันบ่อย รวมทั้งเพื่อนที่เจอเห็นแก่ตัวค่ะ บางครั้งก็นินทาในกลุ่มหลับหลังกันเอง ฉันเลยรู้สึกเงียบและไม่อยากยุ่งแต่ก็ไม่ได้อยากเลิกเป็นเพื่อน ฉันเลยไม่ได้ให้ใจเต็ม 100
พอเข้าช่วงจะเปลี่ยนเป็นปี 2 ต้องหาหอ (ปกติพักหอใน 4 คน พักด้วยกัน อีก2 คนพักบ้านตัวเอง) พวกเขาอยากให้ฉันออกไปหาห้องใหม่ ฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะเขา 3:1 ฉันเลยต้องยอมรับไปงงๆ ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูกค่ะ ฉันพยายามกับพวกเขาแล้วจริงๆ แต่ตอนนี้เขานินทา โพสต์ด่าลงไอจี พวกเขาก็ออกแนวคนดังนะคะ เราก็ได้แต่อ่านที่เขาแซะ พยายามทำใจให้ดีไม่ให้สติแตก พยายามบอกว่าตนมีคุณค่าแต่ทำยากเหลือเกินค่ะ ปล.เรียนพยาบาลด้วยค่ะ เรียนก็หนัก เจอเหตุการณ์นี้อีกTT
ได้พบอาจารย์ที่ให้คำปรึกษา ตอนแรกก็ดีแต่พอมารู้ว่าเขานินทาและแซะลงไอจีอีก ก็เลยรู้สึกจิตตกยังไงก็ไม่รู้ค่ะ
พ่อแม่เราก็บอกว่าให้อยู่ห่างๆ คบแบบผิวเผินเอา แต่เราเป็นคนชอบให้ใจคนเต็มร้อย เราพยายามจะฝึกตัวเองอยู่ค่ะ ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ
ชอบใจสลายเมื่อเพื่อนไม่อยากคบกับเรา
พอเข้าช่วงจะเปลี่ยนเป็นปี 2 ต้องหาหอ (ปกติพักหอใน 4 คน พักด้วยกัน อีก2 คนพักบ้านตัวเอง) พวกเขาอยากให้ฉันออกไปหาห้องใหม่ ฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะเขา 3:1 ฉันเลยต้องยอมรับไปงงๆ ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูกค่ะ ฉันพยายามกับพวกเขาแล้วจริงๆ แต่ตอนนี้เขานินทา โพสต์ด่าลงไอจี พวกเขาก็ออกแนวคนดังนะคะ เราก็ได้แต่อ่านที่เขาแซะ พยายามทำใจให้ดีไม่ให้สติแตก พยายามบอกว่าตนมีคุณค่าแต่ทำยากเหลือเกินค่ะ ปล.เรียนพยาบาลด้วยค่ะ เรียนก็หนัก เจอเหตุการณ์นี้อีกTT
ได้พบอาจารย์ที่ให้คำปรึกษา ตอนแรกก็ดีแต่พอมารู้ว่าเขานินทาและแซะลงไอจีอีก ก็เลยรู้สึกจิตตกยังไงก็ไม่รู้ค่ะ
พ่อแม่เราก็บอกว่าให้อยู่ห่างๆ คบแบบผิวเผินเอา แต่เราเป็นคนชอบให้ใจคนเต็มร้อย เราพยายามจะฝึกตัวเองอยู่ค่ะ ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ