เลิกกันได้3เดือนแล้วค่ะแต่ตอนนี้ยังไม่สามารถมูฟออนได้ยังแอบส่องอยู่ตลอดเหมือนคนบ้าส่องทั้งวัน

เราเป็นสาวสองนะคะส่วนผู้ชายเป็นคนชอบได้หมดทุกเพศ เหตุผลที่เลิกกันเลยนะคะ เกิดจากวันปีใหม่ปีที่แล้วเราตัดสินใจเดินทางจากชลบุรีไปหาเค้าที่กรุงเทพ เพราะเราอยากเจอเขาอยากเดทกับเขา เรายอมหลอกแม่ว่าไปบ้านเพื่อนพัทยา แต่จริงๆเราแอบหนีไปถึงกรุงเทพไปหาเขา พอเขารู้ว่าเราจะมาเขาก็ตกใจ เขาเลยบอกให้เราลองฝึกเดินทางมาเอง ให้เราไปหาเขาถึงสถานีที่เขาอยู่ ตอนนั้เราแอบบเสียใจเล็กๆเพราะคิดว่าเขาจะมารับเอกมัยแต่เขาอยู่รามอินทรา เราก็ไปเขาก็ตามถามถึงไหนๆเราใหม่มากจากการมากรุงเทพเลยให้พี่ข้างๆกดให้เขากดให้ถึงแค่วัดพระศรีมหาธาตุ พอถึงสายชมพูเราเอ๋อมากว่าไปตรงไหน เราเลยต้องไปซื้อตั๋วใหม่เพื่อจะไปต่อรามอินทราแฟนก็มาบอกว่า ถือว่าเสียความรู้เท่าไม่ถึงกาลตอนนั้นเราดิ่งมากไม่คิดว่าเขาจะพิมพ์แชทนั้นออกมา แต่เราก็ไปต่อเพราะมาครึ่งทางแล้วเราก็ไปตามพิกัดตามเขาบอกพอถึงเขาก็ใจดีช่วยถือของ แต่เราเผลอไปโดนหญ้าเจ้าชู้ติดเต็มกางเกงเขาเลือกที่จะให้เราเด็ดดออกให้หมดถึงจะเข้าบ้านได้แต่ตอนนั้นแดดแรงมากเขาน่าจะให้เราเข้าที่ร่มๆหน่อยแต่เลือกให้เราอยู่หน้าบ้านตากแดดแรงๆเด็ดออกเราก็ดิ่งแต่ฝืนยิ้มนิดๆ พออยู่กับเขาก็ดีหมดแต่พอได้ออกไปซื้อของเราก็ซื้อกับข้าวในส่วนของเราไป แต่เขาอยากซื้อพวกปลาดุก ส้มตำ ลาบ เราก็บอกอยากกินก็ซื้อเลยเขาดันมาพูดเล่นว่าช่วยออกหน่อยซื้อกินด้วยกัน คือในใจเราคือไม่ได้อยากจะกินด้วยกันเลย แต่เขาก็จ่ายเองทั้งหมดเหมือนเขาจะแกล้งเล่นแต่เรารู้สึกว่าไม่ค่อยชอบให้ทำแบบนี้เท่าไหอยู่ๆอยู่ๆเขาก็ชวนเราไปสยามพารากอนในใจเราก็ไม่อยากไปเพราะเรามานี่แล้ววอยากจะเคาว์ดาวกับเขาแค่สองคนที่บ้าน แต่เราก็ตกลงไปเพราะเราก็แอบอยากไปอยู่เขาออกค่าเดินทางให้หมดเราก็ปลื้มเขาเล็กๆ พอถึงสยามก็เดินชมช้อปชิม แล้วอยู่ๆเขาก็บอกว่าจะไปหาเพื่อนด้วยเขาถามเราว่าจะกลับบ้านเลยหรือจะไปแม่นํ้าเจ้าพระยาเราเห็นว่าคนแน่นมากรถไฟฟ้าสยามพารากอนเลยคิดว่าไปแม่นํ้าเจ้าพระยาก็ได้ พอถึงเขาเดินหาเพื่อนอย่างเดียวไม่สนใจเราเลยเราเสียใจมากเป็นสะพานดาวไรสักอย่างคนแน่นมากเคาดาวส์ เขาเลือกจะไปแออัดเพื่อไปหาเพื่อนของเขา แต่เราเหนื่อยเบียดคนเราเลยไปหาช่องคนน้อยๆตอนนั้นเราเฟลเสียใจที่เขาสนใจเพื่อนมากกว่าเรา เรามาหาเขามาเดทกับเขาแต่เขาเลือกที่จะใช้เวลากับเพื่อนมากกว่าเรา หลังจากเจอเพื่อนเขากันเสร็จเป็นเพื่อนหญิงสองคนนะคะ เราก็กลับตอนนั้นเราปวดเท้ามากๆจนเท้าแดงบวมไปหมดเดินเยอะมาก พอถึงบ้านเราจะชาร์จแบตเราเห็นมีที่ชาร์จไม่ใช้เราเลยดึงออกเขาดุเราแบบจนเรากลัวแต่เราฝืนขอโทษเพราะกลัวเขา แล้ววเขาชอบดูหนังมากและก็กินข้าวหลังอาบนํ้าเสร็จ เราเหนื่อยมากจนเราอยากพักเลยไปพักเพราะไม่อยากดู แล้วหลังจากนั้นก็เข้าถึงการทำอะไรกันเขาไม่ให้เราจูบเพราะเขาบอกกินข้าวมา ไม่ให้เราอมเขาบอกว่าจะมีเชื้อโรค เราก็ทำให้เขาเสร็จจนสำเร็จแต่ไมได้เสียบนะคะแค่ให้เขาชักไป พอเขาเสร็จเขาไม่สนใจเราปล่อยให้เราไม่เสร็จและนอน เราน้อยใจเลยหันคนละข้างกับเขานอนข่มตาหลับ ตื่นมาคิดว่าเขาจะมากอดเรา ก็ไม่กอดเรา เราตื่นอาบนํ้าเสร็จนึกอยากจะเก็บห้องเขาเลยเก็บห้องให้เขาขณะหลับ และเตรียมของจะกลับบ้าน เขาพาเราไปซื้อข้าวดูหนังในโทรศัพท์แต่ใจลึกเราอยากนั่งเงียบๆนั่งคุยกันสองคนแต่เราไม่กล้าบอก เราเตรียมจะกลับบ้านเขาก็ส่งเราแค่หน้าประตูบ้านและเดินกลับเข้าไปโดยที่ไม่หันกลับมาเลย เราเลยเลิกกันเพราะเรื่องนี้โดยที่เราเป็นคนบอกกับเขาและเขาก็เลือกจะขอโทษๆโทษตัวเองว่าเป็นคนผิดจากนี้เธอก็จะเจอคนที่ดีกว่าแล้วล่ะ เรามารู้ทีหลังว่าที่เขาให้เราไปสยามพารากอนก็เพราะแม่เขาไม่อยากให้เราอยู่บ้านกับเขานานค่ะ เราอยากได้คำแก้ตัวมากกว่า เราเลยบล็อคเขา จนถึงวันนี้เราปลดบล็อคเขาและเขาก็บล็อคเราและเขาก็ปลดบล็อคแต่เขาไม่พิมพ์ไรมาเราก็ไม่พิมพ์ไรเช่นเดียวกัน

ทุกคนคิดว่าแบบนี้เราควรจะกลับไปหรือออกจากเขาดีคะ