ได้มีโอกาสดูรายการ Sisterhood ตอนที่สัมภาษณ์ ศรีริต้า เจนเซ่น ณรงค์เดช แล้วรู้สึกว่ามุมมองชีวิตของเขาน่าสนใจและเอามาปรับใช้ได้หลายอย่าง เลยอยากสรุปและชวนคุยค่ะ
เริ่มจากเรื่อง “ความสวย” ที่หลายคนมองว่าเป็นจุดเด่นของเขา ริต้ามองว่าความสวยเป็นแค่ใบเบิกทาง แต่สิ่งที่ทำให้คนจดจำจริง ๆ คือเสน่ห์ กาลเทศะ และความสามารถ และเขาก็ไม่เชื่อในคำว่าสมบูรณ์แบบ เพราะทุกคนมีวันที่พังได้ สิ่งสำคัญคือทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดในแต่ละวัน
อีกมุมที่น่าสนใจคือเรื่องการมองโลก ริต้ายอมรับว่าเป็นคนคิดบวก เลือกไม่รับพลังลบเข้ามา แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ไร้เดียงสา เพราะเขาเน้นมากเรื่องการรู้เท่าทันคน และย้ำว่าผู้หญิงควรจัดการเรื่องการเงินและทรัพย์สินของตัวเองให้ได้ เพื่อไม่ให้ถูกเอาเปรียบ
ในบทบาทคุณแม่ เขาให้ความสำคัญกับ “วินัย” มาก โดยใช้กีฬาเป็นเครื่องมือ สอนให้ลูกรู้จักแพ้ รู้จักพยายาม และไม่ตามใจจนเสียคน รวมถึงปลูกฝังเรื่องมารยาทและการให้ เช่น การช่วยเหลือคนอื่นหรือทำกิจกรรมเพื่อสังคม
อีกช่วงที่รู้สึกว่าเรียลมากคือเรื่องภาวะหลังคลอด (Baby Blues) เขาเล่าว่ามันเกิดขึ้นได้จริง และคุณแม่ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตลอดเวลา คนรอบข้างควรเข้าใจและซัพพอร์ต ไม่ใช่กดดัน
สุดท้ายที่เป็นแก่นของทั้งหมด คือ “ความสงบในใจ” เขาบอกว่าชีวิตไม่ต้องแบกความคาดหวังของใคร ความสุขจริง ๆ ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือภาพลักษณ์ แต่คือการที่ใจเรานิ่งและสบาย
รวมถึงเรื่องการดูแลตัวเอง เขามองว่าการที่แม่มีเวลาออกกำลังกายหรือพักผ่อน ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่เป็นการเติมพลังให้กลับมาดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น
ส่วนตัวรู้สึกว่ามุมมองเขาค่อนข้างบาลานซ์ระหว่างโลกสวยกับความเป็นจริง เลยอยากถามเพื่อน ๆ ว่าเห็นด้วยกับแนวคิดไหนบ้าง หรือมีมุมไหนที่มองต่างออกไปบ้างคะ
https://youtu.be/f_2nxU050iI?si=MiQxDzHeiswZzVJM 
ศรีริต้า เจนเซ่น กับมุมมองชีวิตแม่ลูกสอง ความสวยไม่ใช่ทุกอย่าง แต่ “ความสงบในใจ” สำคัญที่สุด
เริ่มจากเรื่อง “ความสวย” ที่หลายคนมองว่าเป็นจุดเด่นของเขา ริต้ามองว่าความสวยเป็นแค่ใบเบิกทาง แต่สิ่งที่ทำให้คนจดจำจริง ๆ คือเสน่ห์ กาลเทศะ และความสามารถ และเขาก็ไม่เชื่อในคำว่าสมบูรณ์แบบ เพราะทุกคนมีวันที่พังได้ สิ่งสำคัญคือทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดในแต่ละวัน
อีกมุมที่น่าสนใจคือเรื่องการมองโลก ริต้ายอมรับว่าเป็นคนคิดบวก เลือกไม่รับพลังลบเข้ามา แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้ไร้เดียงสา เพราะเขาเน้นมากเรื่องการรู้เท่าทันคน และย้ำว่าผู้หญิงควรจัดการเรื่องการเงินและทรัพย์สินของตัวเองให้ได้ เพื่อไม่ให้ถูกเอาเปรียบ
ในบทบาทคุณแม่ เขาให้ความสำคัญกับ “วินัย” มาก โดยใช้กีฬาเป็นเครื่องมือ สอนให้ลูกรู้จักแพ้ รู้จักพยายาม และไม่ตามใจจนเสียคน รวมถึงปลูกฝังเรื่องมารยาทและการให้ เช่น การช่วยเหลือคนอื่นหรือทำกิจกรรมเพื่อสังคม
อีกช่วงที่รู้สึกว่าเรียลมากคือเรื่องภาวะหลังคลอด (Baby Blues) เขาเล่าว่ามันเกิดขึ้นได้จริง และคุณแม่ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตลอดเวลา คนรอบข้างควรเข้าใจและซัพพอร์ต ไม่ใช่กดดัน
สุดท้ายที่เป็นแก่นของทั้งหมด คือ “ความสงบในใจ” เขาบอกว่าชีวิตไม่ต้องแบกความคาดหวังของใคร ความสุขจริง ๆ ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือภาพลักษณ์ แต่คือการที่ใจเรานิ่งและสบาย
รวมถึงเรื่องการดูแลตัวเอง เขามองว่าการที่แม่มีเวลาออกกำลังกายหรือพักผ่อน ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่เป็นการเติมพลังให้กลับมาดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น
ส่วนตัวรู้สึกว่ามุมมองเขาค่อนข้างบาลานซ์ระหว่างโลกสวยกับความเป็นจริง เลยอยากถามเพื่อน ๆ ว่าเห็นด้วยกับแนวคิดไหนบ้าง หรือมีมุมไหนที่มองต่างออกไปบ้างคะ
https://youtu.be/f_2nxU050iI?si=MiQxDzHeiswZzVJM