เริ่มเรื่องเลยนะครับ เราคุยกันมา 2 เดือนกว่าๆ เริ่มจากการคุยเป็นเพื่อนกันก่อน
สักพักเราสองคนเริ่มสนิทกันมากขึ้นเริ่มโทรคุยกัน เพราะมีความชอบบางอย่างคล้ายๆกัน พอผ่านไปอีกสัก 2 อาทิตย์ ผมเริ่มชอบเขาเลยบอกอ้อมๆไปเขาก็เหมือนจะรู้ พอเราทั้งสองรับรู้แล้วเราจึงตัดสินใจคุยกันแบบจริงจัง ผ่านไปสักพักเราเริ่มมีเรื่องให้กันปรับซึ่งก็เหมือนจะเคลียร์กันแล้ว แต่ไม่นานมีเริ่มเรื่องทะเลาะที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆพอรอบสุดท้ายเราทะเลาะกันแรงมากๆจนเหลือโอกาสคนละรอบ
ผ่านไปนิดเดียว เขาบอกอยากเลิกคุยเพียงเพราะว่า เขาปรับอัไรให้ผมไม่ได้เลย
เขามีสังคมของเขา เขาแบบไม่สามารถที่จะทำอะไรให้ผมได้เลย แต่ผมเป็นคนขอจบนะ แต่ตอนนี้ยังเจ็บและก้าวไปต่อไม่ได้เพราะ เขาทำตามที่พูดไม่ได้มันทำให้ผมอยู่ในความคิดที่ว่า อะไร ทำไม อะไรวะ คือแบบเคว้งมากๆ ไม่มีเขาเราก็เหงา ถ้ามีเขาเราก็เจ็บ ใครมีวิธีแก้เหงาช่วยบอกหน่อยนะครับ
ถ้าจะแนะนำให้ไปปรับอารมณ์ ผมไม่สามารถทำได้นะครับ เพราะตอนนี้ทำงานอยู่ไม่สามารถไปเที่ยวที่ไหนได้ สามารถแนะนำได้นะครับ
เลิกติดต่อกันทั้งที่ยังรักกัน
สักพักเราสองคนเริ่มสนิทกันมากขึ้นเริ่มโทรคุยกัน เพราะมีความชอบบางอย่างคล้ายๆกัน พอผ่านไปอีกสัก 2 อาทิตย์ ผมเริ่มชอบเขาเลยบอกอ้อมๆไปเขาก็เหมือนจะรู้ พอเราทั้งสองรับรู้แล้วเราจึงตัดสินใจคุยกันแบบจริงจัง ผ่านไปสักพักเราเริ่มมีเรื่องให้กันปรับซึ่งก็เหมือนจะเคลียร์กันแล้ว แต่ไม่นานมีเริ่มเรื่องทะเลาะที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆพอรอบสุดท้ายเราทะเลาะกันแรงมากๆจนเหลือโอกาสคนละรอบ
ผ่านไปนิดเดียว เขาบอกอยากเลิกคุยเพียงเพราะว่า เขาปรับอัไรให้ผมไม่ได้เลย
เขามีสังคมของเขา เขาแบบไม่สามารถที่จะทำอะไรให้ผมได้เลย แต่ผมเป็นคนขอจบนะ แต่ตอนนี้ยังเจ็บและก้าวไปต่อไม่ได้เพราะ เขาทำตามที่พูดไม่ได้มันทำให้ผมอยู่ในความคิดที่ว่า อะไร ทำไม อะไรวะ คือแบบเคว้งมากๆ ไม่มีเขาเราก็เหงา ถ้ามีเขาเราก็เจ็บ ใครมีวิธีแก้เหงาช่วยบอกหน่อยนะครับ
ถ้าจะแนะนำให้ไปปรับอารมณ์ ผมไม่สามารถทำได้นะครับ เพราะตอนนี้ทำงานอยู่ไม่สามารถไปเที่ยวที่ไหนได้ สามารถแนะนำได้นะครับ