สวัสดีค่ะหนูอายุ17 หนูชอบเครียดก่อนนอน ชอบคิดเรื่องอนาคต กลัวคนรอบข้างเสีย ถ้าเสียเราจะอยู่ยังไง เราจะได้พบปะญาติพี่น้องอีกมั้ย หนูโตมากับปู่ย่าค่ะตอนนี้ท่านก็จะอายุ70กว่าแล้ว ย่าเข้าโรงบาลบ่อยไม่ค่อยแข็งแรงแบบตะก่อน ปู่โรคประจำตัวท่านก็เยอะ หนูจะเรียนต่อสัตวแพทย์ กลัวว่าจะไม่ทันได้ประสบความสำเร็จแล้วท่านจะจากไปก่อนค่ะ เพราะอีกหลายปีกว่าจะจบ อยากพาปู่ย่าไปเที่ยวต่างประเทศสักครั้งเพราะท่านไม่เคยได้นั่งเครื่องบินเลย เขาไม่เคยมีรับปริญญาหลานหรือลูกอยากทำให้ท่านภูมิใจค่ะ หนูกลัวมาก และหนูกลัวที่ตัวเองจะเสียด้วย ชอบคิดเรื่องอนาคตว่าตัวเองแก่ไปจะเป็นไงอยู่คนเดียวพ่อแม่ปู่ย่าพี่น้องเสียหมด
ตัวเองแก่แล้วตอนตายจะเป็นยังไงจะไปไหน ชอบคิดไปต่างๆนาๆโลกหลังความตายเป็นยังไงมีจริงมั้ย กลัวทุกอย่างเลยค่ะ
ทุกวันนี้เราได้พูดได้ทำสิ่งที่อยากทำพอตายเราไม่ได้ทำ เอาไรไปไม่ได้เราจะทำยังไงต่อ หนูเครียดจนนอนไม่หลับทุกคืน จนต้องแก้ด้วยการหาไรดูในมือถือละเผลอหลับไป เป็นแบบนี้จนรบกวนการนอนของหนูค่ะ หนูอยากหาวิธีแก้ หรือวิธีทำให้ไม่คิดเรื่องนี้หรือปลงเรื่องนี้บ้างมั้ยคะ คิดมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะเรื่องความตาย กลัวมากๆจนเป็นปมยังแก้ไม่หาย
กลัวตายค่ะชอบเครียดก่อนนอน กลัวสูญเสียคนรอบข้าง
ตัวเองแก่แล้วตอนตายจะเป็นยังไงจะไปไหน ชอบคิดไปต่างๆนาๆโลกหลังความตายเป็นยังไงมีจริงมั้ย กลัวทุกอย่างเลยค่ะ
ทุกวันนี้เราได้พูดได้ทำสิ่งที่อยากทำพอตายเราไม่ได้ทำ เอาไรไปไม่ได้เราจะทำยังไงต่อ หนูเครียดจนนอนไม่หลับทุกคืน จนต้องแก้ด้วยการหาไรดูในมือถือละเผลอหลับไป เป็นแบบนี้จนรบกวนการนอนของหนูค่ะ หนูอยากหาวิธีแก้ หรือวิธีทำให้ไม่คิดเรื่องนี้หรือปลงเรื่องนี้บ้างมั้ยคะ คิดมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะเรื่องความตาย กลัวมากๆจนเป็นปมยังแก้ไม่หาย