ผมอยากเขียนและแชร์ประสบการณ์ที่เจอมาและเจอมามากจนตัวผมตกผลึกไปในตัวไม่คิดเหมือนกันว่าจะมาเขียนอะไรแบบนี้! แต่บทชีวิตที่อยากเขียนมีทั้ง บทฮา บทดร่าม่า บทเศร้า บทโดนหักหลัง บทโดนเอาเปรียบ แต่ผมไม่คิดเอาเปรียบใครและไม่พอใจที่ต้องเห็นใครโดนเอาเปรียบ.ชีวิตวุ่นๆของวัยรุ่นในตัวอำเภอที่มีทะเลสาปทุ่งกุลา จังหวัด101.😁 เริ่มเลยแล้วกัน-ผมในตอนนั้นอายุ19ในวัยอายุแค่นี้คือเลือดนักรบมาเต็ม+กับสภาพแวดล้อมของ พ.ศ.ในช่วงนั้นและอีกทั้งพักพวกเยอะเพราะอยู่ในตัวอำเภอการจะเป็นตัวท็อปมีทางเดียวของ พ.ศ.นั้นคือการปะทะกันระหว่างชุมชนเพราะจะไม่ค่อยถูกกันตามรุ่นๆสอนมาและในที่สุดก็เป็นไปตามความตั้งใจ(เสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้)ได้เป็น no.1ของในตัวอำเภอเท่านั้นแหละชีวิตม่วนนนนเลยยยย😆ทุกสิ่งทุกอย่างเข้าหาทั้งหมดจนกระทั้งได้แฟนและได้เป็นเมียและก็ชีวิตก็บรรเทิงเข้าไปอีกเพราะได้เมียชอบปะทะเหมือนกัน (แต่เราทั้ง2ไม่เคยตบตีกันและนั้นคือสิ่งที่ผมจะไม่ทำกับผู้หญิง)เริ่มใช้ชีวิตกันอยู่บ้านอีกหลังของผมที่ไม่มีผู้ปกครองอยู่ด้วยและก็บรรเทิงเพิ่มเติมไปอีกคือทั้งเพื่อนผัวรุ่นน้องรุ่นพี่ของผัวและเพื่อนๆของเมียเต็มบ้านตั้งแต่เช้าจนดึกทุกๆวัน.เห้ออออ*เขียนไปหัวเราะนึกถึงสมัยนั้นไม่หาย5555 พรุ้งนี้ผมจะมาเขียนต่อนะ รอตอนต่อไป ชีวิตวัยรุ่นบ้านๆ
*พึ่งจะว่างครับ😁 มาต่อด้วยการได้เมียแล้วผมก็ลืมบอกไปว่าตอนนั้นผมอายุ21ส่วนเมียอายุ17 ทางบ้านทั้ง2เราก็ฐานะปานกลางกัน
คราวนี้พอมาถึงจุดที่ผู้ปกครองทั้ง2ฝ่ายของเราเริ่มอบากดัดสันดาน555เพราะมีเรื่องให้ปวดหัวทุกวันคราวนี้ผมก็ต้องหาตังเองรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเมียก็ยังเรียนมัธยมปลายอยู่ ทางออกทางเดียวใน พ.ศ.นั้นคือขายยา ยุคนั้นคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายก ราคาตอนนั้น 2 ผล 500 บาท กำไรครึ่งหนึ่ง ก็พออยู่ได้แล้วแต่ผมบอกก่อนเลยว่าผมไม่เล่นยาแต่ขายในยุคนั้นนะครับ*แต่ตอนนี้ไม่ขอกลับไปยุ่งอีกแล้ว* ได้ให้เพื่อนที่เล่นด้วยกันติดต่อจัดการให้ตามระบบก็มีตังค่อนข้างมากพอสมควร แต่นั้นไม่พอ5555ยังสร้างเรื่องเหมือนเดิมอีกอยู่นะส่วนมากไม่ใช่เรื่องตัวเองเลยเรื่องคนอื่นทั้งนั้นคราวนี้หนักหน่อยขนกันไป2กะบะประมาณ30ชีวิตรลุยบ้านผู้ใหญ่บ้านต่างหมู่บ้านกันเพราะรุ่นน้องมีเรื่องกันรอบนี้โชคดีทางผู้ใหญ่บ้านไม่เอาเรื่อง(เพราะว่าผมบอกว่าถ้าแจ้งความจะมาอีกรอบ) เก่ง

5555ขำตัวเองเก่งไม่เป็นเรื่องเอาสะเลย คราวนี้อีก1อาทิตย์ต่อมามีหมอลำใหญ่บรรเทิงอีกและหนักเพิ่มอีก55555ผมเริ่มเป็นที่รู้จักเยอะ มบ.อื่นก็เริ่มอยากทำความรู้จัก ประมาณ 3 มบ. รวมกันให้ครบแล้วค่อยไปพร้อมกันเพราะผมก็อยากให้ทั้ง3 มบ.นี้รู้จักกันไว้ด้วยเหมือนบ้านพี่เมืองน้องกันเนี้ยยยดูเป็นมีพลังเกิ้นจริงๆผมเนี้ย555 รวมตัวกันเท่านั้นแหละเข้างานพร้อมกันคราวนี้ไม่ต่ำกว่า 60-70ชีวิต อั้ยเราก็เดินอยู่กลางรอบไปด้วยน้องๆเพื่อนๆพี่ๆอารมณ์เหมือน สส. เดินเลยจริงๆ😆 *เดี่ยวผมมาเล่าต่อในep.ต่อไปนะสนุกครบรสแน่นอน
ขาโจ๋ในตัวอำเภอที่ชีวิตต้องเจอเกินคำสมมุติ
*พึ่งจะว่างครับ😁 มาต่อด้วยการได้เมียแล้วผมก็ลืมบอกไปว่าตอนนั้นผมอายุ21ส่วนเมียอายุ17 ทางบ้านทั้ง2เราก็ฐานะปานกลางกัน
คราวนี้พอมาถึงจุดที่ผู้ปกครองทั้ง2ฝ่ายของเราเริ่มอบากดัดสันดาน555เพราะมีเรื่องให้ปวดหัวทุกวันคราวนี้ผมก็ต้องหาตังเองรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเมียก็ยังเรียนมัธยมปลายอยู่ ทางออกทางเดียวใน พ.ศ.นั้นคือขายยา ยุคนั้นคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายก ราคาตอนนั้น 2 ผล 500 บาท กำไรครึ่งหนึ่ง ก็พออยู่ได้แล้วแต่ผมบอกก่อนเลยว่าผมไม่เล่นยาแต่ขายในยุคนั้นนะครับ*แต่ตอนนี้ไม่ขอกลับไปยุ่งอีกแล้ว* ได้ให้เพื่อนที่เล่นด้วยกันติดต่อจัดการให้ตามระบบก็มีตังค่อนข้างมากพอสมควร แต่นั้นไม่พอ5555ยังสร้างเรื่องเหมือนเดิมอีกอยู่นะส่วนมากไม่ใช่เรื่องตัวเองเลยเรื่องคนอื่นทั้งนั้นคราวนี้หนักหน่อยขนกันไป2กะบะประมาณ30ชีวิตรลุยบ้านผู้ใหญ่บ้านต่างหมู่บ้านกันเพราะรุ่นน้องมีเรื่องกันรอบนี้โชคดีทางผู้ใหญ่บ้านไม่เอาเรื่อง(เพราะว่าผมบอกว่าถ้าแจ้งความจะมาอีกรอบ) เก่ง