เหนื่อยจนไม่อยากใช้ชีวิตต่อ

สวัสดีค่ะหนูเป็นเด็กอายุ16คนนึง ตอนนี้หนูมีความคิดที่ไม่อยากใช้ชีวิตต่อ อาจฟังดูโง่ค่ะ พึ่ง16เองยังต้องเจออะไรอีกเยอะ ตอนนี้หนูรู้สึกเป็นภาระ ของที่บ้าน ตัวหนูเองเป็นลูกคนกลาง พี่สาวหนูห่างกัน8ปี  พี่ท้องตอน19 ความหวังเลยตกมาที่หนู หนูมีความฝันที่อยากจะทำให้ที่บ้านสบาย พ่อกับแม่หนูทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ บางครั้งก็ถึงขั้นทำร้ายร่างกาย หนูไม่เคยห้ามหรือช่วยอะไรได้เลยสักครั้ง แม่หนูเคยป่วยเกี่ยวกับสมอง หายแต่ไม่เหมือนเดิม100% แม่อารมณ์แปรปรวน แม่ไม่เคยพูดดีกับหนู ซึ่งมันเป็นตั้งแต่เด็กจนโต แม่เหมือนหวงพ่อตลอดแม่จะหงุดหงิดแล้วโมโหใส่ตลอด แม่ไม่เคยรับไหว้หรือไม่เคยมองสักครั้งหลังจากหนูกลับมาจากโรงเรียน แม่ไม่เคยพอใจในตัวหนู หนูกลัวแม่มาตลอด คือไม่สนิทกับแม่เลย หนูเป็นเด็กติดพ่อมาตลอด ตอนนี้พ่อเป็นเสาหลักของบ้าน พ่อพูดเรื่องเงินตลอด แต่พ่อบอกว่าไม่อยากให้รู้ แต่พ่อพูดมันกับหนูมาตลอด หนูพยายามช่วยเท่าที่ทำได้ หนูทำงานบ้านทุกอย่าง มันอาจจะยังไม่ดีพอสำหรับเขา หนูรู้ว่าที่ทำมัรไม่ได้เหนื่อยเท่าหาเงิน หนูเคยออกไปทำงานตอนอายุ15ตอนปิดเทอมมันเหนื่อยจริงๆค่ะ รสชาติชีวิตเนี่ย อยากช่วยเขาแบ่งเบาภาระ ที่ทำได้ตอนนี้คงเป็นแค่เรื่องงานบ้าน วันนี้หนูไปหาหมอที่โรงบาลคนเดียว หนูปวดฟัน หนูก็ตื่นสายเหมือนเคย เพราะหนูมันไม่มีความรับผิดชอบแบบที่พ่อบอก ที่บ้านมักเรียกหนูว่าคุณนายตลอด หนูได้เงินจากพ่อมา200บาทไปโรงบาล หนูไม่อยากตื้อหรือให้ใครพาไป หนูอยากจัดการชีวิตตัวเอง ค่ารถวันนี้หมดไป 170บาท ค่ากิน65บาท ค่าหาหมอก็ 30บาท หมอถามว่าทำไมถึงมาคนเดียวไม่รู้จะพูดยังไงค่ะ555 สรุปหนูต้องรักษารากฟัน ค่าใช้จ่ายมันสูง หนูก็บอกพ่อ พ่อไม่ได้ว่าอะไร พอกลับมาบ้าน หนูกลับช้าค่ะเพราะเงินหมดเลยโทรไปขอยาย พ่อบอกทำฟันก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะรู้ว่าต้องทำ แต่วันนี้ตอนที่หนูบอกเขาว่าหนูกลับบ้านไม่ได้ เขาพูดกลับมาว่าให้หาทางกลับมา วันนี้ทำงานได้ตัง360 มีแต่เรื่องเสียเงิน ทั้งๆที่หนูป่วยเลยไปหาหมอ มันปวดแบบใช้ชีวิตไม่ได้ หนูไม่ได้ขอให้เขาลางานพาไป ฟันซี่นี้หนูอยากจะถอนไปเลยด้วยซ้ำ โดนด่ายกใหญ่เลยค่ะ เขาบอกว่าหน้าที่หนูมีแค่งานบ้านด้วยซ้ำ แค่ทำตัวเป็นลูกที่ดียังทำไม่ได้ คือตอนนี้หนูเครียดค่ะ หนูมันตัวปัญหาไปหมด ที่ทำไปมันไม่เคยดีพอเลยสักครั้ง หนูไม่เคยขาดตกอะไรเลยเรื่องหน้าที่ตัวเอง อาจจะไม่มีความรับผิดชอบตรงที่ตื่นสายอยู่ทุกๆวัน ไปเรียนพ่อยังต้องปลุก พ่อพูดขึ้นมาเรื่องเรียน ขึ้นม.5แล้ว จะเรียนถึงไหน จะทำงานอะไร สุดท้ายก็ไม่เคยพ้นเรื่องเงินค่ะ พ่อมักจะพูดว่าหนูอยู่สบาย เป็นไปได้หนูก็ไม่อยากเกิดมาเป็นภาระเลยค่ะ หนูคิดยังไงก็คิดไม่ออก หนูไม่อยากอยู่เป็นภาระใครแล้วค่ะ