ผมขอเกลิ่นเรื่องล่าสุดก่อนนะครับผมมีโอกาสได้ไปเที่ยวทะเลช่วงปิดเทอม4วันอีก2วันไปทะเลอีกวันมาอยู่ปับแม่ซึ่งผมไมได้อยู่กับแม่มาตั้งแต่ม.1ครับตอนนี้กำลังะจม.6ผมก็คิดถึงแม่มากแต่ก็ติดต่อกันตลอดกันวันแรกก็ดีครับแจ่ก็มีโวยวายบ้างสไตล์แม่แต่วันที่2แม่ไม่ได้นอนครับคงจะเครียดน้องเล็กดื้อพูดซ้ำๆตามภาษาเด็กครับแต่ก่อนหน้านี่แม่ใช้ผมไปซื้อน้ำผมกลับมาจากการซื้อน้ำแม่ก็โวยวายตะคอกด่าน้องครับแบบภาพเก่าที่ผมเห็นตอนเด็กเลย5ปีที่ผ่านมาผมชินที่ไมได้เห็นภาพนั้นผมเลยช็อคผมเลยไม่ชินแล้วผมเลยถามว่าแใตะคอกใส่น้องทำไมแม่พูดดีๆกับน้องหน่อยหลังจากนั้นผมจับต้นสายปลายเหตุหม่ได้แล้วครับผมเลยไม่สามารถเล่าให้ฟังได้ว่าแม่ด่าผมเพราะอะไรผมรับไม่ไหวเลยลงมาข้างแต่ไมได่บอกใครผมเลบโทรบอกยายมารับผมก็ขึ้นไปเอากระเป๋าแล้วลงมาสักพักแม่ก็โทรมาว่าหายไปไหนผมเลบบอปว่าจะให้ยายมารับแม่เลยถามว่าทำไมไม่บอกแม่ไม่มีแม่หรอผมเลยบอกว่าผมรับไม่ไหวแล้วแม่ก็บอกว่าเข้าใจแมวเสียงดังใช่มั้ยเป็นหมดแหละผมเลวแย้งว่าไม่ใช่แต่ผมไม่หหงที่แม่ตะคอกแบบนั้นกับน้องกับทุกคนแม่ก็ตะคอกใส่ผมเลยครับด่าผมเยอะมากแจ่ผมก็ลงรายฃะเอียดไม่ได้เพราะมันเบอะเกินที่ผมจะรับไหวตอนนั้นผมเบลอมากที่จะรับฟังอะไรหลังยากนั้นผมก็วางแล้งยายก็มารับครับ
แล้วตามที่เห็นเฃวครับข้อความวันนี้แม่ทักมาพิมพ์เหมทอนอาการของแม่มันเป็นปกติแต่เป็นผมที่ไม่ปกติแต่ผมตั้งแต่เด็กจนโตผมโดนมาตลอดเลยครับแม่ตีมาด่าทุกอย่างครับอันไหนจำได้ผมก็จะบอกนะครับช่วงป.6ผมโทรกับยานแต่จำไม่ได้ว่าอะหรแล้วแม่ก็ดันหัวผมแรงมากผมเลยบอกหปว่าผมไม่ชอบหลังจากนั้ยก็ทะเลาะกันเลยครับสักพักแม่เอามีดมาจ่อหน้าผมผมร้องไห้ได้แค่ขอโทษผมคิดจริงๆครับถ้าตอนนั้นไม่พนมมือขอโทษผมตายแน่ๆจากประสบการณ์ที่ผมอยู่กับแม่ตั้งแต่จนโตผมเคยโดนถีบปลิวมาแล้วในวัยเด็กผมก็จำได้บางอย่างผมต้องการช่วยน้องออกมามากครับแม่ย้ายน้องไปอยู่กับแม่หมดเลย3คนซึ่งแม่เป็นแบบนั้นผมจึงเป็นห่วงสุขภาพน้องมากๆกลัวจะเป็นแบบผมเพราะผมก็ไม่ได้ปกติ100%ทางอารมณ์และจิตใจจากที่เจอมาทั้งหมดผมอยากได้ความช่วยเหลือเอาน้องกลับมาแล้วแจ้งความแม่ไม่ก็ใคนก็ได้ครับให้พาแม่ไปรักษาได้มั้ยทุกคนบอกแม่ก็ไม่ฟังครับผมอบากให้แม่หายดีจริงๆเพราะผมก็อยากอยู่กับแม่ผมรักแม่มากมีใครพอจะช่วยได้มั้ยครับผมเครียดจนทำไรไม่ได้เลยกลัวน้องโดนแบบผมมากๆ
แม่เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ผมเด็กแล้วครับจนตอนนี้แม่ก็33ปีผมกำลังจะเข้า18อีกไม่นานอ่านรายละเอียเพิ่มเติมเลยครัง
ผมขอเกลิ่นเรื่องล่าสุดก่อนนะครับผมมีโอกาสได้ไปเที่ยวทะเลช่วงปิดเทอม4วันอีก2วันไปทะเลอีกวันมาอยู่ปับแม่ซึ่งผมไมได้อยู่กับแม่มาตั้งแต่ม.1ครับตอนนี้กำลังะจม.6ผมก็คิดถึงแม่มากแต่ก็ติดต่อกันตลอดกันวันแรกก็ดีครับแจ่ก็มีโวยวายบ้างสไตล์แม่แต่วันที่2แม่ไม่ได้นอนครับคงจะเครียดน้องเล็กดื้อพูดซ้ำๆตามภาษาเด็กครับแต่ก่อนหน้านี่แม่ใช้ผมไปซื้อน้ำผมกลับมาจากการซื้อน้ำแม่ก็โวยวายตะคอกด่าน้องครับแบบภาพเก่าที่ผมเห็นตอนเด็กเลย5ปีที่ผ่านมาผมชินที่ไมได้เห็นภาพนั้นผมเลยช็อคผมเลยไม่ชินแล้วผมเลยถามว่าแใตะคอกใส่น้องทำไมแม่พูดดีๆกับน้องหน่อยหลังจากนั้นผมจับต้นสายปลายเหตุหม่ได้แล้วครับผมเลยไม่สามารถเล่าให้ฟังได้ว่าแม่ด่าผมเพราะอะไรผมรับไม่ไหวเลยลงมาข้างแต่ไมได่บอกใครผมเลบโทรบอกยายมารับผมก็ขึ้นไปเอากระเป๋าแล้วลงมาสักพักแม่ก็โทรมาว่าหายไปไหนผมเลบบอปว่าจะให้ยายมารับแม่เลยถามว่าทำไมไม่บอกแม่ไม่มีแม่หรอผมเลยบอกว่าผมรับไม่ไหวแล้วแม่ก็บอกว่าเข้าใจแมวเสียงดังใช่มั้ยเป็นหมดแหละผมเลวแย้งว่าไม่ใช่แต่ผมไม่หหงที่แม่ตะคอกแบบนั้นกับน้องกับทุกคนแม่ก็ตะคอกใส่ผมเลยครับด่าผมเยอะมากแจ่ผมก็ลงรายฃะเอียดไม่ได้เพราะมันเบอะเกินที่ผมจะรับไหวตอนนั้นผมเบลอมากที่จะรับฟังอะไรหลังยากนั้นผมก็วางแล้งยายก็มารับครับ
แล้วตามที่เห็นเฃวครับข้อความวันนี้แม่ทักมาพิมพ์เหมทอนอาการของแม่มันเป็นปกติแต่เป็นผมที่ไม่ปกติแต่ผมตั้งแต่เด็กจนโตผมโดนมาตลอดเลยครับแม่ตีมาด่าทุกอย่างครับอันไหนจำได้ผมก็จะบอกนะครับช่วงป.6ผมโทรกับยานแต่จำไม่ได้ว่าอะหรแล้วแม่ก็ดันหัวผมแรงมากผมเลยบอกหปว่าผมไม่ชอบหลังจากนั้ยก็ทะเลาะกันเลยครับสักพักแม่เอามีดมาจ่อหน้าผมผมร้องไห้ได้แค่ขอโทษผมคิดจริงๆครับถ้าตอนนั้นไม่พนมมือขอโทษผมตายแน่ๆจากประสบการณ์ที่ผมอยู่กับแม่ตั้งแต่จนโตผมเคยโดนถีบปลิวมาแล้วในวัยเด็กผมก็จำได้บางอย่างผมต้องการช่วยน้องออกมามากครับแม่ย้ายน้องไปอยู่กับแม่หมดเลย3คนซึ่งแม่เป็นแบบนั้นผมจึงเป็นห่วงสุขภาพน้องมากๆกลัวจะเป็นแบบผมเพราะผมก็ไม่ได้ปกติ100%ทางอารมณ์และจิตใจจากที่เจอมาทั้งหมดผมอยากได้ความช่วยเหลือเอาน้องกลับมาแล้วแจ้งความแม่ไม่ก็ใคนก็ได้ครับให้พาแม่ไปรักษาได้มั้ยทุกคนบอกแม่ก็ไม่ฟังครับผมอบากให้แม่หายดีจริงๆเพราะผมก็อยากอยู่กับแม่ผมรักแม่มากมีใครพอจะช่วยได้มั้ยครับผมเครียดจนทำไรไม่ได้เลยกลัวน้องโดนแบบผมมากๆ