อยากขอความช่วยเหลือครับ ตอนนี้ผมหาทางออกให้ความรู้สึกของตัวเองไม่ได้

ขอเล่าเกี่ยวกับตัวเองก่อนนะครับ ผมเป็นเกย์ที่มีแฟนแล้วครับ เราอยู่ด้วยกันมาเกือบจะ 20 ปีแล้วครับ ผมเป็นพวก Introvert แบบจริงจังเลยครับ

ไม่มีเพื่อนสนิทไปไหนด้วย ไม่มีสังคม ไม่มีปาร์ตี้แฮงค์เอ้าท์ ไม่มีแก๊งนัดไปเที่ยวแม้แต่หมูกะทะหรือชาบู...ทำงาน กลับบ้าน ออกกำลังกาย เลี้ยงหมา ทำงานบ้าน นอน ตื่นเช้าไปทำงานใหม่วนอยู่แค่นี้ครับ

เรื่องมันเริ่มเกิดตอนที่ผมเริ่มเจอพี่คนหนึ่งเป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน เจอที่ฟิตเนสของหมู่บ้านครับ และพี่เขาก็เป็นเกย์เหมือนกัน (ผมอายุ 39 พี่เขาประมาณ 45 ครับ) เริ่มด้วยการทักทายกันปกติ แล้วค่อยๆสนิทขึ้นเรื่อยๆ พี่เขาไม่มีแฟน และเขาก็รู้ว่าผมมีแฟนแล้ว เราสนิทกันในฐานะพี่น้อง เพื่อนที่ออกกำลังกายด้วยกัน และพี่เขาก็รู้จักและคุยกับแฟนผมนะในช่วงแรกๆ เราช่วยเหลือกันในฐานะเพื่อนบ้าน และคิดว่าผมเป็นน้องคนหนึ่ง ผมช่วยรดน้ำต้นไม้ให้เวลาพี่เขาไม่อยู่บ้าน ช่วยยกของ ฝากซื้อของกันอยู่เรื่อยๆ เราเจอกันที่ออกกำลังกายอยู่เรื่อยๆ บางทีก็นัดกันออกไปวิ่ง (แฟนผมเขาไม่ชอบออกกำลังกาย) ผมจากที่ไม่เคยมีเพื่อน แทบไม่มีใครไลน์ หรือโทรคุยด้วย ก็มีพี่เขาคอยคุยเล่นเป็นเพื่อน ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องออกกำลังกาย หรือเรื่องต่างๆในหมู่บ้าน จนสนิทกันมากขึ้นจนผมเริ่มไว้ใจ และรู้สึกปลอดภัยเวลาอยู่กับพี่เขา จนเริ่มเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังในหลายๆเรื่อง ซึ่งพี่เขาเองก็เล่าเรื่องฝั่งพี่เขาให้ผมฟังด้วยครับ

จนมันเริ่มเกิดเรื่องระแวง เพราะแฟนผมขี้หึงเอามากๆ เอาแต่ใจและไม่ค่อยฟังเหตุผล พี่เขาก็คิดกับผมแค่พี่น้อง แค่เพื่อนออกกำลังกายจริงๆ แต่ด้วยเหมือนจะคุยกันบ่อยทำให้แฟนผมไม่พอใจและตึงๆใส่พี่เขา จากที่เคยคุยกันทักกัน เริ่มไม่มองไม่คุย และไม่ทักทายกัน

จนล่าสุดผมชวนพี่เขาไปวิ่งที่สวนสาธารณะ และไม่ได้บอกแฟนว่าไปด้วยกัน (ปกติจะเจอกันที่ยิมของหมู่บ้านเท่านั้น) แล้วแฟนเขามารู้ทีหลังจนเราทะเลาะกัน (แฟนผมจะชอบคอยตามโทร หรือ วีดีโอคอลเช็คผมตลอดเวลาไม่อยู่บ้าน) ซึ่งจริงๆทุกครั้งที่จะไปออกกำลังกาย หรือเจอพี่เขา พี่เขาก็จะพยายามบอกให้ผมบอกแฟนตลอดว่าไปกับพี่เขา แต่แฟนผมเขาก็จะมีอาการไม่พอใจทุกครั้ง ผมเลยเลือกที่จะไม่บอก มันก็แค่ไปออกกำลังกายจริงๆ ไม่ได้มัอะไรเกินเลย ผมแค่อยากมีเพื่อนบ้าง

ผมไม่เคยได้ไปไหนที่อยากไป ผมไม่เคยได้ตัดสินใจทำอะไรที่อยากทำ ทุกอย่างแฟนผมจะเป็นคนเสนอความคิดแล้วผมต้องทำตาม ผมรู้สึกว่าชีวิตของผมมันหายไปตลอด 10 กว่าปีที่คบกันมา ผมไม่รู้เลยว่าความสุขจริงๆของผมคือการได้ทำอะไร

จากการทะเลาะกัน แฟนผมเขาเผลอทำร้ายผมนิดหน่อยจนกกหูขวาและแก้มบวม ปวดละเคี้ยวข้าวไม่ค่อยได้ และพี่เขาก็ได้ถามว่าไปโดนอะไรมา ตอนแรกผมไม่ได้บอก บอกว่าเป็นไรไม่รู้ จนพี่เขาถามเอาความจริงอีก ผมเลยเลือกตอบความจริงไปว่าทะเลาะกันจากเหตุการณ์ไปวิ่งวันนั้น (ซึ่งผมจะรู้คำตอบและเดาได้เลยว่าบอกไปแล้วมันจะเป็นอย่างไรต่อ) ซึ่งพี่เขาบอกกลับมาว่า ดีแล้วที่เลือกบอกพี่ตรงๆ ต่อไปเราไม่ต้องคุยกันแล้ว พอแล้ว เพราะพี่ไม่สบายใจกับเรื่องแบบนี้ ข้อความสุดท้ายที่ผมได้รับคือ "พี่ขออนุญาตไม่คุย Line กับ..(ชื่อผม)... พี่อยากได้ความสบายใจ แต่เจอหน้ากันยังทักกันได้ครับ" และพี่เขาก็ Block Facebook, Unfriend IG และ Tiktok ผมออกทั้งหมด

ตอนนี้ผมรู้สึกใจหวิวๆ เหมือนคนอกหักเลยครับ ผมนอนไม่ได้ หลับๆตื่นๆมาสองสามคืนแล้วครับ (เรื่องพึ่งเกิดครับ) แล้วพอตื่นก็จะคิดถึงเรื่องนี้ทันที แล้วก็จะนอนไม่หลับ ว่าทำไมต้องจบแบบนี้(ซึ่งเคยเดาไว้แล้วว่าสักวันจะเป็นแบบนี้) ผมรู้สึกว่ากำลังจะเสียพี่คนหนึ่งไป เพื่อนคนหนึ่งไป ผมกำลังมีพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่สบายใจซึ่งมันกำลังจะหายไป ซึ่งผมก็พยายามบอกตัวเองว่ามันถูกต้องแล้ว ผมต้องทำใจรับมันให้ได้ ผมต้องเข้าใจแฟนผมเขาก็ต้องรู้สึกไม่ดี และผมก็เข้าใจพี่เขาว่าก็จะรู้สึกไม่สบายใจด้วยถ้าเกิดมันเป็นแบบนี้ขึ้น แต่ผมก็ยังหาทางออกให้ความรู้สึกตัวเองเบาลงไม่ได้เลยครับ ข้าวก็ไม่ค่อยหิว ตอนนี้เหมือนจะเริ่มกระทบกับการทำงานด้วยแล้วครับ พึ่งจะเริ่มมีเพื่อนก็ต้องจบลงด้วยเวลาอันสั้น และกลับมาใช้ชีวิตลูปเดิมอีกแล้ว

ผมควรทำอย่างไรดีให้ความรู้สึกมันเบาลง หรือดีขึ้นบ้าง ผมไม่อยากจมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้เลยครับ..???