[CR] 🥛💸ทำไมนมโปรตีนถึงดูแพงกว่าน้ำเก็กฮวย? เศรษฐศาสตร์หน้าตู้แช่ 7-Eleven


หมายเหตุจากผู้เขียน 
กระทู้แรกของผมถูกพิจารณาว่ามีความเสี่ยง ดังนั้นเพื่อความเรียบร้อยของพื้นที่สาธารณะและสามารถดำรงอยู่ในระบบนิเวศน์ได้อย่างยั่งยืน ผมจึงได้ปรับเปลี่ยนรายละเอียดบางประการ เช่น กระป๋องมีความขาวสะอาดเป็นพิเศษและถูกเรียกด้วยชื่อที่ฟังดูสุภาพขึ้น 
ผมขอยืนยันว่า ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับความคิดเห็นของผู้อ่านที่อาจมีเนื้อหาที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับเครื่องดื่มที่ผมกล่าวอ้างถึง 
 
เย็นวันศุกร์ ผมเดินเข้า 7-Eleven ด้วยความเคยชินและเรียบง่าย 

ความร้อนด้านนอกในเดือนเมษาทำให้ตัวเหนียวเหนอะ เสื้อที่เปียก เหงื่อบนใบหน้า 
ไอเย็นภายในร้านที่มากระทบ ทำให้การเลือกซื้อของในช่วงนี้ มีสุนทรีย์และรู้สึกผ่อนคลาย 

ผมตั้งใจซื้อนมโปรตีนหนึ่งขวด สำหรับดื่มหลังยกเวท 
ซื้อ "น้ำเก็กฮวย" หนึ่งกระป๋อง สำหรับมื้อค่ำ ในคืนนี้ หลังทำงานติดต่อกันมาทั้งสัปดาห์ 

ภารกิจธรรมดา ๆ  

ผมหยิบ CP-Meiji High Protein ขวด 350 มล. ราคา 52 บาท 

ด้วยเหตุผลบางอย่าง สมองผมตั้งคำถามดังๆ ในใจ 

"ทำไมนมแพงจัง ขึ้นราคาอีกแล้ว" 



ผมเดินต่อไปที่ตู้แช่เครื่องดื่ม น้ำเก็กฮวยกระป๋องเล็ก 320 มล. 41 บาท 

สมองผมใช้เวลาประมวลผลเสี้ยววินาที ก่อนสรุป 

"ก็ราคาปกติ" 

ชั่วขณะนั้น ผมเริ่มสงสัยว่า สมองของผมอาจไม่ได้เป็นนักบัญชีหรือนักเศรษฐศาสตร์ 
แต่น่าจะเป็นนักกฎหมาย ที่เชี่ยวชาญด้านการหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง 


 

52 บาท สำหรับโปรตีนดูน่าสงสัย แต่สำหรับน้ำเก็กฮวย 41 บาท ดูเหมือนราคาตลาดที่ยุติธรรม 

สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่ "นมแพงกว่าน้ำเก็กฮวย 11 บาท" 

แต่คือความรู้สึกมากกว่า 

52 บาทสำหรับนมหนึ่งขวด ผมรู้สึกว่ามันต้องมีคำอธิบาย มีโปรตีนกี่กรัม? คุ้มกว่าอกไก่มั้ย? กินไข่ต้มแทนได้ไหม? ทำไมขวดแค่นี้เกินครึ่งร้อย? 

แต่พอเป็นน้ำเก็กฮวย 41 บาท คำถามหายไปอย่างลึกลับ ผมไม่เคยถามตัวเองเลยว่า น้ำเก็กฮวยมีสารอาหารกี่กรัม? % แคลลอรี่เท่าไรร? มีเครื่องดื่มทดแทนได้ไหม? 

ไม่เคยเลยครับ 

น้ำเก็กฮวยได้รับสิทธิพิเศษ เหมือนผู้มีบารมีเหนือกฎหมาย 
น้ำเก็กฮวยแค่นั่งชิลล์ ๆ รออยู่ในตู้แช่ แล้วพูดด้วยเสียงเบาๆ แต่ทรงพลังว่า 

"ท่านเหนื่อยมาทั้งวันแล้วใช่ไหม" 

ทันใดนั้น บรรยากาศแห่งความสุขและผ่อนคลายก็วิ่งเข้ามาในหัวทันที 

นั่นก็เพียงพอแล้ว ที่ทำให้ผมหยิบ "น้ำเก็กฮวย" จากตู้แช่มาใส่ตะกร้าโดยไม่ต้องคิดต่อ 


 

เมื่อผู้บริโภคเริ่มกลายร่างเป็นนักบัญชีสมัครเล่น 

วันนี้ผมทำสิ่งที่แตกต่างออกไป 
ขณะยืนคิดอยู่ ผมทำในสิ่งที่มนุษย์ยุคนี้ชอบ ผมกดถาม AI 3 ตัวเท่าที่มีในมือถือ 
เอาค่าเฉลี่ยมาทำตารางสรุป แล้วเรียกมันอย่างจริงจังว่า 

"การวิเคราะห์ต้นทุนหน้าตู้แช่น้ำเก็กฮวย" 

ตัวเลขที่ได้ไม่ใช่ต้นทุนจริงจากบริษัทนะครับ เป็นเพียงการประเมินจาก AI 3 ตัว ผมบอกไม่ได้ว่าถูกหรือผิด 


ผมเริ่มรู้สึกว่า "นม"52 บาท อาจไม่ได้แพงอย่างที่ผมกล่าวหามัน 
วัตถุดิบนม โปรตีนและส่วนผสมอื่นๆ ก็ประมาณ 18 บาท ค่าการผลิต โสหุ้ยโรงงาน ระบบแช่เย็น ขนส่ง อายุสินค้าสั้น 

นมหนึ่งขวดเล็ก ๆ นั้นแบกต้นทุนมากกว่าที่ตาผมมองเห็น 

แต่ "น้ำเก็กฮวย" ก็ไม่ได้ขายถูกอย่างที่คิด  

วัตถุดิบในหนึ่งกระป๋องมีแค่ไม่เกิน 4 บาทกว่า ๆ จากราคาขาย 41 บาท 
แต่ต้นทุน 1 ใน 3 ของหนึ่งกระป๋องนั้นกลายเป็นภาษีเข้ารัฐ 
สนับสนุนกองทุนสุขภาพ กองทุนผู้สูงอายุ 

ผมเพิ่งตระหนักในวันนี้นี่เอง 

ทุกครั้งที่ผมเปิดน้ำเก็กฮวยแล้วยกเข้าปาก 
ผมไม่เคยรู้สึกเลยว่ากำลังทำหน้าที่พลเมืองดีมาก่อน  
 



ขวดหนึ่งพูดเยอะ อีกกระป๋องหนึ่งพูดน้อย 

ขวดนมมีคำว่า High Protein มีตัวเลขโปรตีน มีคำอธิบายเรื่องน้ำตาล มีภาพลักษณ์ของสุขภาพ 
เหมือนมันกำลังส่งคำร้อง ผ่านศาลยุติธรรม ขออนุญาตเข้าสู่ร่างกายเรา 

ส่วนบนกระป๋องน้ำเก็กฮวย มีชื่อ มี "สี" ที่คุ้นเคย 
มีความหมายโดยไม่ต้องใช้ฉลากโภชนาการอธิบายใด ๆ 

นมต้องพยายามโน้มน้าว 
น้ำเก็กฮวยแค่นั่งชิลล์ๆ รอให้ถึงเวลา 

ผมไม่แน่ใจว่านี่เป็นความสำเร็จของการตลาด 
เป็นความล้มเหลวของวินัยในตัวเอง 
หรือเป็นเพียงธรรมชาติของมนุษย์ 

หรืออาจทั้งสามอย่าง 
 

แล้วอะไรแพงกว่ากันแน่? 

ถ้าตอบแบบง่าย — นมแพงกว่า 11 บาท 
ถ้าคิดเป็นต้นทุน — นมแพงเพราะวัตถุดิบ ระบบแช่เย็นและการขนส่ง ส่วนน้ำเก็กฮวยแพงเพราะภาษี 

แต่ถ้าตอบแบบผู้บริโภค — คำตอบเริ่มไม่ชัดเจน 

บางคนอาจบอกว่านม 52 บาท แพงเกินไป 
บางคนอาจบอกว่าโปรตีนเกือบ 30 กรัม ก็คุ้มค่ากับสุขภาพ 
บางคนอาจบอกว่าน้ำเก็กฮวย 41 บาท ราคาไม่แพง ให้รางวัลง่าย ๆ กับชีวิตบ้าง 
บางคนอาจถามว่า จ่ายเงินเพื่อแอลกอฮอล์ ทำไมถึงดูเป็นเรื่องปกติขนาดนั้น 

และบางคน อาจยืนอยู่หน้าตู้แช่เหมือนผม 
แล้วเริ่มสงสัยว่า จริง ๆ แล้วเรากำลังเปรียบเทียบราคา หรือกำลังหาเหตุผลที่ตัวเองยอมรับได้ 

ผมหยุดยืนคิดอยู่หน้าตู้แช่อีกครู่หนึ่ง 
มองขวดนมและกระป๋องน้ำเก็กฮวยในตะกร้าเงียบๆ  
.
.
แต่สุดท้าย 
.
ผมวางทั้งสองอย่างลงบนเคาน์เตอร์ แอบยิ้มเบาๆ  
 

พนักงานสแกนบาร์โค้ด 
 

ปี๊บ —52 บาท 

ปี๊บ —41 บาท 
 

ตัวเลขขึ้นบนหน้าจออย่างตรงไปตรงมา เรียบง่าย ชัดเจนกว่าความคิดในหัวผมมาก 

ผมจ่ายเงิน หยิบถุง เดินออกจากร้าน 
.
.
.
แม้ว่าผมจะรู้สึกถึงไอเย็นในถุงจากขวดนมที่ยังเย็นอยู่ 
และจากหยดน้ำเกาะภายนอกกระป๋องน้ำเก็กฮวย  

แต่บางทีของที่ผมจ่ายเงินซื้อ อาจไม่ใช่นมและน้ำเก็กฮวย 

แต่เป็นเหตุผลสองชุด ที่ผมใช้ทำความเข้าใจตัวเองในวันนี้ 
.
แล้วคุณล่ะ ขวดไหนที่คุณหยิบโดยไม่ตั้งคำถาม? นม หรือ น้ำเก็กฮวย

ชื่อสินค้า:   นมโปรตีน น้ำเก็กฮวย
คะแนน:     

CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้

  • - จ่ายเงินซื้อเอง หรือได้รับจากคนรู้จักที่ไม่ใช่เจ้าของสินค้า เช่น เพื่อนซื้อให้
  • - ไม่ได้รับค่าจ้างและผลประโยชน์ใดๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่