แก่จะตายอยู่แล้ว
ยังติดแร้วบ่วงโทสะ
หลงจมในโมหะ
ไม่อาจละสติหาย

สติที่มาช้า
Amygdala มันร้าย
Hijack บุกทะลาย
เมามายวายวุ่นขุ่นใจ

Prefrontal cortex
ตรวจเช็ค เหตุผลเคลื่อนไหว
ช้ากว่าอารมณ์ร่ำไป
ทำให้ลืมตัวมัวเมา

โทสะโมหะครอง
กางป้องจึงมืดมัวเขลา
เมื่อโกรธหลงลดเบา
สติเริ่มเข้าเคล้าคลอ

สติเข้าเต็มที่
นิวรณ์หนีออก จึง“อ๋อ”
โกรธหลงพาบ้าบอ
สร้างก่อทุกข์กรรมร่ำไป

โบราณท่านสอนเตือน
โกรธเยือนอย่าเพิ่งวิ่งใส่
นับหนึ่งถึงสิบไว้
ช่วยให้ผ่านช่วงรุนแรง

อย่าคิดเรื่องเดิมซ้ำ
จะทำหลงโกรธกล้าแกร่ง
รอเหตุผลวิ่งแซง
กลับมาคุมอารมณ์

หยุดไว้ไม่คิดเพิ่ม
เรื่องเดิมไม่เสริมเติมบ่ม
เปลี่ยนเรื่องไม่ทุกข์ตรม
คลายปมโทสะละวาง