เกริ่นก่อนนะครับว่าผมอายุ 16 และเริ่มชอบเพลงเก่ามาตั้งแต่เมื่อ 4-5 ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นแนวร็อค 90-2000s เป็นส่วนใหญ่ จากนั้นผมก็เริ่มฟังลึกไปเรื่อย ๆ ไปในหลาย ๆ แนว ตั้งแต่ 80s มาจนถึง 2000s จนตอนนี้เพลลิสต์เพลงของผมก็มีเพลงไทยเก่า ๆ ปาไป 1,000 กว่าเพลงแล้วครับ ส่วนมากเป็นร็อค สตริง ไม่ก็ลูกกรุงครับ
ไม่เพียงแค่เพลงเท่านั้น แม้แต่ตลกคาเฟ่ คลิป หรือรายการเก่า ๆ ผมก็ชอบดูเรื่อยมา แม้วัยรุ่นสมัยนี้ไม่ได้มีความชอบเหมือนสมัยก่อน ทำให้ผมแทบจะไม่สามารถหาคนที่สามารถคุยเรื่องเหล่านี้ได้ หรือเป็นส่วนน้อย แต่เนื่องจาก Gen เก่า ๆ ที่ยังคงอยู่ ทำให้ผมสามารถคุยเรื่องพวกนี้กับเขาได้
จนมาวันนี้ผมเลยคิดดูครับว่า ในอนาคตข้างหน้า คนรุ่นเก่าก็จะค่อย ๆ ลาจากไป เหลือไว้เพียงแค่ร่องรอยในยูทูป หรือแอปต่าง ๆ ที่บันทึกสิ่งเหล่านี้ไว้ จนถึงตอนนั้นก็แทบจะไม่มีใครให้ผมพูดเรื่องเหล่านี้ได้เลย เอาจริง ๆ ก็โดดเดี่ยวแล้วก็เศร้านะครับ ผมเลยรู้สึกว่าไม่อยากให้กระแสเพลงยุคเก่า วัฒนธรรมยุคเก่า ๆ หายไปเลย ทุกคนคิดเห็นยังไงครับ แล้วก็มีคำแนะนำดี ๆ ไหมครับ ในการจัดการอารมณ์จากความยึดติดอะไรพวกนี้ 🙏🏻
ไม่อยากให้เพลงเก่าๆหายไปตามกาลเวลา
ไม่เพียงแค่เพลงเท่านั้น แม้แต่ตลกคาเฟ่ คลิป หรือรายการเก่า ๆ ผมก็ชอบดูเรื่อยมา แม้วัยรุ่นสมัยนี้ไม่ได้มีความชอบเหมือนสมัยก่อน ทำให้ผมแทบจะไม่สามารถหาคนที่สามารถคุยเรื่องเหล่านี้ได้ หรือเป็นส่วนน้อย แต่เนื่องจาก Gen เก่า ๆ ที่ยังคงอยู่ ทำให้ผมสามารถคุยเรื่องพวกนี้กับเขาได้
จนมาวันนี้ผมเลยคิดดูครับว่า ในอนาคตข้างหน้า คนรุ่นเก่าก็จะค่อย ๆ ลาจากไป เหลือไว้เพียงแค่ร่องรอยในยูทูป หรือแอปต่าง ๆ ที่บันทึกสิ่งเหล่านี้ไว้ จนถึงตอนนั้นก็แทบจะไม่มีใครให้ผมพูดเรื่องเหล่านี้ได้เลย เอาจริง ๆ ก็โดดเดี่ยวแล้วก็เศร้านะครับ ผมเลยรู้สึกว่าไม่อยากให้กระแสเพลงยุคเก่า วัฒนธรรมยุคเก่า ๆ หายไปเลย ทุกคนคิดเห็นยังไงครับ แล้วก็มีคำแนะนำดี ๆ ไหมครับ ในการจัดการอารมณ์จากความยึดติดอะไรพวกนี้ 🙏🏻