เราควรทำยังไงต่อดี

สวัสดีคะตอนนี้เราอายุ13ปีย้อนไปเมื่อตอนเราอายุประมาณ5หรือ6ขวบเราถูกรุ่นพี่ข่มขืนในป่าต้นไม้หลังบ้านยายทุกวันจนวันนึกครอบครัวเรารู้เข้าทุกคนก็คงคิดว่าจะเอาเรื่องคนที่ข่มขืนเราใช่ไหมคะไม่ใช่เลยคะครอบครัวเรามาด่าเราเเละไม่ไปเอาเรื่องคนที่ข่มขืนเราทั้งที่ตอนนี้นเรายังเด็กอยู่เลยผ่านมาตลอดทุกปีเราจะโดนครอบครัวหรือคนอื่นนอกบ้านบูลลี่เรื่องหน้าตาเรื่องเรียนเรื่องความรับผิดชอบตลอดทั้งๆที่เราพยามที่สุดเเล้วไปแข่งต่างจังหวัดมาได้ที่1สองครั้งติดมาเเล้วเราได้เเต่ที่1ประมาณ4ครั้งในเเต่ละด้านเเละที่2ได้2ครั้งเเเต่เรากลับไม่เคยได้รับคำชมเลยเกรดเราออกมาได้ดีเเต่ก็โดนด่าว่าครูเเค่ให้เพราะสงสารเฉยๆเราทนทุกข์เบบนี้มาตลอดตั้งเเต่เด็กจนตอนนี้13ก็ทุกข์หนักมากหลายปีที่ผ่านมาไม่มีกอดไม่มีคำบอกักจากคนรอบข้างมีเเต่เสียงบูลลี่เสียงด่าให้พยายามกว่านี้เสียงเปรียบเทียบเรารู้สึกเหมือนอยู่ในโลกดำสนิทเพียงคนเดียวเราเป็นลูกคนกลางในครอบครัวทั้งหมดพี่ชายสามคนอยู่ดีกินดีไม่ได้ทำงานบ้านเล่นเกมไปวันๆน้องสาวไม่เเท้กับน้องชายเเท้ๆก็เล่นเกมไม่เครียดเรื่องเกรดตัดมาที่เราคนกลางต้องเเบกรับทุกหน้าที่โดนกดดันโดนคาดหวังโดนด่าบูลลี่เราเดินมาด้วยตัวเองจนวันนี้รู้สึกแบกรับไม่ไหวเเล้วรู้สึกอยากหยุดเดินเเละจมลงไปให้ลึกจนกว่าจะหายไปเราอยากตายไม่มีใครสนเราเราอยู่คนเดียวไม่มีเเม้เเต่ความหวังเล็กๆมีเเต่ความมืดที่กดทับเรา