ตามหัวข้อเลยคับ คือเพื่อนสมัยเรียนผมตั่งแต่เรียนจบมาแต่ละคนก็แยกย้ายไปตามทางของตัวเองเรื่องผมอยากเล่าเป็นเรื่องของเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาแอบชอบผม ชอบถึงขั้นที่ตามจีบไม่เลิกถามว่าตอนนั้นรำคาญไหมก็รำคาญนะคับเขาหวงผมทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นไรกัน จนผมเข้าไกล้เพื่อนผู้หญิงไม่ได้ เพราะเขาจะไปมีเรื่องด้วย

แถมหน้าตาเขาตอนนั้นก็ไม่ได้ดีเลยคับอ้วนนิสัยแปลกๆผิวดำผมไม่ได้รังเกียจนะคับแต่แค่ว่าบางช่วงเขาทำเกินไปจนแอบน่ารำคาญ เขาชอบผมมากถึงขั้นที่ขนาดเราเรียนจบกันแล้วไม่ได้ติดต่อกันมาหลายเดือน เธอก็ยังทักมาหาอยู่ดี ช่วงนั้นก็คุยกันแค่แปปๆคับเพราะเธอแค่อยากได้คำตอบ แต่ผมก็ปฎิเสษไป

ต้องบอกก่อนว่าห้องผมเนี้ยกลุ่มผู้หญิงคือหน้าตาดีกันมากๆแต่เธอคนที่บ้วยสุดแถมนิสัยยังแปลกอีกตอนนั้นผมไม่ได้ไส่ใจอะไรเธอเลยอะคับ ยอมรับว่าผมเป็นคนที่ตัดสินคนที่ไม่สนิทที่หน้าตา

หลังเรียนจบผ่านนมาจะ1-2ปีแล้วคับช่วงนั้นผมติดงานแทบไม่ได้แตะโซเชียวเลยถ้าแตะก็แค่โทรกับแม่คุยกับเพื่อนไม่ได้โพสไม่ได้อะไรเลยคับจนมาช่วงสงกรานผมลองเปิดสตอรี่ไอจีของเพื่อนสมัยเรียนดูบางคนจากสวยมากๆสวยกว่าเพื่อนทุกคนในห้องพอมาตอนนี้ก็อ้วนจนดูไม่ไช้คนเดิม บางคนก็หายไปเลยติดต่อไม่ได้ บางคนก็มีครอบครัวแล้ว แต่ที่ทำให้ผมอยากเขียนกระทู้นี้เลยคือตอนผมปัดไปเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยเป็นเด็กที่หน้าตาแย่สุดในกลุ่มผู้หญิง แต่ทุกวันนี้แบบหน้าไอจีแต่ละรูปคือสวยมากอะคับ

จากอ้วนๆพอผอมลงคือสวยมากจากแบบอยู่ในกลุ่มเพื่อนสาวแล้วดูแย่สุดแต่ปัจจุบันกลับกลายเป็นคนที่สวยที่สุดสวยจนผมยังตลึงว่าทำได้ไง

เสริมอีกเพื่อนคนหนึ่งเพื่อนสนิทผมตอนสมัยเรียนคือขี้อายมากเพื่อนเต้นก็ไม่เต้นชอบเก็บตัว หน้าตากลางๆค่อนข้างดีเลย พอมาตอนนี้ก็รวยกว่าเพื่อนทุกคนไปแล้วแถมไช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ

ถ้าไครอ่านจบผมก็หวังว่ามันอาจจะช้วยเป็นกำลังใจให้คนที่ชอบด้อยค่าตัวเองนะคับว่าแบบหน้าตาไม่ดีแบบนั้นแบบนี้ไม่มีไครสนใจไม่มีไครมอง เพื่อนมีแต่คนหน้าตาดีอายเพื่อนแบบนั้นแบบนี้ เชื่อผมเถอะคับต่อให้คุณน้าเกียจแค่แต่ถ้าพยามพัฒนาตัวเองพอถึงเวลาผมว่ายังไงก็มีคนมองเห็นคุณ