เราเป็นกะเหรี่ยงค่ะ แต่ผัวเป็นคนไทย เราอยากสัญชาติไทยค่ะ

เริ่มเรื่องก่อนนะคะคือเราเป็นคนกะเหรี่ยงเป็นคนฝั่งพม่านะคะ เราไม่มีสัญชาติค่ะ เราอยู่เมืองไทยตั้งแต่ 8-9 ขวบค่ะ แต่เราได้บัตร10 ปี มานะคะโรงเรียนทำให้ค่ะ จนวันหนึ่งเรามีแฟนเป็นคนไทยค่ะ ตอนแรกเราไม่รู้นะคะว่ามันสามารถขอเปลี่ยนสัญชาติได้จนมารู้ในที่ทำงานค่ะ ตอนแรกเราก็อยากจดนะคะแต่แฟนบอกว่ารอลูกโตคัดเป็นทหารก่อน นี้งงล่ะ 1 แล้วให้ลูกขอสิทธิ์ให้แม่ค่ะ แฟนบอกว่ามันยุ่งยาก ไม่อยากทำเรื่องอย่า โน่นนี้นั้นไม่อยากฟ้องหย่า หมายถึงเวลามีเรื่องหย่าร้ากันนะคะ ทำอย่างตัวเองมีทรัพย์สินเป็นหมื่นล้านทั้งๆที่เราทำงานคนเดียวมา 6-7 ปี เราเป็นคนทำงานคนเดียวค่ะเราเครียดสะสมบางครั้งเราไม่รู้ตัวเลยไปทำร้ายใครบ้าง เหนื่อยนะคะทำงานคนเดียวไม่มีเงินเก็บเป็นของตัวเอง พอมานึกถึงเรื่องสัญชาติ ถามว่าเราอยากได้จนตัวสั่นไหมก็ไม่นะคะ คือเราคิดเผื่ออนาคตข้างหน้าค่ะ เช่นลูกอาจจะรับปริญาภายภาคหน้าเราสามารถเดินทางไปได้โดยที่ไม่ต้องร้องเรื่องข้ามต่างจังหวัด  และเผื่อเวลาตกงานเราจะได้หางานง่ายกว่าถือบัตร 10 ปี ค่ะเพราะทุกวันนี้ผัวก็ไม่ได้เอาเงินมาปรนเปรอให้แถมยังเกาะลูกเมียกิน น้อยใจนะคะ บางที่กะคิดเคยจดทะเบียนกับเมียเก่าไว้หรือเปล่าเลยไม่ยอมจด  เป็นเมียแท้ๆ แต่ไม่ๆได้จดทะเบียนตลกดีค่ะ รู้ค่ะมันทำอยากแต่สิ่งที่ได้จากปากผัว มันยุ่งยาก ไม่อยากทำ มันๆไม่ได้ง่ายๆรู้ค่ะมันไม่ง่ายแต่ เคยมีไหมคำว่า โอเคเราๆไปถามเค้าดูกันที่อำเภอว่ามันทำได้ไหม แต่ไม่เคยมีคำชักชวนหรือคำที่แบบอยากจดทะเบียนกับเราค่ะ ควรไปต่อหรือหาผัวใหม่ที่เค้าพร้อมทำทุกอย่างให้เราดีคะ ขอคำตอบหน่อยคะพี่ ถ้าผู้ชายมันรักเรามันจะทำให้เราทุกอย่างใช่ไหมคะ เราเรียกร้องสิทธิ์ในสิ่งที่เราควรได้ใช่ไหมคะ หรือไม่ควรเรียกร้องอะไร
ทั้งนั้นหรือหาผัวใหม่เริ่ดๆดีค่ะ