เมื่อก่อนเราเป็นสายขนมปังนุ่มนิ่ม ขนมปังเนยสด ขนมปังขาวคือที่หนึ่งในใจ บางครั้งเลือกแบบตัดขอบอีกต่างหาก นิ่มให้สุดกันไปเลย แต่เดี๋ยวนี้กินมากไม่ได้ ไตรกลีเซอไรด์ในเลือดจะถามหา…คุณหมอจะส่งค้อนวงโต ๆ มาให้
จนกระทั่งได้มารู้จักกับเจ้าขนมปังแข็งๆ ผิวนอกดูไหม้ๆ ข้างในยังมีรูพรุนเต็มไปหมดที่เรียกว่า "Sourdough" (ซาวโดว์) ครั้งแรกเจอขายใน supermarket
เสียงในหัว ตอนแรกที่เห็นคือ... นี่ขนมปังหรือก้อนหิน แถมพอกินเข้าไปคำแรก ทำไมมันเปรี้ยว… ก็อร่อยดีนะ แต่มันแข็งไปหน่อย ไม่ถูกจริตสักเท่าไหร่ แต่ยังติดใจความเปรี้ยวของมันอยู่
จนวันหนึ่ง ตลาดนัดแถวบ้าน มีโต๊ะเล็ก ๆ มาตั้ง แม่และลูกสาวกำลังเรียงเจ้าก้อนหน้าตาประหลาดใส่ตู้ กลิ่นหอมเชียว ขนมปัง homemade ในตู้มีไม่ถึง 10 ก้อน
คนขายบอกว่าทำเองได้คราวละแค่นี้แหละ ด้วยความหอมของขนมปัง เลยซื้อมาลอง แล้วค้นพบว่า sourdough จริง ๆ มันอร่อยมาก ขนมปังข้างในนุ่ม ๆ หนึบ ๆ ไม่ได้แข็งมากมายอะไร
หลังจากนั้นก็ กินอย่างจริงจังมาตลอด ตอนนี้ลืมรสชาติขนมปังขัดขาวแบบเดิมไปเลย
เหตุผลว่าทำไมขนมปังเปรี้ยวๆ แบบนี้ ถึงกลายเป็นของโปรดของเรา…
Sourdough ไม่ได้ใช้ยีสต์ผงสำเร็จรูป มันทำมาจาก Starter ยีสต์ธรรมชาติที่เกิดจากการหมักแป้งกับน้ำจนเกิดจุลินทรีย์ที่ดี การได้กินขนมปังที่ผ่านการหมักบ่มนานกว่า 24 ชั่วโมง มันมีเสน่ห์เรื่อง กลิ่นที่ขนมปังโรงงานให้ไม่ได้จริงๆ
ใครที่กินขนมปังขาวแล้วชอบแน่นท้อง ต้องลอง เพราะกระบวนการหมักที่ยาวนาน จุลินทรีย์จะช่วยย่อยกลูเตนและน้ำตาลในแป้งไปก่อนแล้ว ทำให้ร่างกายเราย่อยง่ายขึ้นมาก กินแล้วสบายท้อง ไม่ป่อง ไม่บวม
ความเปรี้ยวของมันไม่ใช่บูด แต่มันคือความเปรี้ยวละมุน (Tangy) กับความหอมไหม้ของเปลือกนอก (Crust) ยิ่งถ้าเอาไปปิ้งให้กรอบ ทาเนยเค็มๆ หรือกินคู่กับอโวคาโดและไข่ดาวนะ... บอกเลยว่าอร่อยจนหยุดไม่อยู่ หรืออุ่นนุ่ม ๆ โรยน้ำผึ้ง หอมหวานชื่นใจ
อันนี้สายสุขภาพหรือลดน้ำหนักน่าจะชอบเป็นพิเศษ เพราะ Sourdough ช่วยให้ระดับน้ำตาลในเลือดไม่พุ่งสูงปรี๊ดเหมือนขนมปังทั่วไป อิ่มนาน ช่วยคุมหิวได้ดีมาก
ความเหนียวหนึบ (Chewy) ของเนื้อใน และความกรอบกรุบของข้างนอก ยิ่งร้านไหนทำรูสวยๆ (Open Crumb) มันเหมือนงานศิลปะเลยค่ะ โอ๊ย…หลงเสน่ห์เจ้าก้อนแข็ง ๆ จนโงหัวไม่ขึ้น…
เล่าเรื่องอาหาร "Sourdough" ขนมปังหน้าตาประหลาด รสชาติเปรี้ยวๆ แต่ทำไมกินแล้วหยุดไม่ได้