เราค่อนข้างถือว่า Successful ในเรื่องการเงินหลังจากจบมาได้ประมาณ 1 ปี ซึ่งเงินเดือนก็ 100k+ แต่ไม่มีเงินเก็บเลยเพราะที่บ้านหนี้สินเยอะ ตลอดระยะเวลา1ปีหลังจากเรียนจบ เราพยายามคิดและทบทวนอะไรหลายๆอย่างมาก พอเราบอกจะไม่ส่งเงินให้จะไม่ให้เงินแล้ว อยากเอาไปลงทุนหรือหาอะไรทำสักอย่าง แต่ก็ไม่ได้สักที เพราะเราก็ยังอดเป็นห่วงครอบครัวไม่ได้ ต้องใช้หนี้ให้คค. หนี้คค.เยอะมากๆ มันเลยทำให้เราไม่มีเงินเก็บเลย ทุกคนทำยังไงดีกับความกตัญญู จะทิ้งก็ไม่ได้เพราะที่ผ่านตลอดระยะเวลาที่เรียนเขาก็ไม่เคยทำให้เราลำบากเลย พอจบมาเขาก็ป่วย พ่อแม่ก็ไม่ได้ทำงานแล้วตอนนี้ คชจ.ทั้งหมดจะมาอยู่ที่เรา ไหนจะผ่อนรถ ผ่อนหนี้บ้านที่ยังไม่หมด ซึ่งรวมๆ เราแทบไม่เหลือเงินเก็บเลยตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา (50k ใช้หนี้บลาบลา 20k ให้พ่อแม่ใช้ ((พ่อแม่ก็ยังมีหนี้ของตัวเองอีก))ส่วนที่เหลือก็เราใช้ค่าบ้านค่ากินอะไรต่างๆ) เรากลับมาคิดกับตัวเองว่ามันใช่หรอวะ ทำไมวะ ทำไมเราต้องมารับิดดชอบอะไรแบบนี้ขนาดนี้ ซึ่งอีกความคิดหนึ่งก็ตีกลับ เพราะเขาส่งเราเรียน ให้เราสบายตลอด เราเลยต้องกตัญญู แต่เทียบกับคนอื่นๆที่เขาจบมาแล้ว คค.ไม่ได้เดือดร้อน เงินเดือนน้อยกว่าเรากว่าครึ่ง แต่มีเงินเก็บ ไปเที่ยว ไปใช้ชีวิต แต่เรากลับทำแบบนั้นไม่ได้เลยเพราะคำว่ากตัญญู ไม่รู้ว่าต้องใช้อีกเท่าไหร่จะหมดสักที

คำว่า Success ของเราคือเงินเดือนเยอะ แต่ก็ไม่มั่นคงไม่ได้ wealth (เพราะทำงานตปท.) ถ้าเทียบกับคนที่เงินเดือนน้อยแต่มั่นคงกว่า เราควรจะทำยังไงดี???