ไม่ชอบแม่ตัวเอง

เป็นเด็ก18ขึ้นมหาลัยปีนี้ รู้สึกไม่ชอบพ่อ พี่สาว แม่ ของตัวเองเลยค่ะ แต่คนอื่นๆน้า ป้า ตายาย หนูยังชอบพวกเขาเหมือนเดิมค่ะ หนักที่สุดเลยคือไม่ชอบแม่ตัวเองค่ะเริ่มไม่ชอบพวกเขาตอนขึ้นม.1ค่ะ เป็นช่วงที่เหมือนแม่กับพ่อเริ่มทะเลาะกันค่ะ ตอนนั้นหนูอยู่ม.1ค่ะเป็นวันเกิดหนู วันนั้นหนูกลับบ้านมาก็ทะเลาะกับพี่เรื่องขนมค่ะแย่งกัน แล้วพี่ก็พูดว่า ดูตัวเองบ้างเถอะไม่สังเกตุหรอพอเรามาอยู่นี่พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกัน(แต่ก่อนเรียนประถมที่ตจวค่ะย้ายมากทมตอนม.1) มีอีกค่ะที่เหมือนพ่อระแวงแล้วก็เข้มกับหนูมากๆ เรื่องผชเรื่องเรียนเรื่องกิจกรรมตอนนั้นหนูชอบอ่านฟิคค่ะแต่เขาเข้าใจผิดคิดว่าหนูคุยกับผช แล้วให้พี่มาถามมาเข้ารหัสโซเชียลต่างๆของหนู หนูเลยไม่ชอบพวกเขามากๆ ตอนหนูอยุ่ม1.-2โควิดระบาดหนักต้องเรียนออนไลน์ พ่อก็รู้นะคะแต่เขายึดโทรศัพท์ เขาบอกว่าหนูติดโทรศัพท์ไม่ยอมทำอะไร ทำให้วันนั้นหนูไม่ได้เข้าเรียน ตามงานไม่ทันเลยค่ะ แล้วพ่อก็จะชอบเปรียบเทียบกับลูกบ้านอื่นค่ะ เพราะเป็นแบบนั้นหนูเลยไม่ค่อยอยากคุยกับเขา แต่ตอนนี้เขาก็ไม่ได้พูดแล้วนะคะ ไม่รู้ว่าเพราะหนูไม่ค่อยคุยกับเขาด้วยหรือเปล่าหรือเขาเปลี่ยนแล้ว ส่วนแม่จะชอบพูดคำแรงๆใส่แล้วก็จะแอบjudgeแซะๆเวลาที่โกรธ แบบว่า ดีแต่แต่งตัวแรดๆไปวันๆ,สวยแต่หน้า,ก็เป็นควายอยู่อย่างงั้นไป,ปัญญาอ่อน อะไรไรประมาณนี้ค่ะ หนูว่ามันแรงสำหรับหนู หนูทนฟังไจไม่ไหว บางทีเลยพยามหลับในช่วงที่เขากลับบ้านมาหรือทำเป็นอาบน้ำนานๆเอาค่ะเพราะหนูต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบไม่อยากเอาเวลาติวมานั่งร้องไห้ แล้วแม่ก็จะชอบผิดคำพูด มันทำให้หนูไม่ชอบเขาไม่อยากคุยกับเขา ตอนที่ต้องไปสอบAlevel นั่งรถกำลังไปสอบวันที่2 เขาถามหนูว่าคิดว่าทำได้มั้ย หนูตอบไปว่าไม่รู้ แล้วเขาก็บอก อะไรเราอ่านหนังสือไม่พอหรอ หนูอยากจะร้องไห้แต่ฮึบไว้แล้วแอบไปร้องเอาที่ห้องน้ำรรที่ไปสอบค่ะ มันทำให้หนูรู้สึกแย่มากๆเพราะหนูติวมาตลอดตั้งแต่เปิดเทอมขึ้นม.6 ก่อนวันสอบหลังจากปิดเทอมที่โรงเรียนหนูก็อ่านหนักมากๆวันละ8-10ชม จนตอนนี้คะแนนออกเขาก็เอาแต่ถามทำได้มั้ยติดมั้ยได้เท่าไร คะแนนหนูก็ไม่ได้แย่ลองคำนวณแล้วยังไงไงก็ได้ตามที่หวัง แต่ไม่กล้าอยากเอาคะแนนให้เขาดูเลยค่ะ มันกลัวว่าเขาจะรีแอคแบบที่เคย มันเหมือนมันไม่มั่นใจ ไม่อยากให้เขามารับรู้อะไรเรื่องเราค่ะ จนตอนนี้ก็ยังไม่กล้าบอกควรทำยังไงดีคะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ