ไม่เข้าใจว่าทำไมคนในครอบครัวต้องพูดแบบนี้ใส่กัน

สวัสดีค่ะ หนูมาระบายเรื่องครอบครัวค่ะ หนูแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ต้องชอบใช้คำพูดที่มันไม่รักษาใจลูกเท่าไหร่ ครั้งนี้มันดูเหมือนเป็นการไล่ออกจากบ้านเลยค่ะ เรื่องมันเกิดจากหนูออกจากบ้านค่ะไปเล่นกับเพื่อน จุดนี้หนูผิดเองค่ะที่ไม่ได้บอกเพราะหนูลืมบอกแต่ทุกครั้งหนูจะบอกค่ะว่าจะไปไหนแต่วันนี้มันลืมจริงๆหนูสะเพร่าเองนั่นแหละค่ะ แต่พ่อโทรมาถามแล้วค่ะรอบหนึ่งก็รู้แล้วว่าหนูอยู่ไหนซึ่งมันไม่ได้อยู่ไกลจากบ้านเลยค่ะใกล้มากเดินกลับก็ยังได้แต่อาจจะเพราะดึกท่านเป็นห่วงหนูเข้าใจค่ะ ขอพูดตรงนี้ก่อนนะคะว่าหนูเป็นคนที่ไม่ออกจากบ้านเลย แต่อาทิตย์นี้พึ่งออกจากบ้านไปสามครั้งไปเล่นกับเพื่อน หนูก็เรียนจบแล้วค่ะจะขึ้นมหาลัยแล้ว แต่สิ่งที่หนูรู้สึกว่ามันดูทำร้ายใจหนูมากเลยคือคำพูดของแม่ค่ะ ทุกครั้งที่เขาโกรธบางทีเขาจะพูดคำที่มันแรงใส่หนูแต่ไม่ใช่คำด่าแต่เป็นคำพวกแบบที่มันบั่นทอนจิตใจเราอะค่ะ หนูก็คิดประชดในใจนะคะว่า ถ้าตะพูดไล่กันขนาดนี้หนูไปแน่ ไปอยู่แล้วไม่ต้องห่วง แล้วอย่ามาตามแล้วกัน แต่หนูไม่ได้ตอบโต้อะไรไปนะคะ พูดไปก็เท่านั้นมีแต่จะทะเลาะกัน หนูมาระบายให้ตัวเองเลิกรู้สึกอึดอัดใจเฉยๆค่ะ ไม่อยากร้องไห้