ปัญหาครอบครัว

สวัดดีทุกคนนะครับ ผมตัสนะ เป็นทอมนะ ตอนนี้ผม15ครับ มีปัญหากับพ่อเรื่องศาสนาครับ เรากำลังกินข้าวกันอยู่ ผมก็พูดเรื่องที่จะเปลี่ยนศาสนาจากอิสลามไปพุทธ เมื่อพูดจบทุกคนก็เงียบทันที พ่อโต้ขึ้นทันที คิดได้ยังไงที่จะพูดว่าจะเปลี่ยนศาสนา  ผมขอบอกก่อนนะ ผมเป็นทอม พ่อไม่ว่า ผมชอบผญ.พ่อไม่ว่า ทั้งๆที่มันขัดกับไอศาสนาอิสลามของพ่อมากๆแต่พ่อไม่ว่า ผมเลยคิดจะขอ พ่อผมก็กินเหล้า ทำตัวไม่ได้ดีเท่าไหร่หรอก หรือเอาง่ายๆ ศาสนาคงไม่ยอมรับแล้วแหละ ตั้งแต่ไม่ว่าผมที่เป็นทอมแล้วเข้าประเด็นกันต่อ จากนั้นพ่อผมก็ว่าผมหนักเลย คิดได้ยังไงที่พูดเรื่องเปลี่ยนศาสนา ตอนนั้นแม่เลี้ยงก็ฟังอยู่ พ่อผมก็พูดต่อว่า เหนื่อยจากเรื่องอื่นแล้ววยังต้องมาเหนื่อยกับผมอีก ทั้งๆที่ตอนนั้นผมร้องให้อยู่ ผมก็ร้องหนักเข้าไปใหญ่ เพราะคิดในใจว่า แล้ววผมที่ร้องให้อยู่ตรงนี้หล่ะ พ่อเคยสนใจบ้างมั้ย ไม่คิดจะเข้ามาปลอบ ปล่อยให้ร้องให้อยู่อย่างงี้ แล้ววสิ่งที่ผมจุกที่สุดคือ ผมเรียกพ่อเพื่อที่จะขอโทษเพราะผมอาจจะผิดและะไม่คิดอยากมีเรื่อง แต่พ่อก็เมินคำที่ผมเรียก  ผมโคตรจุก พึ่งจะมาตาสว่างก็วันนี้ ไอ โทรศัพท์ ของใช้เงินทอง ที่พ่อให้มันก็แค่สิ่งตอบแทนนที่ไม่ได้มาจากใจที่พ่อให้ แต่พ่อแค่เห็นว่าผม เรียนเก่ง เรียบร้อย เคยทำตัวให้พ่อยินยอ แต่พอผมพูดเรื่องนี้ มันก็หน้าจะไปขัดกับหน้าตาในสังคมที่พ่อปั้นมาตลอดมั้ง ผมเข้าใจแล้วครับพี่ๆ ว่าไอความภาคภูมิใจที่ผมทำ มันก็แค่การสร้างภาพให้พ่อยิ่งใหญ่ พอผมไปขัดคิดจะทำอะไรที่มันไม่สนภาพลักษของพ่อ พ่อก็ผิดหวังในตัวผม  ผมโคตรอ้างว้างเลยว่ะพี่ๆ มีแม่แม่ก็ถีบหัวส่งให้พ่อ มีพ่อพ่อก็ละเลย สนใจแค่ภาพลัหน้าตาตัวเอง ผมเเม่งโคตรอยากออกไป แต่แค่15  ผมไม่รู้จะพึ่งใครแล้วจริงๆ ความอบอุ่นที่ผมคิดว่าพ่อให้ผมได้เพื่อเป็นตัวแทนแม่ วันนี้ผมรู้ซึ้งแล้ววครับว่ามันแค่เปลือกความจริง พ่อรักผม เพราะผมเป็นหน้าเป็นตาให้ได้ เลยตอบแทนนกับสิ่งของมากมาย ที่สุดท้ายแล้ววสิ่งของพวกนั้นแม่งกอดไม่อุ่นเลยสักนิด 555