ขอเริ่มเลยนะคะ เรามีตายายที่สูงอายุแล้วป่วยยายจะเป็นหนักกว่าตา แล้วคนที่ดูแลคือแม่ แม่มีน้องชาย (ขอเล่าเรื่องน้องชายแม่ก่อน เราจะเรียกว่าอา) แต่ตอนนี้น้องชายของแม่ได้เสียไปแล้ว เสียเพราะมีปัญหาครอบครัวแล้ว ฆตต ซึ่งเราเสียใจมาก เรารักและสงสารอามาก สาเหตุการตุยครั้งนี้ อาทะเลาะกับภรรยา อาดื่มเหล้า ช่วงทะเลาะดื่มนักมาก แต่อาอยากหยุดดื่มแต่หยุดไม่ได้ อาพยายามบอกแม่ว่าอยากเลิกเหล้า แต่แม่ก็ไม่เชื่อ ด่าสารพัด และภรรยาของอาก็หนีกลับบ้าน อาจึงอยู่บ้านคนเดียว และพยายามจะฆตต หลายรอบแล้ว แต่ข้างบ้านช่วยทัน พอข้างบ้านมาบอกแม่กับภรรยาอา ทั้ง2คน ก็ไม่เชื่อว่าจะทำ ด่าให้ตๆไปซะ ว่าอาเราเรียกร้องความสนใจ แล้วแม่กับภรรยาอาชอบคุยโทรศัพท์กัน ว่า ด่า แช่งอาให้ตอๆ สารพัด ซึ่งเราไม่ชอบเลย แม่เป็นครชอบคุยโทรศัพท์ ชอบนินทา ชอบว่าคนอื่น เราเคยเตือนแม่ถึงเรื่องปาก ว่าไม่ดี ชีวิตใครชีวิตมันไม่ต้องไปยุ่งเรื่องคนอื่น แต่แม่ก็ไม่พอใจเรา และยังใช้นิสัยเดิม จนอาเราเสียชีวิต ตอนนั้นเราโกรธและไม่พอใจแม่กับภรรยาอามาก ซึ่งสาเหตุหลักๆก็มาจากภรรยาและแม่ของเรา แต่แม่ก็ไล่โทษคนอื่น โดยไม่โทษตัวเองเลย เรายิ่งไม่ชอบนิสัยแม่เข้าไปอึก พออาเสีย ตากับยายแม่ต้องดูแลเอง ซึ่งแม่ต้องย้ายไปนอนบ้านตากับยาย ทีแรกภรรยาของอาบอกจะไปช่วยดูแลตากับยาย สุดท้ายก็ไม่ได้ช่วยกลับไปอยู่บ้านน้องสาว อ๋อบ้านของตัวเองก็อยู่ไม่ได้ เพราะอาเรา ฆตต ในบ้าน ภรรยาอากลัวไม่กล้าอยู่ บ้านก็ร้างไม่มีใครอยู่ และยายเราไปโรงพยาบาลบ่อยมาก อะไรเล็กน้อยแม่ก็จะพาไปโรงพยาบาล และคนที่พาไปคือเรา เราทำงานราชการ โชคดีที่ใกล้บ้าน เราก็แอบแว๊บไปบ้าง แต่บางทีเรามีงานมีแผนว่าจะต้องทำอะไรในแต่ละวัน แต่แม่ก็ไม่บอกล่วงหน้าว่าจะพายายไปโรงพยาบาล ทำให้เราเสียแผนการทำงานหมด ไม่ไปส่งก็ไม่ได้เพราะไม่มีใคร แต่พอไปก็ได้แค่ยาพารา ยาวิตามิน ก็หายไม่ร้องไม่คาง เราเจอแบบนี้บ่อยมากจนเราหงุดหงิดทุกครั้งที่ต้องพาไปโรงพยาบาล อ๋อ ยายเราเคยล้มเดินไม่ค่อยได้ เวลาจะพาไปหาหมอขึ้นลงรถลำบากมาก ยายตัวใหญ่ และทำตัวแข็งไม่ขยับแข้งขา แต่เวลาอยู่บ้านสามารถใช้ 4 ขาเดินเข้าออกในบ้านได้ และทุกวันนี้พอแม่ต้องดูแลตายาย คนที่ทำงานสวนคือพ่อ พ่อต้องทำงานหนักกว่าเดิม แต่ถ้าแม่เห็นพ่อพัก แม่ก็จะชอบมาพูดว่า สวนนั้นก็ไม่ได้ทำ สวนนี้ก็ไม่ได้ทำ จนเราทนไม่ไหว พูดขึ้นว่าจะใช้พ่ออะไรนักหนา พ่อไม่ได้ว่างเลย แม่ก็ตอบกลับทันที ใครใช้ แม่จะเถียงทุกคำ เสียงดังแบบไม่ยอม เราไม่ชอบนิสัยแม่มาก จนทำให้ทุกวันนี้เราแทบจะไม่คุย ไม่เล่าอะไรให้แม่ฟังเลย บางครั้งเราก็สงสารแม่นะ ที่ต้องดูแลตายายแบบนี้ แต่บางทีเราก็คิดว่าถ้าไม่เสีย ไม่ต้องลำบากไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้ จนบางทีเราก็คิดว่าแม่ได้รับกรรมที่แช่งให้อาตอ ที่นินทาคนอื่น ทุกวันนี้เราเสียความรู้สึกกับนิสัยแม่มาก ขนาดเจอเหตุการณ์น้องชายตัวเองฆตต ก็ยังคิดไม่ได้โทษคนนั้นคนนี้ เราจะจัดการความรู้สึกที่มีต่อแม่ยังไงดี เราไม่โอเคเลย (บ้างเรื่องมีมากกว่านี้แต่เราไม่ได้เล่าละเอียด)
เสียความรู้สึกกับแม่ แก้ยังไงดี