หากบอกว่า ตนเอง เป็น เดียรถีย์ (หรือสาวกเดียรถีย์)
ก็เท่ากับว่า ตนเอง เป็น พาหิรกา (ลัทธิภายนอกศาสนา)

เพราะฉะนั้น

ผลงานทั้งหมดของ พาหิรกา ก็ไม่จำเป็นต้องฟัง

วิเคราะห์ด้วยตรรกกะ


"ภิกษุทั้งหลาย ! พวกภิกษุบริษัทในกรณีนี้, สุตตันตะเหล่าใด ที่กวีแต่งขึ้นใหม่เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ เธอจักไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน"

ทุก. อํ. ๒๐/๖๘/๒๙๒

หมายเหตุ อัญญเดียรถีย์ ก็ว่า