พูดไม่รู้เรื่องเลยทำไงดี

ก่อนจะเข้าสู่เนื้อหา ขอเกริ่นไว้ก่อนเลยว่าที่เล่ามาทั้งหมดนี้ เรารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจัดการมันไม่ไหวแล้ว มันกระทบทั้งการเรียน ความสัมพันธ์ และความรู้สึกที่มีต่อตัวเอง เราอยากได้คำแนะนำหรือความช่วยเหลือจากทุกคนในมุมของคนภายนอก ว่าเราควรจะเริ่มแก้จากตรงไหนดี หรือมีวิธีไหนที่จะช่วยให้เราสื่อสารได้ดีขึ้นกว่านี้ไหม

(หมายเหตุ: เนื้อหาข้างล่างนี้อาจจะดูวนไปมาหน่อยนะคะ เพราะตอนนี้เท่าที่สังเกตระบบการคิดเราคงรวนไปแล้ว)


เราพูดไม่รู้เรื่องเลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่เป็นหนักขนาดนี้ จริงๆ เกือบจะดีขึ้นแล้วด้วย แต่ 2-3 ปีมานี้พออยู่คนละห้องกับเพื่อนสนิท สังคมเปลี่ยนอาการก็เริ่มหนักขึ้น เราจำรายละเอียดไม่ได้ว่ามีเหตุการณ์อะไรบ้างที่ทำให้เป็นแบบนี้ แล้วก็เท่าที่สังเกตตัวเองมีภาวะคล้ายคลึงกับสมาธิสั้น(ADHD) กับมีช่วงอารมณ์ดิ่งแบบซึมเศร้าสลับไปมาด้วย (ซึ่งตอนนี้ยังไม่ได้วินิจฉัยจากหมอเพราะติดข้อจำกัดเรื่องการเดินทางและค่าใช้จ่ายค่ะ)

เหมือนมันไหลตามที่คิดไปงั้น ตอนพูดปากก็ไปไม่ทันหัวจนพูดไม่เป็นภาษา เป็นประโยคที่เหมือนเอาคำมาต่อกันแต่ไม่มีโครงสร้างของประโยค จนทำให้พูดไว รัว รวบคำ ตะกุกตะกัก พอปรับให้ช้าลงมันก็กลับมาเร็วอีก ไม่รู้จะแก้ยังไง ตอนคุยกับคนอื่นก็รู้สึกรำคาญตัวเองที่เป็นแบบนี้ ตอนนี้แทบจะไม่กล้าคุยกับใคร นอกจากการถามตอบสั้นๆ เลย

บางทีคนอื่นฟังก็ถามซํ้าหลายรอบและบอกว่าเราพูดไม่ชัดหรือไม่รู้เรื่องแต่เราฟังแล้วมันก็ค่อนข้างชัดเจนอยู่ อาจจะเพราะชินกับมันแล้วก็ได้มั้งนะ

ตอนพิมพ์ในแชทหรือคุยกับเพื่อนก็เปลี่ยนประเด็นกลับไปมาหรือออกนอกเรื่องแบบไปเรื่อยสุด

ตอนเรียบเรียงความคิดในหัวถ้าใช้ระยะเวลาสั้นๆ จะทำไม่ได้ ความคิดมัน blank ไปหมด ต้องใช้เวลานานในการเรียบเรียง อย่างตอนที่ต้องเตรียมตัวไปพรีเซนต์งานก็เตรียมซะดิบดีตั้งหลายวันแต่พอถึงหน้างานพังเละ แล้วก็ปกติตอนเราเรียบเรียงความคิดมักจะลิสต์เป็นข้อ ไม่ค่อยได้เขียนยาวๆ ไม่รู้เกี่ยวไหม

ตอนที่ต้องเรียบเรียงอะไรเรามักจะขอให้คนอื่นช่วยดูให้ จนตอนนี้ต้องพึ่ง AI เพราะกลัวคนอื่นรำคาญ กับแค่ที่เล่าไปตอนนี้ยังต้องให้ช่วยนึกให้เลย เรามักจะไม่มั่นใจแล้วก็ลืมรายละเอียดหลายๆ อย่างไปตลอด จะเรียกว่าไม่เชื่อในความคิดของตัวเองก็ได้มั้งนะ


(ลำพังแค่เล่าทั้งหมดนี้ก็ใช้เวลาซะนานเลย พึ่งจะมาเห็นข้อดีของการเขียนเรียงความก็ตอนนี้แหละ555)