นกป่าฮาวายกำลังขโมยกิ่งไม้ของกันและกัน

.

การขโมยของเป็นอาชญากรรมที่อันตราย
ซึ่งกำลังแพร่ระบาดในฝูงนกป่าบนเกาะฮาวาย
นกในเกาะฮาวายกำลังขโมยของซึ่งกันและกัน
และอาชญากรรมระหว่างพวกนกเหล่านี้
ยังขยายไปถึงสมาชิกในสายพันธุ์เดียวกันด้วย
นี่เป็นตัวอย่างของการขโมย Kleptoparasitism
เมื่อสัตว์ตัวหนึ่งขโมยสิ่งของจากสัตว์อีกตัวหนึ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นกที่มีสีสันสดใสเหล่านี้
กำลังขโมยวัสดุในการทำรัง
ซึ่งบางครั้งทำให้รังที่ถูกทำลายนั้นล่มสลาย
.
.

นักวิจัยได้บันทึกพฤติกรรมนี้
ในขณะที่สังเกตรังนกพื้นเมือง
ที่ทำรังบนเรือนยอดไม้มากกว่า
200 รังบนเกาะฮาวาย สหรัฐอเมริกา
หรือที่รู้จักกันในชื่อ เกาะใหญ่
นกเหล่านั้นได้แก่
นก Apapane Himatione sanguinea
นก  i‘iwi  Drepanis coccinea
นก Hawai‘i amakihi Chlorodrepanis virens
.
.

แม้จะมีพยานหลักฐาน
จากการพบเห็นการขโมยเช่นนี้มาก่อน
แต่การศึกษาที่ตีพิมพ์ล่าสุดในวารสาร
The American Naturalist
ถือว่าเป็นครั้งแรกที่มีการติดตาม
และวัดปริมาณการขโมยในธรรมชาติ
.
.

“ ผู้ที่ทำงานภาคสนามเห็นพฤติกรรมนี้
มาหลายครั้งแล้ว และยาวนานมาหลายปีแล้ว
แต่ไม่เคยมีการบันทึกในระดับนี้มาก่อน "
Erin Wilson Rankin ผู้เขียนหลักผลการศึกษาครั้งนี้
นักกีฏวิทยาจาก University of California,
Riverside (UCR) กล่าวให้สัมภาษณ์เรื่องนี้

" ตอนนี้เราสามารถบอกได้ว่าใครเป็นคนทำ
ขโมยจากใคร และเกิดอะไรขึ้นกับรังหลังจากนั้น ”
คู่สมรสของ Wilson Rankin
นักชีววิทยาของ UCR  ผู้ร่วมเขียนด้วย
กล่าวเสริมในการให้สัมภาษณ์

อาชญากรรมของนกส่วนใหญ่
เกิดขึ้นระหว่างรังที่อยู่ระดับความสูง
ที่ใกล้เคียงกันจากพื้นดิน
ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่เรียกว่า
สมมติฐานการทับซ้อนของความสูง
กล่าวคือ นกอาจขโมยกิ่งไม้จากรัง
ที่พวกมันพบเห็นขณะหาอาหาร
ทั้งผู้ขโมยและเหยื่อส่วนใหญ่
ต่างเป็นพวกนก Apapane
ซึ่งอาจเป็นเพราะนกชนิดนี้
มีจำนวมมากในป่าแห่งนี้

“ สิ่งที่น่าสนใจคือ พฤติกรรมนี้เกิดขึ้น
ภายในสายพันธุ์เดียวกันด้วย
นกอะปาปาเน ขโมยของจาก
นกอะปาปาเน ตัวอื่น ๆ "
Wilson Rankin กล่าวเพิ่มเติม

การขโมยของแบบนี้เป็นพฤติกรรมเสี่ยง
แม้ว่าการขโมยวัสดุทำรัง
อาจทำให้ขโมยสร้างรังได้เร็วขึ้น ง่ายขึ้น
แต่ก็อาจนำโรค หรือปรสิต ติดมาด้วยก็ได้
การขโมยยังอาจนำไปสู่การเผชิญหน้า
การต่อสู้อย่างรุนแรงระหว่างนกทั้งสองฝ่าย
แม้ว่าโดยทั่วไป นกในฮาวายมักจะไม่ก้าวร้าวก็ตาม

แม้ว่าการขโมยส่วนใหญ่
จะเกิดขึ้นกับรังที่ถูกทิ้งร้าง
แต่ประมาณ 10% ของกรณีศึกษา
ที่เกี่ยวข้องกับรังที่กำลังสร้าง
หรือมีไข่หรือลูกนกอยู่แล้ว
ประมาณ 5% ของรังในการศึกษา
ล้มเหลว หลังจากการขโมย
เพราะพ่อแม่นกทิ้งรังหนีไป (ใจสลาย)
หรือโครงสร้างรังได้รับความเสียหาย

ผลลัพธ์เหล่านี้เป็นสัญญาณเตือนภัยใหม่
สำหรับสายพันธุ์พวกนกที่กำลังประสบ
ปัญหาจากโรคต่าง ๆ การสูญเสียถิ่นที่อยู่
และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
เมื่อรวมกับความเสี่ยงอื่น ๆ
เช่น มาลาเรียในฝูงนก

ภัยคุกคามที่มองข้ามไปเช่นนี้
อาจเร่งให้ประชากรนกลดลงอย่างรวดเร็ว
พวกนกในงานวิจัยนี้ไม่ได้อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์
แต่พวกมันเป็นสมาชิกของกลุ่มนกพื้นเมือง
ที่กำลังลดจำนวนลงและถอยร่นไปยังพื้นที่สูงขึ้น
เพราะโรคที่เกิดจากยุง ซึ่งคนเรานำเข้ามา
ป่าประเภทนี้อาจแออัดมากกว่าเดิม
และมีการแข่งขันกันมากขึ้นสำหรับฝูงนก

“ พฤติกรรมเช่นนี้อาจเกิดขึ้นได้บ่อยขึ้น
หากวัสดุทำรังหรือสถานที่ทำรัง
ที่ปลอดภัยเริ่มหายาก
นี่คือสิ่งที่เราควรวัดผล (และหาทางแก้ไข) “
Wilson Rankin อธิบาย

การระบุชนิดของนก
ที่มีความเสี่ยงมากที่สุด
และการหาว่าเมื่อใดที่พฤติกรรม
การแย่งชิงอาหารมีแนวโน้มเกิดขึ้นมากที่สุด
อาจนำไปสู่กลยุทธ์การอนุรักษ์ที่ดีขึ้น
ในขณะที่ถิ่นที่อยู่ของนก
กำลังถูกทำลายลงอย่างต่อเนื่อง

“ หากเราสามารถคาดการณ์ได้ว่า
พฤติกรรมนี้จะเกิดขึ้นเมื่อใดและที่ไหน
เราอาจไม่สามารถหยุดมันได้
แต่เราสามารถเข้าไปแทรกแซง
ในรูปแบบอื่นเพื่อสนับสนุน
นกชนิดสายพันธุ์ที่มีความเสี่ยงได้
นั่นคือประโยชน์ของงานวิจัยครั้งนี้ ”
Wilson Rankin กล่าวสรุป
.

เรียบเรียง/ที่มา


Popularscience
.

---

.

เรื่องเล่าไร้สาระ


มีหลายคนเริ่มสังเกตเห็น
พวกนกพิราบ นกเอี้ยง นกกระจอก ในเมือง
เริ่มมีพฤติกรรมก้าวร้าวมากกว่าเดิม
เช่น การแย่งชิงอาหาร
การลักขโมยข้าวของสร้างรัง
นกบางตัวถึงขนาดทำตัวเสมือนนกกาเหว่า
ที่ไข่ไว้ให้แม่กาฟักไข่/เลี้ยงลูกแทน
แล้วแม่นกก็มี อิสระเสรีเหนืออื่นใด
(ใช้ Kotex) เพลงโฆษณาติดหูในวัยเด็ก

พฤติกรรมดังกล่าวมาจากคนเรา
บุกรุกทำลายที่อยู่ตามธรรมชาติ
นกที่เกิดมาในเมืองจึงต้องแข่งขันดิ้นรน
เหมือนมนุษย์เงินเดือนในเมือง
ต้องปากกัด ตีนถีบ ไต่เต้าทางชนชั้น
จึงจะเอาชีวิตรอดได้ในป่าสังคมเมือง