สมัยก่อน เวลามีกิจกรรมในโรงเรียน จะมีภาพเด็กๆ หลายคนพยายามแย่งกันยกมือ แสดงออกบนเวที แย่งกันจับไมค์เพื่อแสดงออกตามที่ครูสนับสนุน

แต่ในขณะเดียวกัน เด็กอีกกลุ่มที่นั่งเงียบๆ ดูเรียบร้อย ไม่ค่อยอยากจะออกไปยืนหน้าชั้นเท่าไหร่ เลยเกิดคำถามขึ้นมาในใจว่า...

ในปัจจุบัน สังคมไทยเรายังให้ค่ากับ ความกล้าแสดงออกมากเกินไป จนหลงลืมเด็กอีกกลุ่มที่ชอบอยู่เงียบ ๆ อยู่หรือเปล่า

เราอยู่ในยุคที่ถูกสอนว่า ใครพรีเซนต์เก่ง ใครกล้าออก คนนั้นคือคนที่จะประสบความสำเร็จ ซึ่งเราเป็นกลุ่มที่ไม่ชอบอยู่ต่อหน้าคนเยอะ ๆ แต่โตมาจนสูงวัยแล้ว ชีวิตก็ประสบความสำเร็จได้ในระดับหนึ่ง

ทุกคนคิดว่า…

ปัจจุบันยังจำเป็นไหมต้องกล้าแสดงออก ถ้าเด็กคนหนึ่งเก่งวิชาการมาก หรือทำงานเบื้องหลังได้ดีเยี่ยม แต่พูดไม่เก่ง ไม่ชอบออกไปเต้นหรือพูดหน้าเวที เขาจะยังมีที่ยืนที่มั่นคงในสังคมไทยยุคนี้ไหม

โรงเรียนและพ่อแม่ยังกดดันเด็กอยู่ไหมคะ สังคมยังบีบให้เด็กทุกคนต้องกล้าแสดงออก จนเด็กที่ชอบความสงบรู้สึกว่าตัวเอง ผิดปกติอยู่หรือเปล่า