ผมเพิ่งมีแฟนเป็นครั้งแรกครับ (เริ่มคบกันเมื่อปลายเดือนธันวา 68) เป็นความสัมพันธ์แบบ Long Distance อยู่กันคนละจังหวัดเลย
แรกๆผมกับเค้าคุยกันแบบแฮปปี้ ร่าเริงดีครับ เลิฟๆเลยแหละ ทำให้ผมรู้สึกว่าการมีแฟนหรือคนคุยมันทำให้หายเหงาและมีความสุขแบบนี้
เค้ากับผมผลัดกันทักหาเช้า-เย็น (มีตอนเที่ยงบ้างถ้าเวลาตรงกัน) มีอรุณสวัสดิ์ มีฝันดีให้กัน มีอะไรเล่ากันรับฟังกันตลอด ซึ่งผมจริงใจและรักเค้ามากๆครับ ไม่เคยทะเลาะกัน ให้เกียรติกันตลอด
แต่...3-4 เดือนผ่านไป ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้น เพราะกลายเป็นว่าผมเป็นแค่คนเดียวที่ทักไปหาเค้าเช้า-เย็น เค้าไม่เคยทักมาหาผมเลย เพราะเค้าบอกว่ายังไงตอนเลิกงานก็ได้กลับมาคุยดิสคอร์ดกันอยู่แล้ว (มันคือโปรแกรมแชทพูดคุยนะครับ) ซึ่งเอาจริงๆก็ไม่ได้คุยหวานๆกันสองคนหรอก เพราะเค้าเล่นเกมกับเพื่อนตลอด เล่นเสร็จก็นอนเลย...
มีช่วงนึงที่ผมเครียดและตกอยู่ในอาการ Burnout ต้องการคนอยู่ข้างๆ ผมเล่าอาการไป เค้าก็แค่แนะนำให้พักผ่อนและอยู่คนเดียว (ตอนนั้นเค้าก็เล่นเกมอยู่กับเพื่อนๆของเขานั่นแหละ ผมเองก็ไม่อยากรบกวน) จึงหวังว่าหลังเขาเล่นเกมกับเพื่อนเสร็จจะทักมาหาหรือโทรมาด้วยความเป็นห่วง แต่เปล่าเลย เขาไปนอนในทันที ปล่อยให้ผมเครียดจนต้องทัก Line ไปเชิงประชดประชันเล็กน้อย จนเค้าต้องกดโทรมาและได้คุยระบายกันเล็กน้อย
แม้แต่ปัจจุบัน ก็มีแค่ผมที่เป็นคนพิมพ์ทักไปหาเค้าเช้า-เย็น ผมไม่เคยได้รับข้อความฝันดีหรืออรุณสวัสดิ์ที่ทำให้รู้สึกใกล้ชิดกันเลย (แต่ผมกับเค้าก็ยังรักกันปกติ)
ซึ่งแทบจะทุกข้อความที่ตอบกลับมามันดูเย็นชามาก สั้นๆจบ อืม อือ ทำแล้ว กินแล้ว ต่างกับช่วงแรกที่ดูมีชีวิตชีวากว่า
ในความคิดส่วนตัว เพราะเป็นความรักระยะไกล ผมจึงพยายามคุยกับเค้าบ่อยๆเพื่อจะได้รักษาความสัมพันธ์นี้ ปรับตัวกันไปเรื่อยๆ แต่ลึกๆแล้วก็ไม่อยากรบกวนหรือทำตัวจู้จี้จุกจิกจนเกินไป เพราะเค้าเคยเล่าว่าเค้าบอกเลิกคนเก่าไปเพราะเบื่อและรำคาญ (ผมกลัวทำให้เค้ารำคาญนั่นแหละ กลัวที่สุดเลย)
โดยสรุปแล้ว อาการที่อยากได้รับความสนใจหรือความห่วงใยจากเค้านี่ เป็นเรื่องปกติของคู่รักระยะไกลไหมครับ ? โดยเฉพาะผมที่เป็นฝ่ายชาย ? เพราะตอนนี้ความเย็นชาของเค้า ทำให้ผมรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวกว่าเดิมเสียอีก...
ปรึกษาปัญหาความรักครับ
แรกๆผมกับเค้าคุยกันแบบแฮปปี้ ร่าเริงดีครับ เลิฟๆเลยแหละ ทำให้ผมรู้สึกว่าการมีแฟนหรือคนคุยมันทำให้หายเหงาและมีความสุขแบบนี้
เค้ากับผมผลัดกันทักหาเช้า-เย็น (มีตอนเที่ยงบ้างถ้าเวลาตรงกัน) มีอรุณสวัสดิ์ มีฝันดีให้กัน มีอะไรเล่ากันรับฟังกันตลอด ซึ่งผมจริงใจและรักเค้ามากๆครับ ไม่เคยทะเลาะกัน ให้เกียรติกันตลอด
แต่...3-4 เดือนผ่านไป ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้น เพราะกลายเป็นว่าผมเป็นแค่คนเดียวที่ทักไปหาเค้าเช้า-เย็น เค้าไม่เคยทักมาหาผมเลย เพราะเค้าบอกว่ายังไงตอนเลิกงานก็ได้กลับมาคุยดิสคอร์ดกันอยู่แล้ว (มันคือโปรแกรมแชทพูดคุยนะครับ) ซึ่งเอาจริงๆก็ไม่ได้คุยหวานๆกันสองคนหรอก เพราะเค้าเล่นเกมกับเพื่อนตลอด เล่นเสร็จก็นอนเลย...
มีช่วงนึงที่ผมเครียดและตกอยู่ในอาการ Burnout ต้องการคนอยู่ข้างๆ ผมเล่าอาการไป เค้าก็แค่แนะนำให้พักผ่อนและอยู่คนเดียว (ตอนนั้นเค้าก็เล่นเกมอยู่กับเพื่อนๆของเขานั่นแหละ ผมเองก็ไม่อยากรบกวน) จึงหวังว่าหลังเขาเล่นเกมกับเพื่อนเสร็จจะทักมาหาหรือโทรมาด้วยความเป็นห่วง แต่เปล่าเลย เขาไปนอนในทันที ปล่อยให้ผมเครียดจนต้องทัก Line ไปเชิงประชดประชันเล็กน้อย จนเค้าต้องกดโทรมาและได้คุยระบายกันเล็กน้อย
แม้แต่ปัจจุบัน ก็มีแค่ผมที่เป็นคนพิมพ์ทักไปหาเค้าเช้า-เย็น ผมไม่เคยได้รับข้อความฝันดีหรืออรุณสวัสดิ์ที่ทำให้รู้สึกใกล้ชิดกันเลย (แต่ผมกับเค้าก็ยังรักกันปกติ)
ซึ่งแทบจะทุกข้อความที่ตอบกลับมามันดูเย็นชามาก สั้นๆจบ อืม อือ ทำแล้ว กินแล้ว ต่างกับช่วงแรกที่ดูมีชีวิตชีวากว่า
ในความคิดส่วนตัว เพราะเป็นความรักระยะไกล ผมจึงพยายามคุยกับเค้าบ่อยๆเพื่อจะได้รักษาความสัมพันธ์นี้ ปรับตัวกันไปเรื่อยๆ แต่ลึกๆแล้วก็ไม่อยากรบกวนหรือทำตัวจู้จี้จุกจิกจนเกินไป เพราะเค้าเคยเล่าว่าเค้าบอกเลิกคนเก่าไปเพราะเบื่อและรำคาญ (ผมกลัวทำให้เค้ารำคาญนั่นแหละ กลัวที่สุดเลย)
โดยสรุปแล้ว อาการที่อยากได้รับความสนใจหรือความห่วงใยจากเค้านี่ เป็นเรื่องปกติของคู่รักระยะไกลไหมครับ ? โดยเฉพาะผมที่เป็นฝ่ายชาย ? เพราะตอนนี้ความเย็นชาของเค้า ทำให้ผมรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวกว่าเดิมเสียอีก...