เรื่องมันมีอยู่ว่าเราเริ่มคุยกับหัวหน้าแผนกที่เราทำงานอยู่เพราะตอนนั้นเหมือนกับว่าเค้าและเราก็ไม่ได้สนิทกัน เคารพด้วยความที่เป็นหัวหน้าแผนกเท่านั้นแต่มีช่วงนึงประมาณสิงหา67พี่เค้ามาขอให้เราช่วย ออกแบบภาพกราฟิกถึงเค้าจะเอาไปใช้ส่วนตัวที่ไม่ได้เกี่ยวกับงานในบริษัทแล้วก็ตกลงจะทำให้แล้วเราก็มีนัดออกมาทานข้าวกันเราก็คุยเรื่องงานกันไปเรื่อยแล้วมีดื่มไปด้วยหลังจากนั้นเราเมาแล้วเค้าก็ไปส่งเราที่คอนโด แต่ด้วยความที่เราเมามากเราเลยเผลอพูดไปว่า โมไปมองมาพี่ก็น่ารักดีเหมือนกันนะเนี่ย ซึ่งตอนนั้นสถานะพี่เค้าเหมือนโสดและเหมือนจะมีคนคุยอยู่แต่เราก็ไม่แน่ใจเพราะว่าเราไม่ได้สนิทหรือสอบถามคนอื่นในที่ทำงานหรือเพื่อนร่วมงาน ที่เราสนิทด้วย เราก็เดินขึ้นคอนโดของเราไปตามปกติ ส่วนพี่เค้าก็ขับรถกลับไปประชุมงานต่อหลังจากนั้นเราก็เมาน็อคไปเลยเปิดข้อความมาอีกทีก็คือตอนเช้า พี่เค้าทักมาว่าถ้าว่างเราไว้ไปกินข้าวกันอีกนะ ซึ่งฉันก็งงว่าในขณะที่ฉันภาพตัดฉันผู้พูดออกไปหรือเปล่าแต่เค้าก็ทำเหมือนเขินอายไม่พูดถึงแค่บอกว่าวันไหนว่างก็ไปทานข้าวกันนะหลังจากนั้นเราก็สนิทกันคุยกันแล้วก็คุยกันถึงงานที่พี่เค้าอยากได้ออกมาในรูปแบบไหน ประมาณอาทิตย์ต่อมาเขาก็ทักมาถามว่าไปกินข้าวกันไหมเราก็บอกว่าพอดีเราจะทำหมูกระทะกินที่ห้องกับเพื่อนที่ทำงานอยากมาด้วยไหมพี่เค้าก็บอกว่าโอเคอยากให้ซื้ออะไรมาก็บอกนะก็เป็นปกติจนพี่เค้ามาถึงเค้ามาถึงช้าหน่อยเพราะว่าพี่เค้ามีประชุมแล้วเพิ่งเลิกก็เหลือแค่ฉันกับพี่เค้าที่นั่ง ทานกันแล้วก็คุยเรื่อยเปื่อยก็ถามว่าพี่มีแฟนยังเค้าก็ตอบว่ายังไม่มีแต่ฉันคิดเหมือนว่าพี่เค้าคุยกับรุ่นพี่อีกคนในแผนกเราเพราะเคยเจอเค้าไปรับไปส่งกันมาก่อนแต่ฉันก็ถามไปตรงตรงเค้าก็ตอบว่าไม่มีอะไรก็แค่ออกไปคุยงานกับลูกค้า แล้วพี่เลิกกับแฟนเก่ามานานหรือยังคะ พี่เค้าตอบว่าเลิกกันมาสักพักแล้วเป็นรุ่นพี่อีกคนทำอยู่ฝ่ายบัญชี มาปีกว่า แล้วพี่คนนั้นเค้าก็ลาออกไปแล้ว ซึ่งฉันก็สบายใจเราก็นั่งดื่มกันไปสักพักนึงด้วยความที่ว่าดื่มไปเยอะแล้วฉันกลัวมันจะมีด่านฉันก็เลยว่าพี่นอนนี่ก็ได้นะฉันมีชุดฟุตบอลเยอะแยะซื้อมาไม่ได้ใส่มันแล้วพี่เค้าก็นอนที่นี่แต่ในคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกันฉันเจ็บท้องและเผลอกินยานอนหลับไปตื่นมาอีกทีช่วงประมาณ 6 โมงเช้าฉันตื่นก็ไม่เห็นพี่เขาแล้วฉันก็เลยทักถามพี่เค้าไปว่าออกไปตอนไหนทำไมไม่บอกพี่เค้าบอกว่าเค้าออกมาช่วงตีสี่ตีห้าเค้าเกรงใจเค้านอนไม่หลับเค้าก็เลยกลับบ้านเพราะเห็นฉัน นอนหดตัวอยู่ริมที่นอนหลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยเรื่อยความสัมพันธ์ก็พัฒนาแต่ว่าเราไม่ได้บอกให้ใครในที่ทำงานรู้ ทุกอย่างมันก็ปกติผ่านมา สักพักนึงฉันมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องทำงานฉันโทรหาเค้าในช่วงเช้าและได้ยินเสียงเหมือนเค้าเปิดประตูบานเลื่อนออกมาคุยกับฉันข้างนอกพอตกเย็นเราเจอกันฉันก็ถามว่า พี่เค้าว่าเมื่อเช้าฉันโทรหาทำไมถึงต้องได้ออกมาคุยโทรศัพท์ข้างนอกคุยในบ้านไม่ได้หรอเค้าก็บอกว่าเพื่อนเค้าที่อยู่บ้านด้วยนอนอยู่ห้องข้างข้าง กลัวเสียงโทรศัพท์ไปรบกวนพี่ที่บ้านเค้าตื่น * จำประเด็นนี้ไว้ให้ดี* แล้วต่อมาฉันก็เห็นรุ่นพี่กับพี่เค้ามาทำงานพร้อมกัน ในหลายหลายครั้ง แล้วฉันก็ถามเค้าไปว่าน้ืงมาทำงานด้วยกันหรอ เค้าก็ตอบว่าไม่ * จำประเด็นนี้ไว้ให้ดีอีกนะคะ* แล้วหลังจากนั้นผ่านมาหกเดือน พี่เค้าก็ย้ายบ้านออกมาอยู่คนเดียวคอนโดคนเดียว โดยปกติถ้าพี่เค้าจะออกไปดื่มกับเพื่อนเค้าหรือเค้าดื่มเสร็จเราก็จะกลับมาอยู่ด้วยกันเจอกันเกือบทุกวันหลังเลิกงานถึงพี่เค้าจะมีเวลาว่างนิดเดียวเค้าก็ยังพยายามหาเวลาว่างมาหาฉันอยู่ตลอดแล้วบางทีเราก็ไปนอนบ้านเค้าเค้ามานอนบ้านเราแต่พอหลังจากที่เค้าย้ายออกมาอยู่คนเดียวส่วนมากฉันก็จะไป นอนอยู่ที่คอนโดพี่เค้าซึ่งมันก็ต้องมีของใช้ส่วนตัวของฉันอยู่แล้วอยู่ที่นั่น หลังจากนั้นเราก็คบกันมาได้เกือบ8-9เดือน ฉันก็ไม่เคยสงสัยในตัวเค้าหรือ มีเรื่องทะเลาะกันเลยแต่ก็อาจจะมีสงสัยแล้วก็ถามไปตรงตรงแต่คำตอบที่ได้กลับมาก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยจนกระทั่งวันนั้นฉันต้องกลับต่างจังหวัดเพื่อไปทำเอกสารส่วนตัวประมาณ 2-3วัน
ไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ ด้วยความหวาดระแวงไปหมดชีวิต