สวัสดีครับ นี่เป็นเรื่องที่ผมเก็บไว้ในใจมานานมาก
ไม่แน่ใจว่าจะมีโอกาสเจอไหม แต่ก็อยากลองโพสต์ดู เผื่อมีปาฏิหาริย์เล็กๆ

ตอนนั้นผมยังอยู่ชั้นอนุบาล
ผมไปกินข้าวกับครอบครัวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง (จำชื่อร้านไม่ได้แล้ว)

ที่ร้านนั้น ผมได้เจอเด็กผู้หญิงคนนึง อายุพอๆ กัน
เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่กลับเล่นด้วยกันได้ทันที

เราสองคนเล่นกันหลายอย่าง
ทั้งเล่นพ่อแม่ลูก เล่นขายของ
จำได้ว่าเขาไปขอ “ผ้ากันเปื้อน” จากหลังร้านมาเล่นด้วย

ตอนนั้นผมเป็นเด็กค่อนข้างขี้อาย
แต่กับเขา ผมรู้สึกสบายใจมาก เหมือนคุยกันได้เลยโดยไม่ต้องฝืน

สิ่งที่ผมจำได้ชัดที่สุดเกี่ยวกับเขา คือ
เขามีผมสั้นมาก บางมาก จนคล้ายๆ เด็กทารก

หลังจากวันนั้น ผมพยายามไปร้านนั้นบ่อยๆ
หวังว่าจะได้เจออีก แต่ก็ไม่เคยเจอเลย

จนเวลาผ่านไปไม่กี่เดือน
ผมเคยเห็นเขาอีกครั้งแบบบังเอิญ

ตอนนั้นผมยืนอยู่แถวบันไดในที่คนค่อนข้างเยอะ
แล้วเขาเดินลงมาพร้อมกับพ่อ
ก่อนจะหายไปในฝูงคน

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเขา

จนถึงตอนนี้ เวลาผ่านมาหลายปีแล้ว
ผมยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้อยู่เลย

ผมไม่ได้รู้ชื่อเขา ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
แต่ก็อยากลองตามหาดูสักครั้ง

ถ้าใครรู้สึกว่าเรื่องนี้คล้ายกับตัวเอง
หรือมีเบาะแสอะไร
คอมเมนต์ไว้ได้นะครับ

ขอบคุณมากครับ