เรื่องราวมีอยู่ว่า : ได้ไปธุระ ที่เมืองใหญ่  ส่วนตัวเป็นคนนอกเมืองใหญ่ จะมีเจอเรื่องราวที่เจอก่อนหน้า  แล้ว ความรู้สึกจะ มองเป็นเมืองสงบขึ้นไปเลย

ได้เข้าไปธุระ 1 วัน ในเมืองใหญ่  ดันน ได้ไปตรงจุด ตรอกซอยแห่งหนึ่ง  

ฟีลคือรับรู้ได้ถึง คนแถวนั้น เช่น วินมอไซค์ , คนบ้านถิ่น  ที่ทำตัวเป็นเจ้าถิ่น ( ดูอยู่ไม่สุข ขยันออกมาโชว์ตัว )  ที่เจอคนแปลกหูแปลกตา คงจะ ปากเป็นหมาตลอดเลย  ไม่พูดสื่อสารตรงเป้าหมาย( คล้ายเห่า ) พูดคำศัพท์เหมือนเข้าใจอยู่คนเดียว กับกลุ่ม เสียงดังไร้ซึ่งมารยาท

โดยรวมแล้ว ตรอกซอยนั้น สภาพคล้าย สลัม แคบๆชุมชนเบียดเสียด สภาพ...  ไม่น่าดู และ ไม่น่าอยู่ สักเท่าไหร่


สภาพของคนแถวนั้น ดูเหมือน สู้ชีวิต ยากที่จะมีกิน ( เรื่องจริงไม่ได้ว่าด่า มันดูจริง )
คล้ายมั่วสุม  ไม่เสพติดสาร ก็เสพนิสัยพาลอารมณ์
ทางคำพูด เสียงดัง และ เสียงหัวเราะที่น่า...🩴🚫


ดีที่ส่วนตัว ใส่แมสก์ หน้ากากอนามัย  จึงด่าขยับปากไม่มีเสียง ตามความรู้สึกได้เต็มที่
อันนี้ทีเด็ดสุด : เผลอหลุดเสียง คำที่ปากแอบด่าขยุบขยิบ หลุดเสียงเพียงแค่ Db 5-8 / 100 เต็ม  เเม่ง มองจ้องค้างเลย เหมือนรู้อะ เหมือนจ้องมีประเด็นแล้ว ทั้ง ผู้ชาย ( วัยสูงอายุ ) และ ผู้หญิง ( วัยสูงอายุถึงชรา ) I don't care TuYie  !



ได้ไปเห็นก็สงสัยว่า เมืองใหญ่ ผู้คนหลากหลาย
สังคม แออัด ชุลมุนวุ่นวาย อยู่กันยังไง  ที่น่ากลัวคงจะเป็น ขโมยล่าหาจังหวะ อันธพาล พวกกลุ่มแก๊ง ภัยสังคม ยากที่จะมองว่าสังคมดี เหมือนว่าคล้ายจะดูดี แต่แฝงไปด้วย   ความรู้สึก ความสุขของปลอมที่ต้องสร้าง ความจริง ความเลวร้าย...