ทุกคนเชื่อเรื่องวิญญาณออกจากร่างมั้ยครับ?

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเราเองนะครับต้นเรื่องคือเรากับเเฟนคบกันมาประมาณปีกว่าๆเเล้วเเฟนเราเป็นคนเจ้าชู้นอกใจเราหลายครั้งเเต่ก็ยังให้โอกาสเพราะเรารักเขามากมีครั้งหนึ่งเเฟนเราเล่นเเอปหาคู่เเล้วปัดไปเจอกับเพื่อนเราตอนนั้นเราเรียนอยู่ ปวช นะครับเเล้วทีนี้ก็นัดเพื่อนเรามาหาที่ห้องทีเเรกเราเห็นคุยกันในไอจีเราโมโหมากเลยกลับมาที่บ้าน(ตอนนั้นอยู่หอด้วยกัน)เเล้วเเฟนก็ใช้ช่วงเวลาที่เรากลับมาบ้านนัดเพื่อนเรามาหาที่ห้องตอนนั้นเสียใจมากทั้งรักทั้งเเค้นเเต่ในใจก็ยังรักเขาอยู่เเต่จะให้กลับไปก็คงเชื่อใจไม่ได้เเล้วเราเลยคุยกับเขาว่าจะเอายังใงถ้าจะไปต่อเธอต้องทำให้เค้าเชื่อใจเราเลยบอกเเฟนว่าถ้าจะคบกันต่อกล้าไปสาบานที่วัดมั้ยว่าจะไม่ทำเรื่องเเบบนี้อีกเเล้วเขาก็ยอมไปเราเลยไปสาบานกันที่วัดโดยมีข้อเเม้ว่าถ้าจะถอนคำสาบานต้องให้ผมเป็นคนพาไปเท่านั้นเเล้วก็คบกันมาได้สักพักนึงพอหลังๆเขาก็เริ่มเป็นเหมือนเดิมสุดท้ายเราก็เเยกย้ายพอเลิกกันไปได้4-5วันผมก็ไปส่องเขาธรรมดาพึ่งเลิกันผมเห็น เขาลงรูปในเฟสหมั้นกับคนอื่นเเต่คำสาบานยังไม่ถอนความรู้สึกผมตอนนั้นทั้งห่วงเขากลัวว่าเขาจะเป็นอะไรทั้งเสียใจสับสนคิดมากสตั้นไปหมด ผมเลยไปที่วัดในวันที่เขาหมั้น เวลาประมาณตี2ผมไปจุดธูปบอกว่าคำที่เขาเคยพูดไว้ผมขอรับเเทนทั้งหมดจะให้ผมเป็นอะไรก็ได้เเต่ขออย่าให้ผมถึงตายก็พอ พอวันต่อมาเพื่อนชวนไปกันเหล้าที่ร้านขากลับประมาณตี3กว่าๆร้านปิดผมขับรถกลับคนเดียวทางก่อนจะถึงบ้านสองข้างทางเป็นป่าเเล้วทุกปีจะมีคนเสียชีวิตทุกปี ผมขับรถมาเรื่อยๆพอก่อนจะถึงตรงนั้นผมเริ่มมีอาการ(ไม่ได้เมามากยังมีสติ)มีอาการเริ่มง่วงหายใจไม่ออกพอขับมาถึงตรงป่าผมเลยหันหน้ากลับไปดูว่าพวกเพื่อนที่ไปด้วยมากันรึยังเพราะผมขับออกมาก่อนคนเดียวพอหันกลับไปไม่เจอเพื่อนครับ เเต่สิ่งที่เจอผมเจอศาลพระภูมิอยู่ในป่าเเบบเห็นชัดมากทั้งๆที่ไฟถนนเเถวนั้นดับหมดซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ามีศาลอยู่ตรงนั้นไม่เคยรู้มาก่อนพอผมหันกลับมาภาพก็ตัดเลยครับวินาทีหลังจากนี้คือที่ผมเห็นนะครับผมเห็นร่างตัวเองนอนอยู่ข้างทางกับรถผมที่ขับล้มเเล้วมีผู้หญิงวัยกลางคน คนนึงมานอนตักผมเเล้วก็เงยหน้าดูหน้าผมเเล้วก็ยิ้มให้ผมมารู้สึกตัวอีกทีได้ยินเสียเพื่อนที่ไปด้วยกันเรียกผมเลยตื่นขึ้นมาเเล้วก็หลับไปอีก (หลังจากนี้เป็นเรื่องที่เพื่อนกับที่บ้านเล่าให้ฟังตอนผมฟื้นนะครับ)เพื่อนผมเล่าว่าหลังจากที่ผมฟื้นขึ้นมาเเล้วก็หลับไปอีกตอนนั้นผมหยุดหายใจครับหยุดหายใจบนรถกู้ชีพพอไปถึง รพ หมอเลยปั้มกลับมาได้เเต่ผมไม่ฟื้นหมดบอกให้ที่บ้านทำใจอาการผมหนักมากครับข้อมือซ้ายหัก กระดูกไหปลาล้าขวาหัก กระโหลกเเตก (หลังจากนี้เป็นเรื่องที่ผมเห็นตอนที่ผมยังไม่ฟื้นนะครับ) ผมเห็นตัวเองใส่ชุดขาวเสื้อขาวกางเกงขายาวสีขาวเดินอยู่ในทะเลทรายคนเดียวไม่มีใคร ในนั้นว่างเปล่าไม่มีต้นไม้ไม่มีบ้านไม่มีใครมีเเค่ผมเเล้วก็เห็นคนที่บ้านนั่งร้องไห้กอดโลงศพผมเห็นงานศพตัวเองมีพ่อเเม่เพื่อนอยู่ในงานความคิดผมตอนนั้นเหมือนผมจะรู้เเล้วว่าตัวเองตายอารมณ์เหมือนฝันเเต่ก็เหมือนจริงมากตอนที่เห็นงานศพตัวเองรู้เเล้วว่าตัวผมตายเเล้วผมร้องไห้ไม่มีใครได้ยินเเล้วผมก็พูดลอยๆไปว่าขอชีวิตผมคืนได้มั้ยผมยังไม่อยากตายพึ่งอายุเเค่นี้ยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลยยังไม่ได้ตอบเเทนบุญคุณพ่อเเม่เลยเเล้วอยู่ๆโรงศพก็เเตกออก พอผมฟื้นมาผมเลยเล่าเรื่องที่เจอให้ที่บ้านฟังพ่อผมก็เลยไปดูตรงที่ผมรถล้มไปหามือถือเเล้วก็มีศาลจริงๆซึ่งไม่มีใครรู้เลยว่าตรงนั้นมีศาลพึ่งมารู้ทีหลังตอนที่ผมเล่าให้ฟัง. เรื่องก็ประมาณนี้ครับจริงๆตรงนั้นมีประวัติด้วยเเต่ผมขี้เกียกพิมพ์เเล้ว555 ปลตอนที่ผมเกิดเหตุตอยนั้นอายุ19นะครับเรื่องผ่านมา2-3ปีเเล้ว